Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

ΔΙΑΒΟΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ !

Φυσικά και είναι απόλυτο κι αναφαίρετο – στις δημοκρατίες – δικαίωμα των εργαζόμενων, η προσφυγή στο μέτρο της απεργιακής κινητοποίησης, κάθε φορά που θίγονται τα συμφέροντά τους. Η εποχή που διανύουμε είναι μια τέτοια φορά και οι κινητοποιήσεις των συνδικάτων είναι δικαιολογημένες.
Σ΄ αυτά τα πλαίσια, τίθενται και οι απεργίες των εφοριακών και των τελωνιακών, πλην όμως δεν μπορεί να μην επισημανθούν οι διαβολικές καταστάσεις που δημιουργούνται, στην περίπτωσή τους
Ανέκαθεν, οι κινητοποιήσεις αυτών των δύο κλάδων των δημοσίων υπαλλήλων, θίγουν το κράτος και τα δημόσια έσοδα. Στο παρελθόν, η συνηθισμένη αντίδραση των κυβερνητικών αρμοδίων, έλεγε, περίπου, «άστους να κάνουν την απεργία τους, ό, τι δεν εισπράξουν τις μέρες αυτές, θα το εισπράξουν αργότερα…».
Δυστυχώς, τώρα, το αργότερα δεν διορθώνει τα πράγματα και η όποια καθυστέρηση στην είσπραξη των εσόδων, κινδυνεύει ν΄ αποβεί μοιραία, για όλους !
Όπως είναι γνωστό, οι επιτηρητές της Ε.Ε. φαγώθηκαν να επιβάλλουν τη λήψη κι άλλων, επιπλέον, σκληρών μέτρων λιτότητας και η μόνη παραχώρηση που έκαναν, είναι για τις 16 του Μαρτίου, όταν και θα εξετάσουν την απόδοση των ήδη ληφθέντων μέτρων. Φυσικά, εκείνο που θα μετρήσει, σ΄ αυτό το τσεκ – απ, θα είναι η πορεία των δημόσιων οικονομικών, τους δύο πρώτους μήνες του 2010, με δεδομένο, όμως, πως τα κύρια μέτρα πάρθηκαν αφού ο Ιανουάριος είχε παρέλθει, ουσιαστικά η κρίση θ΄ αφορά το Φεβρουάριο, τον κουτσουρεμένο μήνα των 28 ημερών. Είναι που είναι το όλο σκηνικό τραβηγμένο από τα μαλλιά, (έλεγχος για ένα μήνα κουτσό, με τα μέτρα να μην έχουν, σχεδόν, εφαρμοστεί ακόμα…), έρχονται και οι απεργίες των εφοριακών και των τελωνιακών, για να δώσουν τη χαριστική βολή στα έσοδα και να κάνουν, από τώρα, βέβαιη την διαπίστωση των επιτηρητών : δεν απέδωσαν τα μέτρα σας, πάρτε κι άλλα !...
Είναι από τις στιγμές, που τίθενται σε σύγκρουση συμφέροντα, αλλά και δικαιώματα, θεμελιακού, μάλιστα χαρακτήρα. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις, κάθε άποψη, κάθε προτροπή, έχει τα υπέρ, αλλά και τα κατά της και καλό είναι, να διατυπώνεται, μεν, αλλά όχι με την απόλυτη κατηγορηματικότητα, καθώς τα επιχειρήματα φαντάζουν, ένθεν και ένθεν, ισχυρά. (Μην ξεχνάμε πως οι εργαζόμενοι αυτών των κλάδων υφίστανται μια μεγάλη, άνω από το 30%, μείωση των αποδοχών τους !...).
Η εμπειρία λέει, πως η μετωπική αντιπαράθεση, σε παρόμοιες καταστάσεις, δυσκολεύει, αντί να διευκολύνει το πρόβλημα και η όποια λύση δεν μπορεί να προέλθει, παρά μόνο από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους, με ωριμότητα και υπευθυνότητα…