Άσυλο… λογικής

Τελικά, η διαδικασία της μεταρρύθμισης του Πανεπιστημίου ολοκληρώθηκε στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε: Το Άσυλο. Tout ça, pour ça, που λένε και οι Γάλλοι!

Με την ψήφιση του νέου νόμου-πλαισίου, από μία τόσο ευρεία  πλειοψηφία της Βουλής, η μεταρρύθμιση διαθέτει  πλέον ένα ισχυρό ιδεολογικό «τόπο», την de jure κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Όχι απλά την αποσιώπησή του, όπως ήταν το αρχικό σχέδιο, αλλά τη ρητή πλέον κατάργηση οποιασδήποτε διάταξης παρέπεμπε σε αυτό ή αναγνώριζε την ευθύνη ενός οργάνου για την προστασία των ακαδημαϊκών ελευθεριών και την κατοχύρωση της ασφάλειας των εγκαταστάσεων και των προσώπων μέσα στα Ιδρύματα. Η κατάργηση του ασύλου προβάλλεται ως ιδεολογική νίκη, ως μια νέα εποχή, ως καθαρτήρια πηγή όλων των παλαιών ανομημάτων της Πανεπιστημιακής αυτοδιοίκησης, ως αφετηρία εκσυγχρονισμού των ΑΕΙ και ως το τέλος του «παλιού».

Πλέον, σύμφωνα με το άρθρο 3 του νέου νόμου «Στα ΑΕΙ κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και τη διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών. Σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ, εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία. Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου καταργούνται το άρθρο 2 του ν.1268/1982….κλπ».

Επομένως, στο εξής, κανείς δεν θα έχει την ευθύνη για το Πανεπιστημιακό άσυλο, γιατί απλά αυτό δεν υπάρχει, η δε ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελεύθερη έκφραση των ιδεών θα προστατεύονται… από μόνες τους!

«Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς Βαρβάρους;» όπως λέει ο ποιητής, για να συμπληρώσει σκωπτικά «οι άνθρωποι αυτοί ήταν μία κάποια λύσις». Το θέμα είναι για ποιους ήταν «λύση» και ποιοι επωφελούνταν διαχρονικά από αυτή τη «λύση».

Χωρίς επικήδεια διάθεση για το άσυλο, αλλά με την πεποίθηση ότι η κατάργησή του έχει συμβολικό πολιτικό βάρος και εκπέμπει μηνύματα περισσότερο προς την κοινωνία παρά προς το Πανεπιστήμιο, θεωρώ, με κάποια βεβαιότητα, ότι τα παραπάνω ερωτήματα θα βρουν απαντήσεις στο άμεσο μέλλον. Σήμερα, όμως, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε δύο πραγματικές καταστάσεις.

Από τη μία πλευρά, πρέπει να συνομολογήσουμε ότι το άσυλο, ως κατάκτηση της Δημοκρατίας και ακαδημαϊκή παράδοση, δεν το προστάτευσε επαρκώς, με ευθύνη και αποφασιστικότητα, η ίδια η Πανεπιστημιακή κοινότητα. Σε πολλές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια, το άσυλο εκφυλίστηκε σε ασυλία και αυθαιρεσία, με  βάρβαρες παραβιάσεις και προσβολές εναντίον προσώπων και εγκαταστάσεων. Ακαδημαϊκοί δάσκαλοι προπηλακίστηκαν και κακοποιηθήκαν (Κίττας, Πανούσης, Μάνθος, Παπαδάτος κ.ά.), κτίρια και εργαστήρια καταστράφηκαν, ενώ συχνά η απάντηση της Πανεπιστημιακής κοινότητας περιορίστηκε  στην έκδοση ανακοινώσεων αποδοκιμασίας των γεγονότων.

Παράλληλα, πολλοί επένδυσαν στην ύπαρξή του για να ικανοποιήσουν ξένα προς το Πανεπιστήμιο συμφέροντα. Η, δε επίσημη Πολιτεία, όταν δε ήταν συνυπεύθυνη για την κατάλυσή του, υπήρξε απαθής. Πάνω σε αυτές τις καταστάσεις διαμορφώθηκε εύκολα και με περίσσεια συναίνεση ο ιδεολογικός τόπος της κατάργησης του ασύλου. Πάνω σε αυτές τις καταστάσεις δομήθηκε ο εύπεπτος επικοινωνιακός λόγος σε βάρος του Πανεπιστημίου. Έτσι φτάσαμε να διαγκωνίζονται κόμματα και βουλευτές στο ελληνικό Κοινοβούλιο για το ποιος πρότεινε πρώτος την κατάργηση του ασύλου.

Και η ταμπακέρα χάθηκε μαζί με τη λογική! Οι «βάρβαροι» ήταν μία κάποια «λύσις» για πολλούς, αλλά όχι για το Πανεπιστήμιο και τους ανθρώπους του.

Από την άλλη πλευρά, θεωρώ ότι σήμερα η υπόθεση του ασύλου επανέρχεται ως απεύθυνση στη συλλογική ευθύνη και δράση του συνόλου της Πανεπιστημιακής κοινότητας. Ας μην ξεχνάμε ότι το μοντέλο δεν ανετράπη. Όσο υπάρχει εκλογή και δημοκρατική νομιμοποίηση του Πρύτανη από την ακαδημαϊκή κοινότητα, υπάρχει ευθύνη για την προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης των ιδεών στο Πανεπιστήμιο. Υπάρχει ευθύνη για την προστασία των προσώπων και των εγκαταστάσεων. Η ευθύνη αυτή προκύπτει από την εντολή και την εμπιστοσύνη της Πανεπιστημιακής κοινότητας, καθώς και από τη συναίσθησης αυτής της τελευταίας πως κάθε φορά που παραιτείται της υπεράσπισης ενός δικαιώματος, το χάνει. Η κατάργηση του ασύλου στο νόμο, δεν αρκεί για να καταλύσει την ευθύνη των εκλεγμένων οργάνων για τη λειτουργία και τη ζωή του Ιδρύματος, ούτε την παράδοση της αυτορρυθμιζόμενης οντότητας του Πανεπιστημίου. Είναι ζήτημα… λογικής!

