Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Η Τρίτη Παγκόσμια Ύφεση είναι εδώ

Το κόστος της για την παγκόσμια οικονομία και τα εκατομμύρια ανέργους θα είναι τεράστιο
Από τους New York Times. Αναδημοσίευση από Το Βήμα, 29.6.2010
Του Πολ Κρούγκμαν

Η οικονομική ύφεση (recession) είναι σύνηθες φαινόμενο, ενώ η μακροχρόνια ύφεση (depression) – το λεγόμενο και «κραχ» – πολύ σπάνιο.
Εξ όσων γνωρίζω υπήρξαν μόνο δύο εποχές στην οικονομική ιστορία που περιγράφηκαν ευρέως ως Μεγάλες Υφέσεις: τα έτη αποπληθωρισμού και αστάθειας που
ακολούθησαν τον χρηματιστηριακό πανικό του 1873 και η μαζική ανεργία που ακολούθησε τη χρηματοοικονομική κρίση της περιόδου 1929-1931.
Ούτε η Μακρά Υφεση του 19ου αιώνα ούτε η Μεγάλη Υφεση του 20ού ήταν εποχές συνεχούς οικονομικής συρρίκνωσης – αντιθέτως, αμφότερες περιελάμβαναν περιόδους ανάπτυξης της οικονομίας.
Και εκείνα όμως τα «επεισόδια βελτίωσης» δεν ήταν αρκετά για να εξισορροπήσουν την καταστροφή από την αρχική «βουτιά».
Γρήγορα τα ακολούθησαν οικονομικές υποτροπές.
Φοβάμαι ότι σήμερα βρισκόμαστε στα πρώτα στάδια μιας τρίτης Μεγάλης Ύφεσης.....
Μάλλον θα θυμίζει περισσότερο τη Μακρά Ύφεση, παρά την πολύ χειρότερη Μεγάλη Ύφεση. Αλλά το κόστος της – για την παγκόσμια οικονομία, και πρωτίστως για τα εκατομμύρια ανθρώπους που υποφέρουν από την έλλειψη εργασίας- θα είναι τεράστιο.....
Και η τρίτη Ύφεση θα είναι, πρωτίστως, αποτέλεσμα της αποτυχίας στην οικονομική πολιτική.
Σε όλο τον κόσμο – με τελευταίο παράδειγμα την απογοητευτική σύνοδο του G20 – οι κυβερνήσεις επιδεικνύουν την εμμονή τους στον έλεγχο του πληθωρισμού, ενώ η πραγματική απειλή προέρχεται από τον αποπληθωρισμό: κηρύσσουν την ανάγκη να σφίξουν κι άλλο το ζωνάρι, ενώ το πραγματικό πρόβλημα είναι οι ανεπαρκείς δημόσιες δαπάνες.
Το 2008 και το 2009 υπήρχε η αίσθηση ότι επιτέλους κάτι μάθαμε από την Ιστορία.
Σε αντίθεση με τους προκατόχους τους, που αύξαναν τα επιτόκια δανεισμού για να αντιμετωπίσουν τις κρίσεις, οι σημερινές ηγεσίες της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ψαλίδισαν τα επιτόκια και στήριξαν εμπράκτως τις κεφαλαιαγορές.
Ενώ παλιά οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους, παρά την επιβράδυνση, οι σημερινές κυβερνήσεις άφησαν τα ελλείμματα να μεγαλώσουν.
Μια σειρά από βελτιωμένες πολιτικές επέτρεψαν στον κόσμο να αποφύγει την ολοκληρωτική κατάρρευση: πολλοί υποστηρίζουν πως η ύφεση που προκλήθηκε από τη χρηματοπιστωτική κρίση τερματίστηκε το περασμένο καλοκαίρι.
Ωστόσο οι ιστορικοί του μέλλοντος σίγουρα θα συμφωνήσουν ότι η τρίτη Μεγάλη Ύφεση δεν τελείωσε πέρυσι, όπως και η Μεγάλη Υφεση του 1920 δεν τερματίστηκε με τη βιομηχανική ανάπτυξη του 1933.
Αλλωστε η ανεργία– και ιδίως η μακρόχρονη ανεργία – παραμένει σε επίπεδα που έως πρόσφατα θα θεωρούνταν καταστροφικά υψηλά και δεν δείχνουν σημεία κάμψης.
Ταυτόχρονα, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη οδεύουν προς μια παγίδα αποπληθωρισμού, παρόμοια με εκείνη στην οποία έπεσε η Ιαπωνία.
