Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Είμαι Έλληνας και ντρέπομαι...

Ντρέπομαι πολύ.
Ντρέπομαι επειδή ένας πάρα πολύ χοντρός άνδρας, που έχει ένα πολύ υψηλός αξίωμα στην Ελλάδα, φέρεται με τον τρόπο που φέρεται.
Αισθάνομαι ταπεινωμένος όταν έχω έναν τέτοιο αξιωματούχο. Έναν αξιωματούχο του κράτους που μιλάει σαν κουτσαβάκης, έχει τρόπους τσαμπουκαλή και διάθεση νταή με το ζουνάρι πάντα απλωμένο για καυγά. Έναν άνθρωπο που με ανάγωγο τρόπο και με πρωτοφανή αλαζονεία φέρεται σε ανθρώπους που δεν έχουν την ίδια μοίρα μ' αυτόν -ούτε τα αναρίθμητα κτήματα, ούτε τη δύναμη που ασκεί από τη θέση του, ούτε την ασυλία του, αλλά ούτε και...
 την αδιαντροπιά του. Οι τα απόβλητα δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε.
Αυτός ο άνθρωπος για χρόνια εκπροσωπεί με διαφόρους τρόπους την εξουσία. Δεν ξέρουμε αν έχει δουλέψει ποτέ του. Αυτόν τον άνθρωπο τον έχει ψηφίσει όμως ο Ελληνικός λαός.
Αηδιάζω όταν τον βλέπω και μόνον - ντρέπομαι που υπάρχει και είναι Έλληνας.
press-gr