Γι’ αυτό το λόγο, το εθιμικά, πλέον, υπαρκτό άσυλο, όπως σε πολλά Πανεπιστήμια της Ευρώπης, έχει μπροστά του μία δεύτερη ζωή, που πρέπει να αναπτυχθεί, όχι απλά σε ένα «προστατευόμενο» χώρο, αλλά σε  ένα πραγματικά «υπερασπίσιμο χώρο» από το σύνολο της Πανεπιστημιακής κοινότητας.

Για τη δεύτερη ζωή ισχύει ό,τι και για την πρώτη. Δεν υπάρχουν αθώοι.

ΥΓ. Φαντάζομαι ότι μετά τη δημοσίευση του νόμου και χωρίς να εμποδίζεται από το «αμαρτωλό» άσυλο, η αστυνομία θα δράσει άμεσα για να αντιμετωπίσει το παρεμπόριο, τους βανδαλισμούς και την εγκληματικότητα τουλάχιστον στους δρόμους και στις πλατείες της Αθήνας πέριξ των πανεπιστημιακών κτιρίων… Αυτό θα είναι είδηση!

*Ο Θόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

aixmi.gr

Τμήμα του Πολυτεχνείου Κρήτης παίρνει άριστα από το εξωτερικό

Πέντε Έλληνες Καθηγητές από διακεκριμένα Πανεπιστήμια του Εξωτερικού, επιλεγμένοι από την Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην...

Στη συνέχεια, συνέταξαν την Έκθεση Εξωτερικής Αξιολόγησης, η οποία αναρτήθηκε στην κεντρική ιστοσελίδα του Τμήματος, www.ece.tuc.gr, και στην ιστοσελίδα της ΑΔΙΠ, http://www.hqaa.gr .

Θεωρούμε ότι η Έκθεση Εξωτερικής Αξιολόγησης (ΕΕΑ), η οποία αποτυπώνει την κατάσταση του Τμήματος (επίπεδο σπουδών, ποιότητα έρευνας, υποδομές, κτλ) και προτείνει τρόπους βελτίωσης, είναι εξαιρετικά θετική για το Τμήμα ΗΜΜΥ. Μερικά από τα συμπεράσματα της ΕΕΑ έχουν ως εξής:

“Οι καθηγητές του Τμήματος είναι κυρίως νέοι, πολύ ενθουσιώδεις, κορυφαίας ποιότητας, διεθνώς γνωστοί, με σπουδές σε κορυφαία Πανεπιστήμια... Υπάρχουν άριστες σχέσεις ανάμεσα στους διδάσκοντες του Τμήματος και στο διοικητικό και εργαστηριακό προσωπικό... Υπάρχει στενή αλληλεπίδραση ανάμεσα σε καθηγητές και φοιτητές, τόσο σε προπτυχιακό όσο και μεταπτυχιακό επίπεδο... 

Οι καθηγητές είναι πολύ πρόθυμοι στο να βοηθήσουν τους φοιτητές - αυτό το γεγονός αναγνωρίζεται από τους φοιτητές... Το προπτυχιακό και το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στις περιοχές αιχμής του Τμήματος είναι εξαιρετικά...Το Τμήμα θέτει προδιαγραφές διεθνούς επιπέδου και προσπαθεί να προσελκύσει κορυφαίους καθηγητές...”

Τα παραπάνω, καθώς και όλη η Έκθεση Αξιολόγησης, είναι μία πρώτης τάξεως ηθική ανταμοιβή για τους σκληρά εργαζόμενους φοιτητές, εργαστηριακούς συνεργάτες και διδάσκοντες του Τμήματος και μας χαροποιούν ιδιαίτερα. 

Αποδεικνύουν ότι υπάρχουν Πανεπιστημιακά Τμήματα στην Ελλάδα, και ειδικότερα στο Πολυτεχνείο Κρήτης, τα οποία είναι εφάμιλλα πολύ καλών αντίστοιχων Τμημάτων του Εξωτερικού.

Στόχος μας, όπως αναφέρουν σε ενημερωτική επιστολή οι καθηγητές είναι, υπηρετώντας το κοινό καλό, να φέρουμε το Τμήμα όσο πιο ψηλά γίνεται. Απώτερος στόχος μας είναι η δημιουργία Πόλου Αριστείας.
http://www.flashnews.gr/page.ashx?pid=3&aid=26244&cid=3 Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), επισκέφθηκαν, το τριήμερο από 30 Μαίου μέχρι 1 Ιουνίου το Πολυτεχνείο Κρήτης και αξιολόγησαν το Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ).

troktikoblog

Στηρίζουν τη μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ 133 πανεπιστημιακοί

Την προωθούμενη μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση υποστηρίζουν, με κείμενο που συνυπογράφουν, 133 πανεπιστημιακοί ελληνικών ΑΕΙ. Μεταξύ αυτών, ο Δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο.

ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Tο καλό πανεπιστήμιο είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αντεπεξέλθει μια χώρα στο διεθνή ανταγωνισμό. Όλες οι χώρες που επενδύουν στην έρευνα και διδασκαλία αποσκοπούν να προσφέρουν στους νέους ανθρώπους, στην κοινωνία, στην οικονομία, ισχυρές βάσεις, δυνατότητες και προοπτικές για ένα όλο και δυσκολότερο μέλλον.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Ελλάδα, τώρα που η χώρα βιώνει μια πρωτοφανή κρίση. Περισσότερο από ποτέ η ελληνική κοινωνία έχει σήμερα ανάγκη από ένα πανεπιστήμιο που θα εναρμονίσει τη λειτουργία του με τα διεθνή ακαδημαϊκά πρότυπα, θα απελευθερώσει τις επιστημονικές δυνάμεις του και θα αποτελέσει κύριο μοχλό για την ανάταξη και ανάπτυξη της χώρας μας. Το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των πανεπιστημίων δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσο για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι. Είναι το απαραίτητο οργανωτικό σχήμα που θα δημιουργήσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για ποιοτική διδασκαλία και έρευνα με στόχο την αριστεία.