Μπροστά σε μια τόσο ζοφερή εικόνα, θα περίμενε κανείς από τους πολιτικούς ηγέτες να συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχουν πράξει αρκετά για να εξασφαλίσουν την ανάκαμψη.
Όχι όμως: τους τελευταίους μήνες παρατηρούμε μια εκπληκτική αναβίωση της οικονομικής «ορθοδοξίας» του σκληρού μονεταρισμού και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.
Ιδίως στην Ευρώπη, οι αξιωματούχοι της οποίας μοιάζουν να δανείζονται αποσπάσματα από τις ομιλίες του Χέρμπερτ Χούβερ, φτάνοντας στο σημείο να υποστηρίζουν ότι η αύξηση της φορολογίας και η περικοπή δαπανών θα ευνοήσουν την οικονομία, βελτιώνοντας την επιχειρηματική εμπιστοσύνη.
Και η Αμερική όμως δεν τα πηγαίνει καλύτερα.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ δείχνει να αντιλαμβάνεται τους αποπληθωριστικούς κινδύνους, αλλά δεν κάνει τίποτε για να τους αντιμετωπίσει.
Και η κυβέρνηση Ομπάμα κατανοεί τους κινδύνους από τη δημοσιονομική αυστηρότητα, αλλά για πολιτικούς λόγους – επειδή οι Ρεπουμπλικανοί και οι συντηρητικοί Δημοκράτες του Κογκρέσου αρνούνται να εγκρίνουν πρόσθετες ενισχύσεις προς τις πολιτειακές κυβερνήσεις – επιβάλλει ούτως ή άλλως μέτρα λιτότητας.
Γιατί αυτή η λάθος στροφή;
Οι σκληροπυρηνικοί επικαλούνται συχνά τα προβλήματα που απασχολούν την Ελλάδα και άλλα κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας για να δικαιολογήσουν τις ενέργειές τους.
Και είναι αλήθεια ότι οι επενδυτές της αγοράς ομολόγων έχουν αλλάξει γνώμη για τις χώρες με μη αναστρέψιμα ελλείμματα.
Δεν υπάρχει όμως καμία ένδειξη ότι οι επενδυτές θα μεταπεισθούν από μια βραχυπρόθεσμη πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας, που εφαρμόζεται σε οικονομίες υπό συνθήκες μακράς ύφεσης.
Το αντίθετο, η Ελλάδα συμφώνησε να εφαρμόσει σκληρή λιτότητα, αλλά σύντομα διαπίστωσε ότι το spread στα επιτόκια των ομολόγων της και τα ασφάλιστρα κινδύνου αυξήθηκαν κι άλλο.
Και η Ιρλανδία επέβαλε άγριες περικοπές δημοσίων δαπανών, αλλά αντιμετωπίζεται σήμερα από τις αγορές ως χώρα με υψηλότερο ρίσκο από την Ισπανία, που δείχνει πιο απρόθυμη να καταπιεί το φάρμακο λιτότητας των σκληροπυρηνικών μονεταριστών.
Οι χρηματοοικονομικές αγορές μοιάζουν να κατανοούν αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι πολιτικοί ηγέτες: ότι, ενώ η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική συνέπεια είναι σημαντική, το να περικόπτεις τις δαπάνες εν μέσω ύφεσης ισοδυναμεί με αυτοτραυματισμό, αφού βαθαίνει κι άλλο την ύφεση και ανοίγει τον δρόμο για τον αποπληθωρισμό.
Δεν πιστεύω λοιπόν ότι όλη αυτή η στροφή προς τη λιτότητα γίνεται λόγω της Ελλάδας ούτε πως έχει πραγματικά να κάνει με τη σχέση ελλειμμάτων και απασχόλησης.
Μάλλον πρόκειται για τη νίκη μιας οικονομικής ορθοδοξίας που ουδεμία σχέση έχει με τη λογική ανάλυση και της οποίας το βασικό αξίωμα είναι ότι το να επιβάλλεις βάσανα στους άλλους ανθρώπους είναι ο καλύτερος τρόπος να δείχνεις τις ηγετικές σου ικανότητες στις δύσκολες στιγμές.
Ποιος θα πληρώσει το τίμημα του θριάμβου αυτής της ορθοδοξίας; Δεκάδες εκατομμύρια άνεργοι εργαζόμενοι, πολλοί από τους οποίους θα μείνουν άνεργοι για χρόνια, ενώ ορισμένοι δεν θα απασχοληθούν ποτέ ξανά.     
   

