Τά’ σπασαν σε Δένδια, Γκερέκου!

Έφοδο στα γραφεία των βουλευτών Κέρκυρας της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ έκανε ομάδα αγανακτισμένων  μετά από συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας εκατοντάδων πολιτών που πραγματοποιήθηκαν μετά τη λήξη της λαϊκής συνέλευσης.

Τα επεισόδια έγινα σήμερα το βράδυ, λίγο μετά τις 8, όταν περισσότερα από 250 άτομα μετά την αποχώρησή τους από λαϊκή συνέλευση που πραγματοποίησαν στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας, πήγαν αρχικά κάτω από το γραφείο του βουλευτή της Ν.Δ. Νίκου Δένδια και, στη συνέχεια, της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Α. Γκερέκου προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το νέο μνημόνιο και να απαιτήσουν από τους κοινοβουλευτικούς τους εκπρόσωπους να μην υπογράψουν. Μικρή ομάδα διαδηλωτών, έσπασε τις πόρτες των δύο γραφείων και πέταξε αντικείμενα, φακέλους και άλλο υλικό στο δρόμο υπό τις επιφημίες των συγκεντρωμένων στις δύο περιοχές, παρά τις προσπάθειες της ισχυρής αστυνομικής δύναμης που ήταν στο χώρο και των δύο γραφείων να μπορέσει να τους αποτρέψει.

Παπανδρέου: Με έβρισαν, με είπαν προδότη, αλλά αγνόησα το πολιτικό κόστος

Επισημαίνοντας πως η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν πόλεμο πολύ διαφορετικό από τους συμβατικούς, ο Γιώργος Παπανδρέου κατά την ομιλία του στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ ανέφερε πως το κόμμα πήρε στις πλάτες την τύχη της χώρας (Vids). Με την έναρξη της ομιλίας του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, ο Γιώργος Παπανδρέου κάλεσε άπαντες στο ΠΑΣΟΚ να μην ξεχάσουν ποτέ ότι κλήθηκαν να δώσουν έναν σύνθετο και πολυμέτωπο αγώνα για την προοπτική του λαού.

"Έτυχε από την ιστορία σε όλους εμάς να πάρουμε στις δικές μας πλάτες την τύχη της χώρας για τις επόμενες γενιές.

Αυτό θα το διαβάσετε;

Το Μνημόνιο, που κάποιοι δεν διάβασαν πριν υπερψηφίσουν, βασιζόταν στην λογική ότι χωρίς τα δάνεια των €110 δις που προέβλεπε:

1. το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν σε στάση πληρωμών η οποία θα μας έθετε για τουλάχιστον 10 χρόνια εκτός αγορών
2. δεν θα υπήρχαν αρκετοί πόροι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις
3. δεν θα δινόταν χρόνος στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παραγάγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΑΛΑΚΑ ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΑ !

vasiliastismonaxias

ΜΠΕΕΕΕΕΕΕ !

Καλά, εγώ σιχάθηκα νωρίς

Για να σου πω την μαύρη μου αλήθεια, όλα αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό δεν με αγγίζουν και τόσο. Φυσικά μου δημιουργούν ένα άγχος, μία μικρή αγωνία, αλλά στον βαθμό που ένας άνθρωπος ψάχνεται και αναρωτιέται πώς θα εξελιχθεί και θα επιβιώσει. Τίποτα παραπάνω. Αδυνατώ να συμμετέχω στον πανελλαδικό πανικό που ξαφνικά μας εξόργισε και μας αηδίασε.

Η αλήθεια είναι ότι εγώ προσωπικά εξοργίστηκα και αηδίασα
πολλά χρόνια πριν. Τότε που το ευρωπαϊκό χρήμα έπεφτε βροχή από τον ουρανό και όλους τους είχε κατακλύσει μία υστερία καταναλωτισμού και επαρχιώτικου μεγαλοϊδεατισμού. Όταν η ελληνική επικράτεια γέμισε μεζονέτες, εξοχικά, διαμερίσματα, ακριβά αυτοκίνητα και τζάμπα μάγκες. Ήταν εκείνη η μικρή περίοδος που ξαφνικά η οικονομία μας απέκτησε μία υπεραξία άνευ προηγουμένου
και μία ολόκληρη γενιά άρχισε να καταβροχθίζει μανιωδώς το κομμάτι της πίτας που αναλογούσε στις επόμενες γενιές. Κατάλοιπα της φτώχιας; Κατοχικό σύνδρομο; Ανεύθυνοι και επιπόλαιοι Ελληναράδες; Δεν ξέρω... Λες και έχει σημασία πλέον.

