Τη βεβαιότητα ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα καταφέρει να οδηγήσει τη χώρα σε έξοδο από την οικονομική κρίση, διατυπώνει ο δήμαρχος Τήλου κ. Τάσος Αλιφέρης, σε συνέντευξή του προς τη «δ», τεκμηριώνει δε την άποψή του λέγοντας ότι ο κ. Παπανδρέου «έχει τις «αρετές» που χρειάζονται όπως φανατική στοχοπροσίλωση και εμμονή σε αξίες που πολλές φορές ξενίζουν αυτούς που δεν τον ξέρουν καλά».
Ο κ. Αλιφέρης χαρακτηρίζει τα οικονομικά μέτρα ως «το μεγάλο πολιτικό τίμημα που εκλήθη να πληρώσει ο Γ. Παπανδρέου για να σωθεί η χώρα» και υποστηρίζει ότι «απάντησε με προσήκοντα ιστορικό και εθνικό τρόπο, που όμως είχε το τεράστιο κοινωνικό κόστος που πολιτικά χρεώνεται. Αυτή είναι επιλογή που χαρακτηρίζει μεγάλο πολιτικό άνδρα, που η ορθότητα της θα κριθεί από τις γενιές του μέλλοντος».
Συμφωνεί με την γενική απαίτηση ότι πρέπει να πληρώσουν οι υπαίτιοι για την οικονομική καταστροφή της χώρας, ακόμη και σε τοπικό επίπεδο λέγοντας πως «αυτό πρέπει να το γνωρίζουν και τοπικά όλοι όσοι συμμετείχαν έστω και σε «λογιστικές» λαμογιές όπως αναιδώς ομολογούν».
Υπερθεματίζει για την αναγκαιότητα του «Καλλικράτη» θεωρεί ωστόσο «μεγάλο κοινωνικό, οικονομικό αλλά και εθνικό μειονέκτημα» το ότι αφήνει απ' έξω τα μικρά νησιά «μόνα και απροστάτευτα» και το ότι διαιρεί το Αιγαίο σε δύο περιφέρειες. Ειδικά στα Δωδεκάνησα, επαναλαμβάνει ότι ο «Καλλικράτης» θα έπρεπε να προχωρήσει σε Δήμους ανά επαρχείο.
Ο ίδιος δηλώνει και πάλι παρών στο νέο αυτοδιοικητικό τοπίο, καθώς ποτέ δεν αρνήθηκε τους ρόλους που διανέμει η κοινωνία.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
• Κύριε Αλιφέρη, πως φτάσαμε στο σημείο της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας; Ποιος τελικά φταίει;
Εμείς.. που επιλέξαμε μια κυβέρνηση με την επιγραφή της Νέας Δημοκρατίας, η οποία αφού λεηλάτησε τον πλούτο της χώρας και την αξιοπιστία των Ελλήνων απέδρασε με συνοπτικές διαδικασίες καταργώντας θεσμούς όπως βουλή, δικαιοσύνη κ.α.
• Τα δύο μεγάλα κόμματαεξουσίας, επιρρίπτουν το ένα στο άλλο τις ευθύνες για το σημερινό αποτέλεσμα. Σε ποιο βαθμό φέρουν ευθύνη οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ;
Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ προσέφυγαν σε δανεισμό, όταν η χώρα πτώχευε ετησίως 20-30% (τόσος ήταν ο πληθωρισμός), για να κάνει έργα υποδομής και για ανάπτυξη. Και σ' αυτό πέτυχε αφού οι ρυθμοί ανάπτυξης αποδείκνυαν με τον πιο καθαρό τρόπο ότι η χώρα αύξανε τον ετήσιο παραγόμενο πλούτο και επομένως ανταποκρινόταν στον κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό.
• Μπορεί ο Γ. Παπανδρέου, με τα δείγματα γραφής που έχει δώσει μέχρι τώρα, να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο;
Εκτιμώ ότι σίγουρα θα το πετύχει γιατί έχει τις «αρετές» που χρειάζονται όπως φανατική στοχοπροσίλωση και εμμονή σε αξίες που πολλές φορές ξενίζουν αυτούς που δεν το ξέρουν καλά.