Το ελληνικό πανεπιστήμιο εδώ και δεκαετίες δεν ανταποκρίθηκε στο ρόλο του παρά τα όποια βήματα προόδου έγιναν, ιδίως στον τομέα της στελέχωσης των ΑΕΙ. Οι παθογένειες της σημερινής κατάστασης είναι γνωστές σε όσους δεν θέλουν να κλείνουν τα μάτια. Η παράδοση αυτή πρέπει να αλλάξει. Όσες επιφυλάξεις κι αν έχουμε για επί μέρους προβλέψεις της μεταρρύθμισης που έχει εξαγγελθεί δεν μπορούμε παρά να στηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια.
To πανεπιστήμιο είναι μέρος της κοινωνίας μας και υπάρχει για να συμβάλλει στην προκοπή της. Η κοινωνία και το πανεπιστήμιο δεν έχουν πολύ χρόνο. Αν και αυτή η απόπειρα αποτύχει, το ελληνικό πανεπιστήμιο θα μείνει στάσιμο για πολλά χρόνια ακόμη. Και αυτό είναι σε βάρος της χώρας.

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

1. Νίκος Αλιβιζάτος –ΕΚΠΑ

2. Ντία Αναγνώστου – Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

3. Παναγιώτης Αντωνόπουλος –Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

4. Γιώργος Ανωγειανάκις –ΑΠΘ

5. Πάνος Αργυράκης –ΑΠΘ

6. Μαρία Ι. Αργυροπούλου –Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

7. Γιώργος Αρσένος –ΑΠΘ

8. Ηλίας Αϋφαντής -ΑΠΘ

9. Περικλής Βαλλιάνος –ΕΚΠΑ

10. Νίκος Βέττας –ΟΠΑ

11. Στέλιος Βιρβιδάκης –ΕΚΠΑ

12. Βασίλης Βουτσάκης –ΕΚΠΑ

13. Βασιλική Γεωργιάδου – Πάντειο Πανεπιστήμιο

14. Δημήτριος Γεωργόπουλος –Πανεπιστήμιο Κρήτης

15. Γιάννης Γιάκας - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

16. Κώστας Γιαννακόπουλος –Πανεπιστήμιο Αιγαίου


17. Αχιλλέας Γραβάνης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

18. Ιωάννα Δελλαδέτσιμα –ΕΚΠΑ

19. Σωτηρούλα Δημητριάδη – Κωνσταντινίδη –Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

20. Αλέξανδρος Ελευθεριάδης –ΕΚΠΑ

21. Σπύρος Ευθυμιόπουλος –ΕΚΠΑ

22. Βασίλης Ζαννής –Πανεπιστήμιο Κρήτης

23. Πέρσα Ζέρη – Πάντειο Πανεπιστήμιο

24. Γεώργιος Θεοδωρίδης –ΑΠΘ

25. Νικόλαος Θωμαΐδης -ΕΚΠΑ

26. Χρυσάφης Ιορδάνογλου – Πάντειο Πανεπιστήμιο

27. Π. Κ. Ιωακειμίδης –ΕΚΠΑ

28. Μανώλης Γ. Καβουσανός –ΟΠΑ

29. Ορέστης Καλογήρου –ΑΠΘ

30. Σαράντης Καλυβίτης –ΟΠΑ

31. Γιώργος Καμίνης –ΕΚΠΑ

32. Άγγελος Κανελλής –ΑΠΘ

33. Γιώργος Καραγιαννίδης –ΑΠΘ

34. Δόμνα Καραγωγέως – Πανεπιστήμιο Κρήτης

35. Γιάννης Καρακάσης – Πανεπιστήμιο Κρήτης

36. Δημήτρης Καρδάσης – Πανεπιστήμιο Κρήτης

37. Ηλίας Καστανάς – Πανεπιστήμιο Κρήτης

38. Στέλιος Κατρανίδης –Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

39. Βάσω Κιντή –ΕΚΠΑ

40. Μιχ. Κοκκινίδης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

41. Γεώργιος Κοντάκης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

42. Γίτσα Κοντογιαννοπούλου –Πολυδωρίδη –ΕΚΠΑ

43. Νέστωρ Κουράκης –ΕΚΠΑ

44. Ανδρέας Κούρκουλας –ΕΜΠ

45. Ηλίας Κουρούμαλης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

46. Γιάννης Κουτεντάκης – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

47. Μιχάλης Κουτσιλιέρης –ΕΚΠΑ

48. Αλέξανδρος Κύρτσης –ΕΚΠΑ

49. Χρήστος Κωνσταντάτος –Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

50. Κώστας Ν. Κωνσταντινίδης –Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