Υπολογισμός σύνταξης και αποζημίωσης !!!

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΡΑΜΑ !...

Όσοι αποδεχόμαστε τον Μαρξισμό ως εργαλείο και μέθοδο ανάλυσης, περιγραφής και εκτίμησης των κοινωνικών εξελίξεων, (όχι, απαραίτητα, και ως δόγμα παρέμβασης και θεραπείας…), δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για το τι συμβαίνει και στην Ελλάδα, σχετικά με την κρίση, το χρέος, τη χρεοκοπία…

Οι εκμεταλλευτές και οι κλέφτες στην καπιταλιστική κοινωνία είναι οι κάτοχοι των μέσων παραγωγής, που καρπώνονται την υπεραξία της εργασίας. Το Κεφάλαιο, για να διατηρεί το ρόλο του και τα προνόμιά του, έχει «θέσει» στην υπηρεσία του τον κρατικό μηχανισμό κι έχει, ως, βασικούς, λακέδες του, πολιτικούς, (για να φτιάχνουν τους νόμους και τους κανόνες στα μέτρα του), τραπεζίτες (για να δίνουν δάνεια, εύκολα και αγύριστα ) και δημοσιογράφους (για να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη κατάλληλα…).

Στην Ελλάδα, όπως και παντού, οι κεφαλαιοκράτες, δεν αναφέρονται ποτέ, σχεδόν, σωστά και πλήρως, ως προς το ρόλο τους. Συνήθως περιορίζονται (π.χ. ολιγαρχία ή νταβατζήδες), εξαγνίζονται (δημιουργοί θέσεων εργασίας…), εκθειάζονται (επενδυτές που βάζουν τα κεφάλαιά τους…).

Η αλήθεια είναι, πως, ανέκαθεν, στη χώρα του «ήλιου και της θάλασσας», οι όποιες επενδύσεις έγιναν με επιχορηγήσεις από το κράτος, (που προέρχονταν από την καταλήστευση των αποθεματικών των Ταμείων, δηλαδή τις εισφορές του εργαζόμενου…), ενώ τα ίδια κεφάλαια ήταν, πάντα, δάνεια των Τραπεζών, τα οποία, με τη σειρά τους, παρέμειναν απλήρωτα, μετεξελισσόμενα στα πασίγνωστα θαλασσοδάνεια και μετουσιωμένα σε καταθέσεις στην Ελβετία και σε βίλλες, κότερα κ.α., στην Ελλάδα.
Χρειάζονται παραδείγματα ; Όχι, πλέον, στον καιρό μας. Τα πάντα είναι γνωστά και προσβάσιμα, στο διαδίκτυο. Δεν υπάρχει επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα, (κατασκευαστική, εισαγωγική, εμπορική κλπ), που να μην κοστίζει, διπλά, τριπλά, ακόμα και 7πλάσια, από ανάλογες στο εξωτερικό και δη, στην Ε.Ε.


Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα εφαρμόζονταν ανέκαθεν στην πιο άγρια, από πλευράς εκμετάλλευσης και συσσώρευσης κερδών, μορφή του, γεγονός που έδινε τη δυνατότητα στους φορείς και εκφραστές του, (έχοντας περίσσια κεφαλαίων), να λαδώνουν, να διαφθείρουν και να ποδηγετούν.
Από εκεί ξεκινάει η ρίζα της διαφθοράς και των μιζών κι όχι, όπως θέλουν και επιδιώκουν να παρουσιάσουν το πρόβλημα, οι κάθε είδους «ενημερωτές», αναλυτές και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, μίσθαρνα όργανα κι αυτοί των εκμεταλλευτών και των διαφθορέων.

