Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

Ανεξήγητοι διάλογοι

Συνάντηση Σαμαρά - Παπαρήγα

Ούτε δουλειά μου είναι, ούτε την παραμικρή διάθεση έχω να υποδείξω σε κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς πώς θα πολιτεύονται. Στις δημοκρατίες ο κάθε πολιτικός είναι ελεύθερος να ενεργεί όπως εκείνος κρίνει, αλλά και οι πολίτες είναι ελεύθεροι να τον κρίνουν με τον τρόπο που εκείνοι θεωρούν ότι πρέπει να το κάνουν. Κανένας δεν είναι πέρα και πάνω από κριτική, είτε του αρέσει είτε όχι.
Δικαίωμα του Σαμαρά είναι να συναντηθεί και να συζητήσει με την Παπαρήγα και τον Τσίπρα. Και δικαίωμα των δύο ηγετών των κομμάτων της παραδοσιακής Αριστεράς είναι να θεωρούν ότι έπρεπε ν’ αποδεχθούν τις προσκλήσεις του. Επειδή, όμως, οι συναντήσεις δεν είναι προσωπικού χαρακτήρα, αλλά πολιτικού, και έμμεσα μας αφορούν όλους, δικαιούμαι να έχω τις απορίες μου.

Και φυσικά η πρώτη από τις απορίες αυτές είναι για ποιο λόγο η Παπαρήγα χθες και ο Τσίπρας σήμερα έκριναν ότι θα έπρεπε ν’ αναπτύξουν κατ’ ιδίαν στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας τους προβληματισμούς και τις απόψεις τους για την κρίση και δεν θα έπρεπε να το είχαν κάνει και παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού και του Καρατζαφέρη, αρνούμενοι να συμμετάσχουν στην προ ημερών σύσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο;

Δεύτερη απορία είναι τι το ουσιαστικό έκρινε ο Σαμαράς ότι είχε να συζητήσει μαζί τους, γιατί φυσικά αυτά τα περί διαφοράς απόψεων για τις διαδηλώσεις είναι ιστορίες για μικρά αλλά και χαζά παιδιά. Χθες ή σήμερα περίμενε να τις μάθει; Oλοι οι άλλοι τις ξέρουμε απέξω κι ανακατωτά, εκείνος χαμπάρι δεν είχε πάρει;

Και, για να μην πολυλογούμε, τρίτη και ουσιαστικότερη ίσως απορία είναι αν θεωρούν πως αυτή η ανταλλαγή απόψεων, την οποία συναποφάσισε ο Σαμαράς με την Παπαρήγα και τον Τσίπρα, είναι δυνατό ν’ αποβεί προς όφελός τους ή αν είναι πιθανότερο ν’ αποβεί σε βάρος τους. Γιατί η δική μου εκτίμηση λέει πως το δεύτερο είναι πιθανότερο να συμβεί. Οσο και να το ψάξω, δεν βλέπω σε τι βελτιώνουν οι επαφές αυτές την εικόνα των «συνομιλητών».

Ξέρω πολύ καλά, όμως, τι επιχειρήματα δίνουν στο ΠΑΣΟΚ.

ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΠΑΡΤΖΙΝΟΠΟΥΛΟΣ