• Μια από τις σημαντικότερες προεκλογικές δεσμεύσεις του Γιώργου Παπανδρέου ήταν η κοινωνική δικαιοσύνη. Πάλι όμως μισθωτοί και συνταξιούχοι καλούνται να πληρώσουν για τη κρίση. Είναι κοινωνική δικαιοσύνη αυτό;
Είναι το μεγάλο πολιτικό τίμημα που εκλήθη να πληρώσει ο Γ. Παπανδρέου για να σωθεί η χώρα.
Οι δανειστές της χώρας, όλοι μα όλοι, αγορές, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΔΝΤ, συμφώνησαν επί της ουσίας σε ένα πράγμα. Από τη στιγμή που κινδύνεψαν να χάσουν τα χρήματα τους που δάνεισαν στην Ελλάδα να βοηθήσουν να μη συμβεί αυτό, αλλά υπό ένα απαράβατο όρο:
Απαίτησαν με ιταμό και εκβιαστικό τρόπο να υπάρχουν μέτρα τέτοιας κοινωνικής βαρβαρότητας που θα ανατρέψουν συνολικά το πολιτικό σύστημα που διέπραξε το έγκλημα να θέσει σε κίνδυνο τα πλούτη τους, και έτσι να αποτρέπει - απαγορεύει σε άλλους να ακολουθήσουν παρόμοιες πολιτικές.
Ο πρωθυπουργός λοιπόν μπροστά σ' αυτόν το εκβιασμό που δεν ήταν απώλεια συντάξεων ή περικοπή αλλά σωτηρία του ιδίου ή της Ελλάδος απάντησε με προσήκοντα ιστορικό και εθνικό τρόπο που όμως είχε το τεράστιο κοινωνικό κόστος που πολιτικά χρεώνεται. Αυτή είναι επιλογή που χαρακτηρίζει μεγάλο πολιτικό άνδρα. Η ορθότητα της θα κριθεί από τις γενιές του μέλλοντος.
• Το πολιτικό σύστημα φαίνεται πως έχει πιάσει πάτο. Οι πολίτες αντιδρούν πλέον βίαια ακόμη και στη θέα των πολιτικών. Πως σχολιάζετε αυτό το φαινόμενο;
Η βία οδηγεί σε επιδείνωση που πλήττει κυρίως τους αδύναμους. Εκείνο που χρειάζεται είναι ανάληψη ευθυνών. Έχουμε δημοκρατία και η κοινωνία πρέπει να επιλέξει με καθαρά αξιοκρατικά κριτήρια, ιεραρχημένα, όπως αποτελεσματικότητα, ικανότητα, παραγωγή πολιτικής, το πολιτικό προσωπικό που θέλει να την εκπροσωπεί και «ΟΧΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕΙ»
• Ο κόσμος θέλει αυτοί που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, να πληρώσουν γι' αυτό, ωστόσο μέχρι σήμερα κανένας πολιτικός δεν καταδικάστηκε ποτέ. Πιστεύετε ότι ήρθε η ώρα να πληρώσουν και πολιτικά πρόσωπα;
Ήρθε η ώρα και θα γίνει. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν και τοπικά όλοι όσοι συμμετείχαν έστω και σε «λογιστικές» λαμογιές όπως αναιδώς ομολογούν.
• Μέσα από ποια διαδικασία θα μπορούσε να ανατραπεί η σημερινή απογοητευτική κατάσταση; Η πολιτική μπορεί να βρει το κύρος και την αξιοπιστία της;
Διανύουμε την περίοδο της σταθεροποίησης με τις αναγκαστικές κοινωνικές αδικίες και περνάμε γρήγορα στην ουσιαστική διαδικασία αντιμετώπισης του προβλήματος που είναι η παραγωγή πλούτου για να ανταποκριθεί η χώρα στις υποχρεώσεις της. Η παραγωγή πλούτου επιτυγχάνεται μόνο με ανάπτυξη, και ανάπτυξη σημαίνει διεύρυνση της παραγωγικής μας βάσης και αφού «η βαριά μας βιομηχανία» είναι ο τουρισμός σημαίνει να δώσουμε λύσεις, να παράξουμε πολιτικές που θα πετύχουν αυτό το στόχο. Και είμαστε έτοιμοι...
