Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Οι συνήθεις κραυγές για το εργασιακό

http://1.bp.blogspot.com/_jKDZEoyUDJE/SYM-a9G4JAI/AAAAAAAAEuo/jUkddxZwX-c/s400/ZP-2009-1.jpg

Tου Πασχου Μανδραβελη
Κατ' αρχάς, πρέπει να τονίσουμε ότι η χώρα δεν σώζεται από τις αλλαγές στο εργασιακό, αλλά ούτε καταστρέφεται όπως σκούζουν διάφοροι στα κανάλια. Χρειάζεται συνδυασμός μεταρρυθμίσεων, οι οποίες πρέπει να γίνουν τώρα όλες μαζί, επειδή ακριβώς είχαν μπει στο ράφι τα τελευταία δέκα χρόνια.
Στην Ελλάδα, λοιπόν, με τη δεδομένη εργατική νομοθεσία είχαμε καταφέρει να έχουμε υψηλή ανεργία των νέων και χαμηλή παραγωγικότητα. Το τελευταίο αποτυπώνεται στην κρίση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, μια κρίση για την οποία δεν συζητάμε καθόλου και η οποία αποτυπώνει τη θέση μας στον οικονομικό χάρτη της υφηλίου. Εισάγουμε προϊόντα αξίας 35 δισ. ευρώ περισσότερα απ' όσα εξάγουμε, δηλαδή το έλλειμμα είναι 15% του ΑΕΠ. Την τελευταία φορά που αυτό το έλλειμμα είχε ανέβει στο 8% ήταν το 1985. Γι' αυτό υποτιμήσαμε τη δραχμή κατά 15% και κάναμε ένα πάγωμα μισθών και συντάξεων, με πληθωρισμό 25%.
Πολλοί ισχυρίζονται ότι τα νέα μέτρα κάνουν τις απολύσεις ευκολότερες. Αληθές, αλλά ταυτόχρονα κάνουν ευκολότερες και τις προσλήψεις· ειδικά των νέων. Η κινδυνολογία περί μαζικών απολύσεων των 50άρηδων είναι η συνήθης των καναλιών, δηλαδή αστήρικτη. Κατ' αρχάς, ο μεγάλος όγκος των ελληνικών επιχειρήσεων είναι μικρομεσαίες στις οποίες υπάρχουν στενοί προσωπικοί δεσμοί εργοδοσίας - εργαζομένων. Κατά δεύτερον, ουδείς απολύει έναν ειδικευμένο εργαζόμενο για να πάρει έναν λίγο φθηνότερο για να τον εκπαιδεύσει και αν αποδώσει μετά από καιρό. (Σ.σ.: η ανειδίκευτη εργασία, έτσι κι αλλιώς, προσφέρεται χρόνια τώρα λάθρα από τους μετανάστες.) Με δεδομένη αυτή την κατάσταση, το μόνο που θα κάνουν το Προεδρικό Διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις είναι να χαμηλώσει το ρίσκο μιας πρόσληψης.
Γι' αυτό πρέπει να ακούμε βερεσέ τις κινδυνολογίες των συνδικαλιστών περί έκρηξης της ανεργίας στο 20% εξαιτίας των μέτρων. Η ανεργία αυξάνεται, όχι γιατί γίνεται πιο ευέλικτη η αγορά εργασίας (τα μετρα είναι ακόμη σε διαβούλευση), αλλά διότι δεν υπάρχουν λεφτά για να συντηρηθούν διάφορες αντιπαραγωγικές θέσεις εργασίας, όπως π.χ. στο Δημόσιο. Αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει να το περάσουμε, για να κάνουμε την οικονομία παραγωγική και με πραγματικές θέσεις εργασίας.