Κάτω από απ΄ αυτή την – αληθινή – οπτική γωνία, ο καθένας αντιλαμβάνεται, πόσο έξω από τα πράγματα είναι όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην ελληνική κοινωνία, πόσο στο απυρόβλητο, από λαό και πολιτική ηγεσία, είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της χρεοκοπίας της χώρας.
Πιο θλιβερή είναι η διαπίστωση, πως για τη διέξοδο, εφαρμόζονται πολιτικές ενίσχυσης – παραπέρα – των κεφαλαιοκρατών, (ντόπιων και ξένων), σε αντίθεση με τον σφαγιασμό του εργαζόμενου λαού, ενώ τείνει να κυριαρχήσει – αν δεν έχει κυριαρχήσει ήδη – η άποψη, πως αυτοί αποτελούν και την εγγύηση, με την επιχειρηματική τους δράση και τις "επενδύσεις" τους, για την πρόοδο και την ανάπτυξη !

Πρόταση από τον Ολυμπιακό, αποκάλυψε ότι έχει ο Ροναλντίνιο. Το όνομα του Βραζιλιάνου άσου της Μίλαν έχει εμπλακεί στα μεταγραφικά των «ερυθρόλευκων» εδώ και λίγο καιρό, όμως, πολλοί αδυνατούν να πιστέψουν ότι ο «Ρόνι» μπορεί να έρθει στην Ελλάδα... Σύμφωνα, πάντως, με την ιταλική ιστοσελίδα “calciomercato.com”, ο Ροναλντίνιο, ο οποίος απολαμβάνει τις διακοπές του στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, έκανε λόγο για πρόταση του Ολυμπιακού. «Ο Ροναλντίνιο, ο οποίος βρίσκεται σε διακοπές στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, συμμετείχε σε μια συναυλία με σάμπα, παίζοντας το παραδοσιακό όργανο παντέιρο. Αφού αποκάλυψε στα Μ.Μ.Ε. της χώρας του ότι έχει μια πολύ μεγάλη πρόταση από τον Ολυμπιακό, ο Ροναλντίνιο πήγε στην παραλία, δείχνοντας ότι έχει πάρει κάποια παραπανίσια κιλά», αναφέρει μεταξύ άλλων το εν λόγο δημοσίευμα. theplayer.gr


Πρόταση από τον Ολυμπιακό, αποκάλυψε ότι έχει ο Ροναλντίνιο. Το όνομα του Βραζιλιάνου άσου της Μίλαν έχει εμπλακεί στα μεταγραφικά των «ερυθρόλευκων» εδώ και λίγο καιρό, όμως, πολλοί αδυνατούν να πιστέψουν ότι ο «Ρόνι» μπορεί να έρθει στην Ελλάδα...
Σύμφωνα, πάντως, με την ιταλική ιστοσελίδα “calciomercato.com”, ο Ροναλντίνιο, ο οποίος απολαμβάνει τις διακοπές του στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, έκανε λόγο για πρόταση του Ολυμπιακού.
«Ο Ροναλντίνιο, ο οποίος βρίσκεται σε διακοπές στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, συμμετείχε σε μια συναυλία με σάμπα, παίζοντας το παραδοσιακό όργανο παντέιρο. Αφού αποκάλυψε στα Μ.Μ.Ε. της χώρας του ότι έχει μια πολύ μεγάλη πρόταση από τον Ολυμπιακό, ο Ροναλντίνιο πήγε στην παραλία, δείχνοντας ότι έχει πάρει κάποια παραπανίσια κιλά», αναφέρει μεταξύ άλλων το εν λόγο δημοσίευμα.
theplayer.gr
stavros-marinis 

Με 50%+1 οι δημοτικές εκλογές...