Το Μεταφορικό Ισοδύναμο, οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού ή αειφόρος ανάπτυξη είναι επεξεργασμένες πολιτικές έτοιμες για υλοποίηση δίνοντας σάρκα και οστά σε μια αισιόδοξη προοπτική που έχει ανάγκη ο δοκιμαζόμενος λαός.
Ο καθένας π.χ., μπορεί να καταλάβει πως θα αλλάξει η εικόνα όταν τα εισιτήρια για τις μετακινήσεις στα νησιά είναι από 2 έως 15 € το ακριβότερο.
• Υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να ξεπηδήσουν νέες κοινωνικές δυνάμεις, νέα πρόσωπα, νέα κόμματα;
Υπάρχει η δυνατότητα, αν κάθε πολίτης δεν ιδιωτεύει (δεν είναι ιδιώτης) και απασχολείται με τους δημοκρατικούς θεσμούς, να ξεπηδήσει το σωστό μίγμα των αξιών που θα έχουν εμπειρία και αποτελεσματικότητα αλλά και των νέων κοινωνικά κατοχυρωμένων και πολιτικά παραγωγικών που θα δώσουν πνοή σ' αυτή τη νέα πορεία της χώρας που θα είναι εν τέλει και πολύ ανοδική όπως πάντα ξέρουν να κάνουν οι Έλληνες.
Ας μη ξεχνάμε ότι οι Έλληνες πάντα στις μεγάλες κρίσεις πέτυχαν τα μεγάλα οικονομικά και πολιτικά επιτεύγματα.
• Το σχέδιο Καλλικράτης, όπως παρουσιάστηκε προ ημερών, σας ικανοποιεί; Υπάρχουν σημεία που σας προβληματίζουν ή χρήζουν περαιτέρω επεξεργασίας;
Το σχέδιο Καλλικράτης αφήνει απ' έξω τα μικρά νησιά μόνα και απροστάτευτα και αυτό είναι ένα μεγάλο κοινωνικό, οικονομικό αλλά και εθνικό μειονέκτημα.
Διαιρεί επίσης το Αιγαίο σε δύο περιφέρειες. Πρέπει να προχωρήσουμε σε Δήμους ανά επαρχείο για τα Δωδεκάνησα και ενιαία περιφέρεια Αιγαίου γιατί αυτές είναι οι αυτοδιοικητικές δομές που μπορούν να δώσουν καλές υπηρεσίες στους πολίτες, να εξοικονομήσουν πόρους και κυρίως είναι ικανές να πάρουν αρμοδιότητες για να παίξουν κεντρικό ρόλο στην αναπτυξιακή διαδικασία της περιοχής.
Σε κάθε περίπτωση αυτές είναι βελτιωτικές προτάσεις αλλά η μεταρρύθμιση αυτή είναι ανάγκη αδιαπραγμάτευτη για την προοπτική της χώρας.
• Νησιά όπως η Τήλος ή η Χάλκη γίνονται ξεχωριστοί δήμοι. Θα τα καταφέρετε στα νέα δεδομένα ή θα ήταν προτιμότερο να ενταχθείτε στον ενιαίο δήμο της Ρόδου;
Είναι ένα καλό παράδειγμα τεκμηρίωσης της απάντησης στην προηγούμενη ερώτηση. Τα νέα δεδομένα δεν αντιμετωπίζονται με παλιά εργαλεία. Η ένταξή μας στο δήμο της Ρόδου δίνει λύση γιατί έτσι και μόνο έτσι μπορούν να έχουν αυτά τα νησιά υπηρεσίες όπως υγειονομείο, πολεοδομία κ.α., αλλά κυρίως μόνο έτσι έχουν την δυνατότητα να απελευθερώσουν τεράστιες αναπτυξιακές δυνάμεις αφού αρκεί να αναφέρουμε ότι οι ακτοπλοϊκές συνδέσεις θα είναι ενδοδημοτικές αστικές συγκοινωνίες και θα έχουν το ανάλογο κόστος για τους χρήστες. Μια από τις δυνατότητες δηλαδή αυτής της εξέλιξης είναι και η εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου.