51. Πάνος Κωνσταντόπουλος – ΟΠΑ

52. Κώστας Κωστής –ΕΚΠΑ

53. Παύλος Λέφας –Πανεπιστήμιο Πατρών

54. Παναγιώτης Λιαργκόβας – Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

55. Λυκούργος Λιαρόπουλος –ΕΚΠΑ

56. Χρήστος Λιονής –Πανεπιστήμιο Κρήτης

57. Σπύρος Λιούκας – ΟΠΑ

58. Χρήστος (Κίτσος) Λούης– Πανεπιστήμιο Κρήτης

59. Δημήτρης Λουκόπουλος –ΕΚΠΑ

60. Αλέξης Λυκουργιώτης – Πανεπιστήμιο Πατρών

61. Αντιγόνη Λυμπεράκη – Πάντειο Πανεπιστήμιο

62. Ιωάννης Γ. Λώλος – Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

63. Αντώνιος Μακρυγιαννάκης –Πανεπιστημιο Κρήτης

64. Νίκος Μαραντζίδης –Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

65. Ανδρέας Ν. Μαργιωρής –Πανεπιστήμιο Κρήτης

66. Ιωάννης Μαυρομάτης - Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

67. Παναγιώτης Μαχαίρας – ΕΚΠΑ

68. Αχιλλέας Μητσός –Πανεπιστήμιο Αιγαίου

69. Νατάσα Μιαούλη – ΟΠΑ

70. Μαίρη Μιμίκου –ΕΜΠ

71. Νικόλαος Μουσιόπουλος -ΑΠΘ

72. Χαράλαμπος Μουτσόπουλος –ΕΚΠΑ

73. Δημήτριος Τ Μπούμπας – Πανεπιστήμιο Κρήτης

74. Δημοσθένης Μπούρος –Πανεπιστήμιο Θράκης

75. Στέλιος Νεγρεπόντης –ΕΚΠΑ

76. Χρήστος Νικολάου –Πανεπιστήμιο Κρήτης

77. Μάνθος Ντελής, – Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

78. Σαμουήλ Ντούγκου –ΑΠΘ

79. Τάσος Ξεπαπαδέας –ΟΠΑ

80. Γεώργιος Οικονομίδης –ΟΠΑ

81. Τάσος Οικονόμου –Πανεπιστήμιο Κρήτης

82. Γιώργος Παγουλάτος –ΟΠΑ

83. Θάνος Πάλλης – Πανεπιστήμιο Αιγαίου

84. Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου –ΕΚΠΑ

85. Ελένη Παπαδάκη – Πανεπιστήμιο Κρήτης

86. Τάκης Παππάς – Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

87. Χρήστος Παρασκευόπουλος –Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

88. Ιωάννης Περυσινάκης - Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

89. Νίκος Πολυδωρίδης –Πανεπιστήμιο Πατρών

90. Θεόφιλος Πουταχίδης –ΑΠΘ

91. Γρηγόρης Πραστάκος, – ΟΠΑ

92. Θανάσης Πρωτόπαπας –ΕΚΠΑ

93. Νικόλαος Παυλίδης –Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

94. Νιόβη Παυλίδου –ΑΠΘ

95. Νίκος Ράικος -ΑΠΘ

96. Κωνσταντίνος Ρίτης –Πανεπιστήμιο Θράκης

97. Μπάμπης Σαββάκης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

98. Γ. Σαμώνης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

99. Ευτύχιος Σαρτζετάκης –Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

100. Μιχάλης Σακελλαρίου –ΕΜΠ

101. Νικόλαος Σιαφάκας –Πανεπιστήμιο Κρήτης

102. Θεόδωρος Σκλαβιάδης –ΑΠΘ

103. Φωτεινή Ν. Σκοπούλη – Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

104. Θάνος Σκούρας – ΟΠΑ

105. Παύλος Σούρλας –ΕΚΠΑ

106. Κώστας Σοφούλης -Πανεπιστήμιο Αιγαίου

107. Πέτρος Στάγκος –ΑΠΘ

108. Ευστάθιος Ν. Σταθόπουλος –Πανεπιστήμιο Κρήτης

109. Χρήστος Σταυράκος - Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

110. Γιάννης Στουρνάρας –ΕΚΠΑ

111. Χρήστος Στουρνάρας –Πανεπιστήμιο Κρήτης

112. Γιάννης Τασσόπουλος –ΕΚΠΑ

113. Πλάτων Τήνιος – Πανεπιστήμιο Πειραιώς

114. Αθανάσιος Γ. Τζιούφας –ΕΚΠΑ

115. Γιάννης Τούντας –ΕΚΠΑ

116. Πάνος Τσακλόγλου –ΟΠΑ

117. Παναγιώτης Τσάκωνας –Πανεπιστήμιο Αιγαίου

118. Σταύρος Τσακυράκης –ΕΚΠΑ

119. Χρήστος Τσατσάνης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

120. Μιλτιάδης Τσιλιμπάρης –Πανεπιστήμιο Κρήτης

121. Μιχάλης Τσινισιζέλης –ΕΚΠΑ

122. Νίκος Τσοπάνογλου –Πανεπιστήμιο Πατρών

123. Λουκάς Τσούκαλης –ΕΚΠΑ

124. Αποστόλης Φιλιππόπουλος –ΟΠΑ

125. Γιώργος Φλέσσας -Πανεπιστήμιο Αιγαίου

126. Πασχάλης Φορτομάρης -ΑΠΘ

127. Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος –Πανεπιστήμιο Κρήτης

128. Αντώνης Χατζημωϋσής –ΕΚΠΑ

129. Θεόδωρος Χατζηπαντελής –ΑΠΘ

130. Βασίλης Χατζόπουλος –Πανεπιστήμιο Θράκης

131. Κωνσταντίνος Χλωμούδης – Πανεπιστήμιο Πειραιώς

132. Αστέρης Χουλιάρας - Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

133. Βασίλειος Ψαριανός –ΕΜΠ. 

tanea.gr

Ανοίγει το θέμα των «αιωνίων» φοιτητών !

Θέμα «αιωνίων» φοιτητών ανοίγει το υπουργείο Παιδείας, έπειτα από έρευνες για την οικογενειοκρατία στα πανεπιστήμια - οι οποίες ωστόσο δεν έχουν αποφέρει καρπούς. Με νέο έγγραφό του προς τις διοικήσεις πανεπιστημίων και ΤΕΙ ο υφυπουργός Παιδείας κ. Ι. Πανάρετος αναζητεί στοιχεία για τον αριθμό όσων αποφοιτούν κάθε χρόνο αλλά και για τον μέσο όρο των ετών που απαιτούνται για να πάρει το πτυχίο του κάθε φοιτητής που εισήχθη στο Πανεπιστήμιο από το 2000 ως σήμερα. Ο αριθμός των φοιτητών που παίρνει ετησίως πτυχίο θα αποτελέσει από τα βασικά κριτήρια χρηματοδότησης και αξιολόγησης των πανεπιστημίων, με βάση την πρόταση του υπουργείου για τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση. Στο μεταξύ αιχμές κατά των πανεπιστημιακών που απέχουν από τα διδακτικά τους καθήκοντα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αλλαγές στα ΑΕΙ άφησε χθες η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου . «Ποιοι και για ποιον λόγο τιμωρούνται; Γιατί θα αρχίσει ο διάλογοςγια ένα νομοσχέδιο το οποίο δεν έχει κατατεθεί και γιατί απλώς υπάρχειένα σχέδιο διαβούλευσης επί του οποίου καθένας μπορεί να εκφράσει τις απόψεις του;» αναρωτήθηκε.

tovima.gr

Γ. Παπανδρέου: Εισαγωγή απευθείας στα πανεπιστήμια

Νέο εξεταστικό σύστημα για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ προανήγγειλε ο πρωθυπουργός από το βήμα της συνάντησης εργασίας των Δελφών για το μέλλον της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Υπό εξέταση βρίσκεται ακόμη και η εισαγωγή φοιτητών απευθείας στα πανεπιστήμια, αντί σε σχολές ή σε τμήματα όπως ισχύει σήμερα.