Ναυάγησε η προσπάθεια για συμφωνία
"επαναφοράς" του πλαφόν 42%

Πέρασε ο Ιούνιος, μπήκε ο Ιούλιος και η ρύθμιση για «διατήρηση» του πλαφόν 42% στην εκλογή δημάρχων και περιφερειαρχών κατά τον πρώτο γύρο δεν προέκυψε...
Κατά συνέπεια, αν δεν μεσολαβήσει κάτι άλλο, στις εκλογές του φθινοπώρου θα ισχύσει το νέο  σύστημα του 50%+1 που ψηφίστηκε με τον «Καλλικράτη» …
Κατά την ψήφιση του «Καλλικράτη» στη Βουλή, τον Μάιο, ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης είχε δηλώσει πρόθυμος σε μια διακομματική συμφωνία, μέσα στον Ιούνιο, ώστε «να...
 βρεθεί ένας κοινός τόπος για τις επόμενες δημοτικές εκλογές».
Προς στιγμήν είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι θα επέλθει συμφωνία αφού τόσο η ΝΔ όσο και ο ΛΑΟΣ αντέδρασαν θετικά ενώ ο αρμόδιος τομεάρχης της ΝΔ Χρήστος Ζώης είχε «χαιρετίσει» τη δήλωση  Ραγκούση  για την επαναφορά του καθεστώτος που είχε θεσμοθετήσει το κόμμα του ως κυβέρνηση.
Ωστόσο, τον αρχικό ενθουσιασμό του κ. Ζώη διαδέχθηκε ο προβληματισμός και στη ΝΔ  κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, με τα σημερινά πολιτικά δεδομένα, το 42% ευνοεί το ΠΑΣΟΚ ως κυβερνών κόμμα και όχι τη ΝΔ ως αντιπολίτευση, σε αντίθεση με το 50%+1. Γι' αυτό και η ΝΔ "πάγωσε" κάθε συζήτηση ενώ ούτε τα κόμματα της Αριστεράς προτιμούν το 42%.
Το 50%+1 σημαίνει ότι σε πολλούς δήμους και Περιφέρειες το αποτέλεσμα θα κριθεί στο δεύτερο γύρο ενώ, καθώς τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων υποχωρούν διαρκώς, αναμένεται να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο οι φυγόκεντρες τάσεις και οι ανεξάρτητες υποψηφιότητες.

Κελιά θέλει το ΔΝΤ

http://requerdos.files.wordpress.com/2008/11/ceb4cebfcebccebfcebacebfcf83.jpg 
Την ανάγκη να υπάρξει άμεσα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα σε ό,τι αφορά τις ποινές και την εφαρμογή του νόμου για τους μεγάλους και συστηματικούς φοροφυγάδες, αλλά και για όσους αποδεδειγμένα ευθύνονται για την κάκιστη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας (πολιτικοί και αξιωματούχοι υπουργείων) επισημαίνουν υψηλά ιστάμενοι παράγοντες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.
Σύμφωνα με πληροφορίες από καλά ενημερωμένες πηγές, σε όλες τις συζητήσεις που διεξάγονται γίνονται συγκεκριμένες αναφορές στο μείζον θέμα της τιμωρίας όσων ευθύνονται για την οικονομική κρίση.
Ενας εκ των παραγόντων δήλωσε στο «Εθνος της Κυριακής» ότι «πρέπει να ανοίξουν τα κελιά των φυλακών» και να ισχύσει εδώ και τώρα χωρίς καμία απολύτως καθυστέρηση «ό,τι ισχύει στις αναπτυγμένες χώρες για τα οικονομικά εγκλήματα».
Το αντίδοτο
Οι εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ φέρονται από τις πηγές μας να πιστεύουν ότι η πάταξη της φοροδιαφυγής θα βοηθήσει σημαντικότατα την ελληνική οικονομία, ενώ η καταδίκη όσων ευθύνονται για την κρίση θα ικανοποιούσε στον ύψιστο βαθμό τον ελληνικό λαό που καλείται να κάνει τις θυσίες χωρίς να ευθύνεται.
Οι πηγές του «Εθνους της Κυριακής» δήλωσαν ότι το Ταμείο θα επιμείνει στην ανάγκη της τιμωρίας και των φοροφυγάδων, αλλά και όλων των υπολοίπων που γονάτισαν την ελληνική οικονομία.
Η τελευταία αναφορά καλύπτει πολιτικούς και πρώην αξιωματούχους υπουργείων. Το ΔΝΤ έχει το δικαίωμα με βάση τη συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση να απαιτεί στο πλαίσιο της κάθαρσης και της διαφάνειας την αυστηρότατη τήρηση και εφαρμογή των νόμων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και οι λόγοι που προκάλεσαν την κατάρρευσή της θα είναι το αντικείμενο συζήτησης στην αμερικανική Γερουσία με τη συμμετοχή του υπουργού Οικονομικών Τίμοθι Γκάιθνερ.
Η έκθεση
Στο μεταξύ, παρουσιάστηκε την Παρασκευή η ενδιάμεση έκθεση (interim report) σε στελέχη του ΔΝΤ. Η έκθεση ετοιμάστηκε μετά την επιστροφή στην Ουάσιγκτον της ομάδας του κ. Πολ Τόμσεν που είχε επισκεφθεί πρόσφατα την Ελλάδα. Παρόμοια έκθεση κατατέθηκε και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ταμείο και η ΕΚΤ υπογραμμίζουν τα θετικά σημεία της υλοποίησης του ελληνικού προγράμματος και ειδικότερα τη σημαντική φορολογική μεταρρύθμιση που επιτεύχθηκε από την κυβέρνηση. Επίσης σημειώνεται η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κατά 38,9% το πρώτο τρίμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό.
Στην έκθεση τονίζεται ως γενικό συμπέρασμα ότι τα 4 πακέτα των φορολογικών μέτρων που εισήγαγε η κυβέρνηση «αποτελούν μια μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση».
Επισημαίνεται ότι εάν τα μέτρα υλοποιηθούν όπως προβλέπει το Μνημόνιο, «τότε θα αλλάξει ριζικά η ελληνική οικονομία και θα αποκτήσει την αναμενόμενη ανταγωνιστικότητά της».
ethnos.gr