• Ούτε η έδρα της αιρετικής περιφέρειας, ούτε η έδρα της Γενικής Διοίκησης στη Ρόδο. Μήπως έχουμε τελικά έλλειμμα διεκδίκησης;
Οι έδρες δεν είναι ειδικότητα μου. Η Δωδεκάνησος έχει το δικαίωμα να τις διεκδικεί, όμως απ' την άλλη μεριά δε πιστεύω ότι αυτό είναι το καθοριστικό, ότι δηλαδή οι υπηρεσίες αυτές θα δώσουν ζωή στο τόπο. Ο τόπος αυτός είναι ένας ευλογημένος τόπος που έχει ανάγκη πολιτικών και θεσμικών τομών που θα απελευθερώσουν τις τεράστιες δυνατότητες που έχει για παραγωγή πλούτου που τούτο έχει ανάγκη η χώρα.
• Οι δικές σας επόμενες κινήσεις ποιες θα είναι στο νέο αυτοδιοικητικό σκηνικό;
Έχω δώσει πραγματικά όλες μου τις δυνάμεις στο να βελτιώσουμε το σχέδιο Καλλικράτης έτσι που να έχει η ομορφότερη αυτή γωνιά του κόσμου, που λέγεται Αιγαίο, την προοπτική που της αξίζει. Αυτά νομίζω ότι απασχολούν αυτή τη στιγμή κάθε λογικό πολίτη αυτής της περιοχής. Μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας, όταν δηλαδή αυτό το σχέδιο θα είναι νόμος του κράτους και το αυτοδιοικητικό τοπίο καθαρό τότε η κοινωνία θα διανείμει ρόλους που ποτέ δεν έχω αρνηθεί.
Επίσης στην εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου που από «γραφική» πρόταση έγινε προγραμματική θέση της κυβέρνησης.
• Θα ήθελα το σχόλιό σας για την υπουργοποίηση του κ. Γιώγου Νικητιάδη.
Οφείλουμε συγχαρητήρια στον Γιώργο Νικητιάδη που με γρήγορα βήματα κατακτά το Everest της πολιτικής. Επίσης, ολόψυχα καλή επιτυχία αφού ο τομέας του τουρισμού είναι ο καθοριστικότερος παράγοντας οικονομιών ανάκαμψης της χώρας.
Αλλά και σαν δήμαρχος Τήλου θέλω να εκφράσω ιδιαίτερη ικανοποίηση αφού ο Γιώργος ήταν από τους λίγους που σε δύσκολους καιρούς ήρθε στην Τήλο με 9 μποφόρ για να συμπαρασταθεί στους Τηλιακούς που έδιναν το μεγάλο τους αγώνα για πολιτικές που ήταν υπό διωγμό.
Δύο κρούσματα για την κυβέρνηση σε μία εβδομάδα ήταν πολλά, πάρα πολλά, αναγνώστη μου. Αναφέρομαι, φυσικά, στη φοροδιαφυγή του βάρδου Τόλη Βοσκόπουλου, που κόστισε τη θέση της Άντζελας Γκερέκου, αλλά και τους αθρόους διορισμούς στο αρχαιολογικού μουσείου Πέλλας, που... θα κοστίσουν τη θέση της Θοδώρας Τζάκρη στον πρώτο ανασχηματισμό. Μαθαίνω ότι, έως προχθές, στο Μαξίμου επικρατούσε ένα κλίμα τύπου “δεν ξέρουμε από πού θα μας έρθει το επόμενο κρούσμα” και γι' αυτό, ο Γιώργος Παπανδρέου πήρε το όπλο του. Και ανέθεσε στο Χάρη Παμπούκη το ρόλο του “ΣΔΟΕ” για υπουργούς, υφυπουργούς και τους συγγενείς τους. 
Από 