Ο κ. Παπανδρέου, προανήγγειλε νέα μορφή εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, ούτε καν σε σχολές, πολύ περισσότερο σε τμήματα όπως γίνεται σήμερα. Συνέδεσε τον πολίτη με τη δια βίου μάθηση, αναφερόμενος στην κατάρριψη των τειχών μεταξύ των βαθμίδων εκπαίδευσης για να είναι απρόσκοπτη η γνώση υπό καθεστώς όμως πιστοποίησης των γνώσεων που λαμβάνει ο πολίτης σε οποιαδήποτε ηλικία.

Ο Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη υλοποίησης ενός "Καλλικράτη" στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με συγχωνεύσεις ιδρυμάτων και τμημάτων.

Μίλησε για μεγαλύτερη ελευθερία των ίδιων των ιδρυμάτων που θα φύγουν πλέον από το σημερινό μοντέλο, αφού θεωρείται πολύ σημαντική η όσο γίνεται μεγαλύτερη αυτοδιοίκηση των ιδρυμάτων.

"Ζητώ", είπε, "να φτιάξουμε σύστημα διοίκησης που θα ξεφεύγει από τις λογικές που εμείς βάλαμε" είπε και ανέφερε το παράδειγμα συνδικαλιστικών παρατάξεων φοιτητών να συναλλάσσονται για τα θέματα που θα μπουν στις εξετάσεις.

"Αυτό δεν είναι σοβαρό. Πρέπει να πάμε σε ένα μοντέλο διαχείρισης που θα αναγνωρίζει τη δύναμη της γνώσης" σχολίασε ο ίδιος.

Ακόμη τόνισε την ανάγκη εξωστρέφειας των πανεπιστημίων και διεθνοποίησής τους ώστε να μπορούν να δέχονται καθηγητές αλλά και φοιτητές από το εξωτερικό.

"Η παιδεία μας,είναι βασικό ζητούμενο για την επιβίωση της χώρας μας. Είναι ένα στοίχημα για τη νέα γενιά που έχει ως επιλογή ή τη φυγή ή την αλλαγή. Αυτό αισθάνεται ο νέος σήμερα. Εμείς όμως είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε. Θέλουμε τη συμμετοχή και όχι τη φυγή των νέων" υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.

Ο κ. Παπανδρέου, ανέφερε ως παράδειγμα ότι είμαστε στην 3η θέση αυτών που μπαίνουν στα πανεπιστήμια, αλλά στην 118η όσον αφορά την αποτελεσματικότητα.

"Από την επίφαση της δημοκρατίας πρέπει να πάμε στην πραγματική ελευθερία. Το Πανεπιστήμιο να υπηρετεί τις ανάγκες της χώρας, να έχει λόγο που δεν έχει σήμερα" είπε.

Αναφορά έκανε και στους πανεπιστημιακούς, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι: "Oι πανεπιστημιακοί σ΄έναν βαθμό έχουν εμπλακεί στην πολιτική της χώρας μας. Δεν είναι αυτόνομη φωνή, η οποία φέρνει προτάσεις και λύσεις.".

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι απαιτείται διεθνοποίηση των ιδρυμάτων και ουσιαστική συμμετοχή εξηγώντας ότι με αυτόν τον τρόπου θα δημιουργηθούν επαφές με άλλες οικονομίες και κοινωνίες και θα δοθούν οι δυνατότητες επενδύσεων και στην Ελλάδα.

Σε αυτό το σημείο της ομιλίας του ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στην αξιοποίηση της υποδοχής ξένων φοιτητών στα πανεπιστήμιά μας, για παράδειγμα με υποτροφίες.

"Όμως ότι πρέπει να δούμε πόσο μας κοστίζει ο κάθε φοιτητής και βεβαίως να το πληρώσουμε, αλλά ο ξένος μπορεί να καταθέτει την υποτροφία του, την οποία θα την αξιοποιούμε", διευκρίνισε.

Ιδιαίτερες αναφορές έκανε στη σύνδεση των πανεπιστημίων με την περιφερειακή ανάπτυξη,ενώ αναφέρθηκε και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στο ψηφιακό σχολείο με τη «διαδραστική λογική», την ψηφιοποίηση της τάξης και το νέο ρόλο του καθηγητή.

Τέλος ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στην πρόθεση της κυβέρνησης για συστηματική διαβούλευση, αξιοποιώντας την παγκόσμια εμπειρία, "που θα μας βοηθήσει να κάνουμε τα πανεπιστήμια μας από τα καλύτερα".

Προναγγελία αλλαγών από την Άννα Διαμαντοπούλου

Αλλαγές στη διοίκηση, αλά και στον τρόπο λειτουργίας των πανεπιστημίων προανήγγειλε η υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, ανοίγοντας το διάλογο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στους Δελφούς. Για τη σημερινή κατάσταση, είπε ότι "greek statistics" δεν υπάρχουν μόνο στην Οικονομία, αλλά και στην Παιδεία.

Η κυβέρνηση προτείνει για τη διοίκηση των πανεπιστημίων τη σύσταση συμβουλίου, το οποίο θα ασκεί μέρος των αρμοδιοτήτων του υπουργείου και θα αναλαμβάνει τη διαχείριση της χρηματοδότησης. Το ακαδημαϊκό έργο θα αποτελεί αρμοδιότητα των πρυτανικών αρχών.  προτείνει επίσης τη σύσταση περιφερειακών συμβουλίων, τα οποία θα ελέγχουν τον αριθμό των φοιτητών, των διδασκόντων, των εισακτέων και των πτυχιούχων.

Η Άννα Διαμαντοπούλου προανήγγειλε συνενώσεις πανεπιστημίων και ΤΕΙ, με συγχωνεύσεις, συνενώσεις και καταργήσεις τμημάτων και αλλαγές στην οργάνωση των σπουδών, στον τρόπο εξέτασης των φοιτητών και διδασκαλίας. Σχεδιάζεται η ψηφιακή διανομή συγγραμμάτων, ενώ ανάμεσα στους στόχους του υπουργείου είναι η προσέλκυση φοιτητών από το εξωτερικό.

