Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Ο νέος φασισμός είναι εδώ!

Ρένα Παυλάκη - Διακίδη
Υποθέτω ότι όλοι αυτοί που δύο χρόνια τώρα ένιωθαν ντροπή για τις εικόνες των επεισοδίων από την Ελλάδα που έκαναν το γύρο του κόσμου, “δυσφημίζοντας” και “διασύροντας” τη χώρα, εδώ και δύο μέρες θα εμφορούνται από συναισθήματα εθνικής υπερηφάνειας για την εξαγωγή άλλων εικόνων. Αυτών του έρημου από κόσμο, αστυνομοκρατούμενου Συντάγματος, στην πιο φοβική παρέλαση που έγινε στα χρόνια της μεταπολίτευσης, αν και πολύ αμφιβάλλω, αν και επί χούντας των συνταγματαρχών είχαν ληφθεί ποτέ τέτοια μέτρα για να κρατήσουν τον κόσμο μακρυά από τους πολιτικούς.  Εδώ και δύο μέρες, αντί να εξάγουμε την εικόνα μιας χώρας που παλεύει για τη ζωή της και τα δικαιώματά της, εξάγουμε με ...υπερηφάνεια την εικόνα μιας χώρα φοβικής, αστυνομοκρατούμενης, σιδηρόφρακτης... Εύγε! Τα καταφέρατε! Τώρα μπορεί και να έλθουν οι Γερμανοί τουρίστες. Το είπε άλλωστε κι ο Ράιχενμπαχ!


Στους “υπερήφανους” που εγκαθίδρυσαν το νεο-φασισμό στην Ελλάδα, αφιερωμένο το παρακάτω άρθρο του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης Δημήτρη Γιαννακόπουλου:

“Αυτό που είδε σήμερα ο ελεύθερος σκοπευτής στο κέντρο της Αθήνας, θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη του. Ο άνθρωπος με το μαύρο καμουφλάζ, με το ειδικό τουφέκι και την διόπτρα, η φωτογραφία του οποίου χθες πέρασε το μήνυμα της στρατοκρατούμενης Ελλάδας στην διεθνή κοινή γνώμη, σήμερα ένοιωσε να μετεωρίζεται σε ένα πολιτικό κενό. Η 25η Μαρτίου 2012 σηματοδοτεί την απόλυτη διάσταση κοινωνίας και κράτους.....


Εκεί όπου το κράτος παρέλασε, η κοινωνία απείχε ή κρατήθηκε μακριά και απομονωμένη από το υποκείμενο της παρέλασης. Σε τέτοιο σημείο που να αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο πραγματοποιήθηκε η στρατιωτική παρέλαση. Όποια απάντηση και να δώσεις θα αντιφάσκει με την απάντηση που θα έδινες όλα τα προηγούμενα χρόνια σχετικά με το μήνυμα της παρέλασης. Για πρώτη φορά η στρατιωτική παρέλαση διεξήχθει για να δείξει την βούληση του καθεστώτος να προχωρήσει πολιτευόμενο ερήμην του λαού και σε απόλυτη διάκριση από αυτόν. Τα στρατιωτικά αποσπάσματα παρέλασαν, όχι για να δώσουν σύγχρονο νόημα στην ενότητα στρατού και λαού για την υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος, αλλά για να τονίσουν οτι το καθεστώς που παρέδωσε την λαϊκή κυριαρχία στην τρόικα, διατηρεί το προνόμιο και έχει την δύναμη επιβολής στην αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού. Αυτός δεν είναι άλλος από τις λεγόμενες «αντιμνημονιακές δυνάμεις».

Η εικόνα που ίσως διατηρήσει στην μνήμη του για πολλά χρόνια ο ελεύθερος σκοπευτής, είναι τραγική. Το σόου της παρέλασης στην Αθήνα έγινε για να τιμηθούν οι θεσμοθετημένες ηγεσίες του κράτους και όχι ο Άγνωστος Στρατιώτης. Αν μάλιστα τυχαίνει ο ελεύθερος σκοπευτής να γνωρίζει την συμβολική διάσταση του Άγνωστου Στρατιώτη και την διαχρονική του σύνδεση με την δημοκρατική εξέλιξη του φαινομένου της κρατικής εξουσίας στην Ευρώπη και τοποθετήσει μέσα σ’ αυτήν την διάσταση την σημερινή εικόνα, κυριολεκτικά θα ανατριχιάσει. Ο Άγνωστος Στρατιώτης πέρασε από τον άγνωστο πολεμιστή στον «άγνωστο» πατριώτη που έπεσε για τα ιδανικά της δημοκρατίας σε μια κυρίαρχη, αυτοκυβέρνητη χώρα, για να καταλήξει γνωστός άγνωστος, απειλή για την σταθερότητα.

...Το διαπλεκόμενο καθεστώς, που την τελευταία διετία πορεύεται μέσω μικρών ή μεγαλύτερων κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων και εμφανώς αποστασιοποιημένο από τις περισσότερες κοινωνικές ομάδες και δίχως αμφιβολία από τα δύο τρίτα της κοινωνίας, μοιάζει ολοένα και περισσότερο να χάνει τον κοινωνικό έλεγχο, δείχνοντας να αναπτύσσει ένα φοβικό σύνδρομο απέναντι στους πολίτες. Τούτο αποτελεί ένα πρώιμο σύνδρομο διάλυσης της πολιτείας, καθώς τα όργανα του κράτους δεν μοιάζει πλέον να ενδιαφέρονται για την άντληση λαϊκής νομιμοποίησης επί της εξουσίας που ασκούν....”
Έτσι, όμως, η διαπλεκόμενη ελληνική ηγεμονία χάνει τα στοιχεία εκείνα που της επιτρέπουν να ασκεί εξουσία στο πλαίσιο του Κράτους Δικαίου και όχι του Αστυνομικού Κράτους, της κοινωνικής συμφιλίωσης και ανοχής και όχι της κρατικής τρομοκρατίας και του καταναγκασμού. Από δημοκρατική ηγεμονία, μέσω ενός έστω νοθευμένου κοινοβουλευτισμού, καταλήγουμε στην αυθαίρετη ηγεμονία μίας πολιτικομεγαλοεπιχειρηματικής τάξης, η οποία σήμερα όπου μπόρεσε συγκεντρώθηκε εντός ενός αστυνομικού κλοιού για να χειροκροτήσει τα στρατευμένα παιδιά του ελληνικού λαού”
grafida