Πού πήγαν τα λεφτά;

http://kmas01.pblogs.gr/files/f/221008-16CAMSP8Y1lefta.jpgΠΡΙΝ ΑΠΟ µερικούς µήνες, όταν η χώρα άρχισε να συνειδητοποιεί ότι χρεοκόπησε, πολλοί προσπάθησαν να καταλάβουν τι συνέβη και τι πήγε στραβά. 
ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ βρήκαν την εύκολη εξήγηση. Η χώρα, αποφάνθηκαν, έπεσε έξω επειδή «κάποιοι έκλεψαν τα λεφτά!». Ποιοι «τα έκλεψαν»; Στοιχειώδες! Τα έκλεψαν οι διεφθαρµένοι πολιτικοί και οι επιτήδειοι της διαπλοκής.
Η ΕΞΗΓΗΣΗ µπορεί να έµοιαζε βλακώδης αλλά ήταν βολική. Εµπεριείχε ταυτοχρόνως έναν θύτη και ένα θύµα. Στον ρόλο του θύµατος: ο αγνός και άσπιλος ελληνικός λαός που δεν είχε καµία ευθύνη, ούτε καµία συµµετοχή στη χρεοκοπία της χώρας, αλλά τώρα καλείται να πληρώσει τα σπασµένα. ΕΥΛΟΓΩΣ, ΟΙ ακοίµητοι προστάτες του λαού στα τηλεοπτικά πρωινάδικα λανσάρισαν το αυτονόητο αίτηµα: «φέρτε πίσω τα κλεµµένα». Ο κάθε ανόητος µπορούσε έτσι να βαυκαλίζεται πως αν έλθουν πίσω κάποια «κλεµµένα», το ΔΝΤ δεν θα µειώσει τους µισθούς και τις συντάξεις.
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ, όµως, τα λεφτά; Το ερώτηµα παραµένει. Στην εύλογη αυτή απορία, ο Πάγκαλος έδωσε µια διαφορετική απάντηση. «Τα λεφτά τα φάγαµε όλοι µαζί σε µισθούς, επιδόµατα και φακελάκια». Η ΕΞΗΓΗΣΗ αυτή είναι ενδεχοµένως λιγότερο βολική αλλά παρουσιάζει ένα σοβαρό πλεονέκτηµα: επιβεβαιώνεται από διάφορα γεγονότα. ΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ, ας πούµε, την ετήσια έκθεση του Επιθεωρητή Δηµόσιας Διοίκησης θα αποκοµίσει την ισχυρή εντύπωση ότι τα λεφτά δεν φαγώθηκαν από εκείνους που θέλουµε να νοµίζουµε αλλά από κάποιους άλλους, λιγότερο επιφανείς και περισσότερο σαν κι εµάς.
ΕΝΑΣ ΤΥΧΑΙΟΣ συνδικαλιστής του υπουργείου Πολιτισµού βρέθηκε να έχει στον λογαριασµό του εννέα εκατοµµύρια ευρώ ενώ µια απλή διευθύντρια του υπουργείου Υγείας αµειβόταν για να µετέχει σε τριάντα µία επιτροπές (αριθµός: 31)!
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ να πολλαπλασιάσω τα παραδείγµατα εγκληµατικής κακοδιοίκησης και ανεµπόδιστης φαυλοκρατίας. ΚΑΛΑ ΚΑΠΩΣ έτσι αξίζει ίσως να αναρωτηθούµε: µήπως τα λεφτά δεν τα έφαγε τόσο η διαφθορά και η διαπλοκή των ολίγων όσο η φαυλότητα των πολλών;
ΜΗΠΩΣ ΦΑΓΩΘΗΚΑΝ σε παροχές από ανύπαρκτα χρήµατα και σε κοινωνικές πολιτικές µε δανεικά; Μήπως πετάχτηκαν σε συντάξεις χωρίς εισφορές και σε χαριστικές ρυθµίσεις για όποιον φώναζε περισσότερο;
ΜΗΠΩΣ ΣΠΑΤΑΛΗΘΗΚΑΝ σε ένα πολυτελές και ανίκανο κράτος, το οποίο λειτουργούσε µόνο ως κοµµατικός στρατός;
ΜΗΠΩΣ ΣΚΟΡΠΙΣΤΗΚΑΝ σε ένα γιγαντιαίο και τερατώδες αλισιβερίσι εξαγοράς ψήφων και συνειδήσεων που αγκάλιασε το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας; Μήπως φαγώθηκαν κυρίως από εκείνους που τώρα καµώνονται ότι δεν ξέρουν τίποτα;
ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΥΤΗ η εξήγηση ούτε αρέσει ούτε βολεύει. Δεν ενοχοποιεί τους λίγους, ούτε αθωώνει τους πολλούς. Δεν βοηθάει στην τηλεθέαση των πρωινάδικων. Μήπως, όµως, είναι η σωστή;
Μήπως τα λεφτά δεν τα έφαγε τόσο η διαφθορά και η διαπλοκή των ολίγων όσο η φαυλότητα των πολλών; 
ΤΑ ΝΕΑ