Ο διάλογος αναμένεται να κρατήσει τρεις μήνες. Θα ακολουθήσει μετά η κατάθεση νομοσχεδίου. Η υπουργός κάλεσε τις πανεπιστημιακές διοικήσεις να μπουν σε διαδικασία διαρκών συνεδριάσεων, αλλά και την αντιπολίτευση να συμμετάσχει στη δημόσια συζήτηση. Μέσω του διαδικτύου θα μετέχουν φοιτητές, καθηγητές και πολίτες. 

enet.gr

Το 0.9… πάει εξουσία!

Είναι προφανές ότι από τη στιγμή που δόθηκαν στη δημοσιότητα οι βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, και πιστοποιήθηκε η απόλυτη ισοπέδωση της εκπαίδευσης στην ανώτατη και ανώτερη έκφρασή της, το ‘0.9′, δηλαδή ο βαθμός εισαγωγής υποψηφίου, έγινε το brand name της νεώτερης Ελλάδας.

Όπως τουλάχιστον βιώνουμε την εξέλιξη της χώρας, στα χρόνια του Μνημονίου.

Για την ποιότητα, το περιεχόμενο, τις προοπτικές που προσφέρει, και τους διαδρόμους στη γνώση που ανοίγει η σύγχρονη παιδεία, θα κουραστεί να γράφει κανείς. Και να μελαγχολεί, διαπιστώνοντας την έκταση της αποδόμησης και του εκφυλισμού, του άλλοτε συγκριτικού, εθνικού πλεονεκτήματος, για τη χώρα που γέννησε τη γνώση, στα αρχαία χρόνια.
Υπάρχει ωστόσο μια πρόσθετη διάσταση, που προέκυψε από την εγκύκλιο περί ‘Καλλικράτη’, την οποία έδωσε χθες στη δημοσιότητα το αρμόδιο υπουργείο Εσωτερικών: Εκεί, καταγράφεται μια σοβαρή αλλαγή, που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί ‘η φαντασία στην εξουσία’. Πιο συγκεκριμένα λοιπόν, η Κυβέρνηση δίνει το δικαίωμα...
εκλογής ως δημοτικών συμβούλων, σε παιδιά-πολίτες 18 ετών. Ενώ μέχρι πρότινος, το κατώτατο ηλικιακό όριο για την εκλογή κάποιου ήταν τα 21 χρόνια.
Κάτω από άλλες συνθήκες, θα ήταν απολύτως ενθαρρυντική η ‘βουτιά’ προς τις απαρχές του μέλλοντος. Τι πιο συναρπαστικό, από μια κεντρική εξουσία που ιντριγκάρει τους νέους ανθρώπους, δηλαδή τους κομιστές της νέας πραγματικότητας και των καινούριων ιδεών, να ωριμάσουν γρηγορότερα. Να εμπλακούν άμεσα και ευθέως, με τα κοινά που πρέπει να αλλάξουν.
Μισό λεπτό όμως. Οι 18χρονοι που θα εκλεγούν στα δημοτικά συμβούλια, δηλαδή θα έχουν λόγο, ρόλο και δυνατότητα να  ασκήσουν εξουσία στα της περιοχής τους, θα μπορούν πολύ εύκολα να είναι κάποιοι από εκείνους  που μπήκαν στα ΤΕΙ με 0.9. Ή, με βαθμό λίγο παραπάνω από τη μονάδα.
Αυτή είναι η ‘επόμενη Ελλάδα’ που θέλουμε; Αυτή είναι η τραγική εξέλιξη του ‘πάμε πλατεία’, που έκανε σλόγκαν ο Λάκης Λαζόπουλος μέσα από τους ‘Δέκα Μικρούς Μήτσους’; Από το ‘πάμε πλατεία’ στο… ‘πάμε εξουσία’, και ας ξέρουμε να γράφουμε σωστά μονάχα το όνομά μας; Ας είμαστε σοβαροί…
Ο Εμμανουήλ Ζερβός είναι κοινωνιολόγος, και πολιτικός αναλυτής.

statesmen

listonplace

Οι «αιώνιοι» ξεπέρασαν τους κανονικούς φοιτητές

Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ

Τα ΑΕΙ της χώρας μας αντιμετωπίζουν πολλά και δύσκολα προβλήματα. 

Ενα από αυτά είναι οι αποφάσεις των υπουργών Παιδείας όλων των κυβερνήσεων να καθορίζουν εκείνοι τον αριθμό των εισακτέων -ο οποίος είναι πολύ μεγαλύτερος από εκείνον που έχουν προτείνει τα ιδρύματα- αλλά και τη βάση εισαγωγής σ' αυτά. Η σημερινή υπουργός, πιστή στην αντιεκπαιδευτική και μικροπολιτική αυτή τακτική, ακολούθησε τα βήματα των προκατόχων της και ανάμεσα στα λάθη που έχει κάνει μέχρι σήμερα, είναι και η κατάργηση της βάσης του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Η απόφαση της κατάργησης της βάσης του 10 (που είχε ληφθεί παλαιότερα και είχε καταργηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση), όπως και η διασπορά Τμημάτων των ιδρυμάτων αυτών ανά τη χώρα, είναι δύο από τους πολλούς λόγους στους οποίους οφείλεται η ......


υποβάθμιση των σπουδών στα ιδρύματα αυτά. Υποβάθμιση που έχει οδηγήσει στην απαξίωση των πτυχίων τους. Την απαξίωση αυτή δείχνει, ανάμεσα στ' άλλα, και η αλματώδης αύξηση των αιώνιων φοιτητών, εκείνων δηλαδή οι οποίοι, ενώ έχουν ολοκληρώσει τα εξάμηνα των σπουδών τους, δεν έχουν λάβει πτυχίο είτε διότι χρωστούν μικρό ή μεγάλο αριθμό μαθημάτων διαφόρων ετών είτε διότι εγκατέλειψαν τις σπουδές τους. Το φαινόμενο αυτό, μοναδικό πιστεύω στον κόσμο, είναι αναμφισβήτητα μία από τις πιο σοβαρές παθογένειες της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης και έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις τα τελευταία 8 χρόνια, έτη στα οποία ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους και φοιτητές που μπήκαν στα ιδρύματα μέχρι το 2004 με βαθμό κάτω από τη βάση.

