Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ !…

Πριν ένα, ακριβώς, χρόνο ο ελληνικός λαός αποτύπωνε στην κάλπη, αφ΄ ενός την αγανάκτησή του για όσα υπέστη, ο ίδιος και η χώρα, στο πενταετές, αυτή τη φορά, διάλλειμα της δεξιάς διακυβέρνησης και αφ΄ ετέρου την ελπίδα του για μια νέα πορεία της Ελλάδας, με το ΠΑΣΟΚ και πάλι στην εξουσία !

Ο Γ. Παπανδρέου κόντρα σ΄ όλη την πολύχρονη και πολύπλευρη επιχείρηση λάσπης και παραπληροφόρησης, (πολλαπλών πηγών και αφετηριών), απέσπασε την εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών κι συγκρότησε την πρώτη του κυβέρνηση.

Το πρόγραμμα που είχε διαμορφωθεί και εξαγγελθεί από το νέο ΠΑΣΟΚ, περιείχε ουσιαστικές αναλύσεις των μεγάλων προβλημάτων της χώρας και της κοινωνίας, όπως επίσης έδινε οράματα εξυγίανσης και ανάπτυξης για το μέλλον.
Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που περιγράφονταν, σ΄ όλους τους τομείς, είχαν ως σημείο αναφοράς και ωφέλειας τον πολίτη, ειδικά δε στην Οικονομία, το σεβασμό των δεδομένων, των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των πλατιών μαζών του εργαζόμενου λαού.

Το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε αυτό το Πρόγραμμα για να το εφαρμόσει πλήρως κι όχι να το βάλει στο ράφι ή να το εφαρμόσει σε δόσεις.
Αυτό αποδεικνύεται από τις πρώτες κινήσεις της νέας κυβέρνησης, ακόμα και από τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού στη Βουλή.
Η ανάγκη για την αναδίπλωση στον τομέα της Οικονομίας και για την αναζήτηση μέτρων – σωσιβίων, έγινε αδήριτη, όταν αποκαλύφθηκε, πως ο Γ. Παπανδρέου δεν είχε κληρονομήσει μια χώρα με οικονομικά προβλήματα, αλλά μια Ελλάδα, ουσιαστικά χρεοκοπημένη, μια Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής ! 
 
Οι – άγνωστες από πριν – συνθήκες έκτακτης ανάγκης, που ταχύτατα έκαναν τη χώρα βούκινο σ΄ όλη την υφήλιο, επέβαλλαν κινήσεις και πρακτικές, εν πολλοίς εκ των ενόντων και – αυτονόητα – σε συνεργασία με τους εταίρους μας στην Ε.Ε.
΄Ετσι προέκυψε το Μνημόνιο, έτσι ενέσκυψαν τα μέτρα λιτότητας, αρκετά των οποίων πρωτοφανή σε σκληρότητα και αβάσταχτα (όπως φαίνεται) για τα εκατομμύρια των μη προνομιούχων τάξεων.

Μέσα σ΄ ένα χρόνο έγιναν πολλά, ίσως τόσα και τέτοια, που δεν είχαν ξαναγίνει σ΄ ολόκληρη τη νεότερη ιστορία της χώρας. Το διακύβευμα, όμως, ήταν υπέρτατο και πιθανά να χρειάζονταν ή να χρειάζονται ακόμα περισσότερα.
Μέσα σ΄ ένα χρόνο άλλαξαν πολλά, (μάλλον ξεκίνησαν ν΄ αλλάζουν πολλά…), σ΄ όλους τους τομείς και εξαιρουμένων των μέτρων για την Οικονομία, τα υπόλοιπα είναι καθορισμένα στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και υλοποιούνται αποφασιστικά και αταλάντευτα, προκειμένου ν΄ αλλάξουν τη χώρα προς το καλύτερο.

Στον οικονομικό τομέα, δυστυχώς, οι δύσκολες καταστάσεις απαιτούν δύσκολα μέτρα, σκληρά και επίπονα, πόσο, μάλλον, οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Η πολιτική που ακολουθείται στοχεύει στο σταμάτημα της κατρακύλας και στην ανάκαμψη. Η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να παράγει ελλείμματα και να καταστεί ικανή να δημιουργεί πόρους για να ξεπληρώνει το χρέος της.
Φυσικά και τα περιοριστικά μέτρα που πάρθηκαν δεν μπορεί να παγιώσουν τις συνέπειές τους, οι οποίες και θα πρέπει να αίρονται με την πρόοδο που θα επέρχεται.
Δυστυχώς, εναλλακτικές λύσεις και δρόμοι δεν υπάρχουν και το πέρασμα μέσα από το τούνελ του Μνημονίου είναι μονόδρομος
Σ΄ αυτά τα δυο ζητήματα, την προσέγγιση των καθορισμένων στόχων και την σταδιακή εξάλειψη των βαριών συνεπειών των σκληρών μέτρων λιτότητας, είναι που θα κριθεί το ΠΑΣΟΚ κι ο Γ. Παπανδρέου τα επόμενα χρόνια.
Η κρίση και η κριτική για τον πρώτο, μόνο, χρόνο έχουν τη σημασία τους, αλλά δεν μπορεί να είναι ολοκληρωμένες…