Λίστα ξεφίλας από ΝΔ

http://2.bp.blogspot.com/_P1XtTrqrShs/SwVGc0SvFHI/AAAAAAAAAVs/wPGqMAJgQpA/s400/agrogi.jpg 
Η λίστα της ξεφτίλας ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος και των βουλευτών μας. Διόρισαν τα παιδιά και τους συγγενείς τους στην "ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε" και διαμαρτύρονται που θα απολυθούν!

  • Βεργίνη Σοφία, κόρη του βουλευτή της ΝΔ
  • Τσιαρτσώνη Θεανώ, κόρη του πρώην υπουργού Μακεδονίας-Θράκης
  • Σκιαδάς Χρήστος, γιός του γ.γ. Του Υπουργείου Γεωργικής Ανάπτυξης
  • Χαλκίδη Βασιλική, κόρη του βουλευτή Ημαθίας της ΝΔ
  • Πικιάρης Ιωάννης, ανιψιός του κ. Μαγγίνα
  • Σουφλιά Βαϊτσα και Σουφλιάς Κων/νος, ανίψια του πρώην Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ
  • Τρίκας Γεώργιος, οδηγός του κ. Χατζηγάκη, γυμναστής και εισαγωγέας καφέ, έγινε αμέσως διευθυντής μόλις προσελήφθη”
  • Παταβούκα Αργυρώ, κουμπάρα του κ. Χατζηγάκη
  • Αδάμος Φώτης, ιδιοκτήτης του μπαρ “Μπακαρά” στα Τρίκαλα, κομματάρχης του κυρίου Χατζηγάκη. “Σημειωτέον,πληρώνεται γιατί έχει σταλεί στην Κρήτη από την “ΑΓΡΟΓΗ”, ενώ το μπαρ είναι ανοιχτό και τον έχουν δει στο μπαρ, είναι εκεί κάθε βράδυ”, είπε ο κ. Παγκαλος
  • Σταμέλος Κων/νος, στέλεχος του κ.Μπασιάκου
  • Κόπανου Χριστίνα, κόρη της ιδιαιτέρας γραμματέως του κ. Χατζηγάκη
  • Χαλβατζή Θεοπούλα, αδελφή του διευθυντή του γραφείο του κ.Στυλιανίδη
  • Σπαθή Χριστίνα, κόρη του κ.Σπαθή δασολόγου, εμπειρογνώμονα, κομματικού στελέχους σήμερα στη Ρηγίλλης.