Με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος (ΕΣΥΕ) θα εξετάσουμε στο άρθρο αυτό την αύξηση των αιώνιων φοιτητών στα ΑΕΙ της χώρας το ακαδημαϊκό έτος 2008/09 σε σχέση με το ακαδημαϊκό έτος 2000/01 και θα τους συγκρίνουμε με τους κανονικούς φοιτητές τα έτη αυτά.

Στην 1η στήλη του πρώτου μέρους του Πίνακα που ακολουθεί στο τέλος του κειμένου δίνεται ο αριθμός των αιώνιων φοιτητών και στη 2η των κανονικών φοιτητών στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, τα λοιπά ΑΕΙ Αττικής (δηλαδή στα Πανεπιστήμια: Οικονομικό Αθηνών, Πειραιά, Πάντειο, Γεωπονικό και Χαροκόπειο, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) και στα ΑΕΙ της λοιπής χώρας (δηλαδή όλα τα υπόλοιπα) το ακαδημαϊκό έτος 2000/01. Στην 3η στήλη δίνεται ένας δείκτης σύγκρισης των ΑΕΙ της χώρας σε ό,τι αφορά τη σχέση των αιώνιων με τους κανονικούς φοιτητές (όταν ο δείκτης είναι πάνω από 100, οι αιώνιοι φοιτητές είναι περισσότεροι από τους κανονικούς και όταν είναι κάτω από 100, λιγότεροι). Στο δεύτερο μέρος του Πίνακα δίνονται τα ίδια στοιχεία για το ακαδημαϊκό έτος 2008/09.

Από τον Πίνακα αυτόν φαίνεται ότι το 2008/09, σε σχέση με το 2000/01:

- Στο σύνολο των ΑΕΙ, ενώ ο αριθμός των κανονικών φοιτητών αυξήθηκε ελάχιστα (μόλις 5,3%), ο αριθμός των αιώνιων φοιτητών αυξήθηκε με 12πλάσιο ρυθμό (64,9%) και ξεπέρασε τον αριθμό των κανονικών φοιτητών.

- Σε όλα τα ΑΕΙ ο αριθμός των αιώνιων φοιτητών αυξήθηκε. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και η μικρότερη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα δύο αυτά μεγαλύτερα ΑΕΙ της χώρας συγκέντρωναν το 58,2% του συνόλου των αιώνιων φοιτητών και τα δύο ακαδημαϊκά έτη.

- Στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης ο αριθμός των κανονικών φοιτητών μειώθηκε, στα λοιπά Αττικής αυξήθηκε ελάχιστα και στα λοιπής χώρας κατά 31%.

- Το ακαδημαϊκό έτος 2000/01 ο αριθμός των αιώνιων φοιτητών ήταν μεγαλύτερος από εκείνον των κανονικών μόνο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ το ακαδημαϊκό έτος 2008/09 αυτό ισχύει και για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και τα λοιπά Αττικής. Στα ΑΕΙ λοιπής χώρας οι αιώνιοι φοιτητές από λιγότερο από τους μισούς κανονικούς το έτος 2000/01, έφτασαν σχεδόν τα τρία τέταρτά τους το 2008/09.

Εκτός από τους δύο λόγους που προαναφέρθηκαν, η αλματώδης αύξηση των αιώνιων φοιτητών στα ΑΕΙ (ανάλογο πρόβλημα υπάρχει και στα ΤΕΙ) οφείλεται και σε πολλούς άλλους. Ανάμεσα σ' αυτούς είναι: η εισαγωγή φοιτητών σε Τμήματα τα οποία δεν τους ενδιαφέρουν, η μη τακτική παρακολούθηση των μαθημάτων από πολλούς, τα οικονομικά προβλήματα των οικογενειών ορισμένων από αυτούς, η αποχή από τα μαθήματα και οι καταλήψεις των ιδρυμάτων, τα προσωπικά προβλήματα ορισμένων φοιτητών, η ανεργία των πτυχιούχων ή ακόμα και εκείνων που έχουν διδακτορικό, οι χαμηλές αμοιβές (η γενιά των 700 ευρώ) κ.λπ.

Το πρόβλημα των αιώνιων φοιτητών, που γιγαντώθηκε τα τελευταία χρόνια, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια και αποτελεί αναμφισβήτητα μια πολύ βαθιά πληγή της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας. Μια πληγή με πολλές και σοβαρές επιπτώσεις: στους φοιτητές, πολλοί από τους οποίους δεν παίρνουν ποτέ πτυχία, στις οικογένειές τους, οι οποίες βλέπουν να πηγαίνουν χαμένοι κόποι και θυσίες τους, και φυσικά στη χώρα γενικότερα. Δυστυχώς, το στίγμα αυτό της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας, αντί να θεραπευτεί, θα επιδεινωθεί με τις αποφάσεις που έλαβε και λαμβάνει η σημερινή κυβέρνηση.

* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

ΠΙΝΑΚΑΣ

Αιώνιοι και κανονικοί φοιτητές στα ΑΕΙ της χώρας τα ακαδημαϊκά έτη 2000/01 και 2008/09

ΑΕΙ ΑΙΩΝΙΟΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΙ ΔΕΙΚΤΗΣ

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2000/01

Παν. Αθηνών 41.660 37.904 109,9

Παν. Θεσ/νίκης 27.230 37.418 72,8

Λοιπά Αττικής 23.977 33.429 71,7

Λοιπής χώρας 25.492 54.505 46,8

ΣΥΝΟΛΟ 118.359 163.256 72,5

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2008/09

Παν. Αθηνών 60.796 32.335 188,0

Παν. Θεσ/νίκης 52.658 34.148 154,2

Λοιπά Αττικής 35.675 34.053 104,8

Λοιπής χώρας 46.023 71.346 64,5

ΣΥΝΟΛΟ 195.152 171.882 113,5
enet

cobra-argos 

(ΠΟΣΔΕΠ): ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ

Τις γέφυρες διαλόγου με όλους τους παράγοντες της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που είχαν κοπεί από την προηγούμενη ηγεσία των πανεπιστημιακών, ξαναστήνει με ταχύ ρυθμό η νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας τους (ΠΟΣΔΕΠ). Παράλληλα, η αλλαγή συσχετισμών στην ΠΟΣΔΕΠ, η οποία στο εξής θα διεκδικεί τροποποιήσεις στον νόμο-πλαίσιο προκειμένου να λειτουργήσει καλύτερα και δεν θα αρνείται να τον εφαρμόσει όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, φαίνεται πως έγινε και σε καίρια χρονική συγκυρία. Αυτό καθώς προχθές το Συμβούλιο της Επικρατείας (το Γ΄ Τμήμα του με την 32/2009 απόφασή του) έκρινε σύμφωνες με το Σύνταγμα ορισμένες διατάξεις του νόμου, απορρίπτοντας σχετική προσφυγή αντισυνταγματικότητας που είχε καταθέσει η προηγούμενη ηγεσία των πανεπιστημιακών.

Νέο Μάη του ΄68 φοβάται ο N.Sarkozy

Με τα πανεπιστήμια να βράζουν ετοιμάζεται η Γαλλία για την αυριανή απεργία κατά της οικονομικής πολιτικής του Νικολά Σαρκοζί. Ο Γάλλος πρόεδρος δεν έχει καμία αμφιβολία για τη μεγάλη συμμετοχή στην απεργιακή κινητοποίηση. Εκείνο που φοβάται περισσότερο, όμως, είναι έναν νέο Μάη του ΄68. Παρά το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ζήτησε από την υπουργό Ανώτατης Εκπαίδευσης Βαλερί Πεκρές να κάνει μερικές στρατηγικές υποχωρήσεις, το φιτίλι στα πανεπιστήμια είναι ακόμη αναμμένο. Από την άλλη πλευρά, πάντως, βρίσκεται ένα μέτωπο που θεωρεί τις μεταρρυθμίσεις άτολμες υποστηρίζοντας ότι μόνο με μια σειρά από γενναία μέτρα μπορεί το εκπαιδευτικό σύστημα να ξεφύγει από τη μετριότητα.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ - 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009

Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η πιθανότερη ημερομηνία για τη διεξαγωγή των Φοιτητικών Εκλογών για το 2009 είναι η Τετάρτη 1 Απριλίου.

Την προτελευταία εβδομάδα πριν τις διακοπές του Πάσχα, επιλέγουν ως φαίνεται, οι κομματικές παρατάξεις για την διεξαγωγή των φετινών φοιτητικών εκλογών.

http://www.dentnews.net/

Δικαστήριο «αναγνώρισε» πτυχίο κολεγίου

Νέο επεισόδιο στο σίριαλ των ιδιωτικών κολεγίων προστέθηκε χθες με την απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου της Αθήνας που θέτει θέμα αναγνώρισης από τον Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (ΔΟΑΤΑΠ, πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ) της ακαδημαϊκής ισότητας των πτυχίων που παρέχονται από το γαλλικό Πανεπιστήμιο Ρaris 13 σε συνεργασία με το κολέγιο Ιdef στη χώρα μας. Μέρος της απόφασης δημοσιοποίησε χθες το κολέγιο, ενώ από την πλευρά του το υπουργείο Παιδείας τηρεί προς το παρόν «σιγήν ιχθύος» σημειώνοντας ότι σέβεται τις αποφάσεις του δικαστηρίου, τις οποίες θα σχολιάσει όταν τις μελετήσει. Στο δικαστήριο προσέφυγε το κολέγιο κατά του ελληνικού Δημοσίου επειδή ο ΔΟΑΤΑΠ αρνούνταν να αναγνωρίσει τα πτυχία που παρείχε το γαλλικό πανεπιστήμιο με το σύστημα της δικαιόχρησης (franchising). Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το κολέγιο, το δικαστήριο, με βάση τις ευρωπαϊκές οδηγίες, θεωρεί ότι ο ΔΟΑΤΑΠ «έχει την αρμοδιότητα να εξετάζει αν οι πραγματοποιηθείσες σπουδές είναι ισότιμου επιπέδου με τις σπουδές που πραγματοποιούνται στα ανώτατα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όχι όμως, περαιτέρω, αν μέρος ή το σύνολο αυτών πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, σε ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, βάσει συμφωνίας δικαιόχρησης με πανεπιστήμιο του εξωτερικού». Ετσι, για πρώτη φορά τίθεται θέμα εξέτασης της ουσίας του ζητήματος όσον αφορά τη διαμάχη για τα κολέγια, δηλαδή του επιπέδου σπουδών και όχι του τόπου στον οποίο πραγματοποιούνται οι σπουδές.

Μάλιστα το δικαστήριο έκρινε ότι «οι μη νόμιμες πράξεις του αρμοδίου οργάνου για την αναγνώριση ακαδημαϊκών τίτλων σπουδών (ΔΟΑΤΑΠ, ΔΙΚΑΤΣΑ)» είχαν αντίκτυπο και προσέβαλαν την πίστη, το κύρος του κολεγίου, το οποίο δικαιούται να λάβει αποζημίωση από το ελληνικό κράτος. Στελέχη του ΔΟΑΤΑΠ που ρωτήθηκαν χθες για το θέμα σημείωναν ότι «υπάρχει ο κίνδυνος να αναγκαστεί ο οργανισμός να αναγνωρίσει τον ακαδημαϊκό χαρακτήρα των συγκεκριμένων πτυχίων αν τελικά η απόφαση καταστεί τελεσίδικη». Και αυτό γιατί παρ΄ όλο που χθες επισήμως το υπουργείο Παιδείας απέφευγε να λάβει θέση για το θέμα, στελέχη του τόνιζαν ότι είναι πολύ πιθανόν η απόφαση του δικαστηρίου να προσβληθεί και να ξεκινήσει ένας νέος γύρος δικαστικής διαμάχης ως την τελική απόφαση.

http://www.tovima.gr