«Ζήτω ο λαός...»

http://3.bp.blogspot.com/_pbXsWItKzJM/ShGBx5t0wpI/AAAAAAAABe4/idP1catAIhA/s400/KKE.bmpΤο ΚΚΕ, σύμφωνα με το δόγμα Μαΐλη, δεν αναγνωρίζει το Σύνταγμα. Στη συνέχεια, οι αγωνιστές του ΠΑΜΕ μάς ενημέρωσαν ότι δεν αναγνωρίζει ούτε τους νόμους (όταν δεν είναι «το δίκιο του εργάτη»...) ούτε την εφαρμογή των νόμων ούτε τις δικαστικές αποφάσεις που εφαρμόζουν τους νόμους ούτε τους «λουκουμάδες» που τις εκδίδουν...
Προχθές η Αλέκα συμπλήρωσε ότι «δεν αναγνωρίζουμε το μνημόνιο, δεν αναγνωρίζουμε ούτε το χρέος». Και επειδή αυτό το ιδιότυπο κοινωνικό ΔΙΚΑΤΣΑ κινδύνευε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν αναγνωρίζει τίποτε, η παμπόνηρη Αλέκα έσπευσε να συμπληρώσει: «Αναγνωρίζουμε ένα πράγμα: ότι όλοι χρωστάνε στον λαό!». 
Η βασική ιδέα δεν είναι κακή: αν το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα που αναγνωρίζει ότι ο λαός δεν χρωστάει τίποτε αλλά μόνο του χρωστάνε, τότε είναι αυτονόητο ότι ο λαός θα ρίξει δαγκωτό ΚΚΕ ώστε και να μην πληρώσει τίποτε και να του επιστραφούν τα χρωστούμενα. 
Δυστυχώς, όμως, μάλλον δεν πιάνει. Δεκαετίες ολόκληρες το ΚΚΕ τάζει και ξανατάζει αλλά δεν το βλέπω να αβγατίζει. Τζάμπα οι φασαρίες και οι ντουντούκες. Η μία εξήγηση είναι ότι ο λαός δεν αναγνωρίζει το συμφέρον του. Η άλλη, ότι τους αναγνωρίζει και από την καλή και από την ανάποδη. «.... ζήτω κι ο Ζαχαριάδης, ο μεγάλος Αρχηγός!»
Στα «Νέα» της 29ης Ιουνίου και υπό τον τίτλο «Ακροδεξιά ιστοριογραφία» ο καθηγητής του ΑΠΘ Γ. Μαργαρίτης επέκρινε δριμύτατα πρόσφατο βιβλίο του Ν. Μαραντζίδη, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, για τον «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας». Ποιοι είναι οι «ακροδεξιοί» της υπόθεσης; Αν κατάλαβα καλά, ο Μαργαρίτης εννοεί το λεγόμενο «νέο ιστορικό ρεύμα» το οποίο εξετάζει τις συγκρούσεις της δεκαετίας του ΄40. Τους κατηγορεί, μάλιστα, για «προπαγάνδα». Ευλόγως, «καμία απάντηση δεν μπορεί να δοθεί από τέτοιου είδους προπαγανδιστικά διαβήματα στα μεγάλα ερωτήματα της ιστορίας της περιόδου». 
Ποια είναι αυτά, σύμφωνα με τον Μαργαρίτη; «Το πώς μέσα στην ίδια δεκαετία, μέσα από την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό, γεννήθηκαν δύο τεράστια κοινωνικά και πολιτικά κινήματα (...) ξεκινώντας από το μηδέν και όλα τα χαρτιά εναντίον τους». Τα δύο αυτά «τεράστια κινήματα» «συγκρούστηκαν με επιτυχία» με τη χιτλερική Γερμανία και οδήγησαν σε «ταπεινωτική αποχώρηση» τη Μεγάλη Βρετανία. 
Με άλλα λόγια, αυτό που ο καθηγητής του ΑΠΘ προσάπτει στους «προπαγανδιστές της Ακροδεξιάς» είναι ότι δεν αντιμετωπίζουν τα γεγονότα με την οπτική μπροσούρας του Τομέα Προπαγάνδας του ΚΚΕ. 
Κανένα πρόβλημα. Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να ενθουσιάζεται με την ιστοριογραφία του «Ριζοσπάστη». Το ερώτημα είναι απλώς γιατί μεταξύ «ακροδεξιάς» ή «ακροαριστερής προπαγάνδας» θα πρέπει να επιλέξουμε την καλύτερη!