Τα ασφαλιστικά ταμεία υπερφορτώθηκαν, το Κράτος διογκώθηκε, οι μπίζνες με το Δημόσιο άνθισαν και η πίτα έδειχνε τόσο μεγάλη που ακόμα και αν έσκαγες στο φαΐ, συνέχιζες λυσσαλέα να τρως. Κάπου εκεί ξεπήδησε και η γενιά των 700 ευρώ. Η δική μου γενιά. Με ικανότατα, μορφωμένα και καταρτισμένα άτομα που ήθελαν να δημιουργήσουν τη δική τους πίτα. Οι ανισότητες όμως ήταν ήδη παρούσες. Υπήρχε το χοντρολαμόγιο στη ΔΕΚΟ, απόφοιτος Λυκείου, ή ο άξεστος μπατζανάκης του Υπουργού που καθάριζαν τέσσερα χιλιάρικα το μήνα, και ο πτυχιούχος με μεταπτυχιακό και ειδίκευση που ζήταγε ταπεινά τον βασικό του μισθό. Το βουλευτιλίκι του δικομματισμού, ένα απέραντο γραφείο ευρέσως εργασίας χωρίς παραγωγικό αντίκρισμα. Υπήρχε ο αμόρφωτος επιχειρηματίας που έχτιζε το ένα σπίτι μετά το άλλο, και ο υπερωριακός υπάλληλός του που σχεδόν έτρεχε όλη την επιχείρηση. Θυμάσαι που υπήρχαν μισθοί των 1000-1200 ευρώ και μετά αυτοί των 3000+ ; Το ενδιάμεσο δεν έπαιζε και πολύ. Οι «χοντροί» είχαν καβαντζώσει ήδη την κορυφή και τους χώριζε μία ασφαλής «τάφρος» με τους πιο κάτω. Πώς ακριβώς να δημιουργηθεί η ανάπτυξη; Τι ορίζοντα έδωσαν στις νεώτερες γενιές όταν όλοι έχτιζαν πάνω στα κεφάλια μας; Ποια παραγωγική διαδικασία μπορεί να ξεπηδήσει από τον επιχειρηματία που συνεχίζει να βλέπει την επιχείρησή του σαν μαγαζάκι και όχι ως αναπτυξιακό παράγοντα; Ποια κοινωνία θα δημιουργήσει εξωστρέφεια όταν αποτελείται κατά κόρον από ιδιώτες ανθρώπους που δεν έχουν την αίσθηση του κοινού συμφέροντος;

Μην απορείς πως φτάσαμε εδώ. Θυμάσαι πόσα τραπεζικά προϊόντα δανείων είχαν κατακλύσει τις τηλεοράσεις; Πώς σε φόρτωναν πιστωτικές κάρτες και πώς ακόμα και 20άρηδες έπαιρναν ένα οποιοδήποτε δάνειο για να το φάνε στην Ερμού μέσα σε έναν μήνα ή για να ζήσουν το «όνειρο» της Μυκόνου για μία εβδομάδα;

Εγώ την θυμάμαι καλά εκείνη την περίοδο. Σε κάποια φάση, λίγο πριν τα 30 μου, είχα αρχίσει να νοιώθω και τύψεις που ήμουν ακόμα στο ενοίκιο, και που δεν είχα αγοράσει αυτοκίνητο. Είχα αρχίσει να αναρωτιέμαι για την ίδια την λογική μου. Γιατί να μην ξοδεύω παραπάνω από αυτά που βγάζω, αφού όλοι το κάνουν; Κάτι δεν κόλλαγε σωστά. Έβλεπα αυτούς που ξόδευαν. Έβλεπα την μανία με την πίττα και εμένα απλά δεν μου κόλλαγε αισθητικά και νοητικά αυτό το θέαμα.

Στο έχω ξαναπεί. Μου είναι αδιανόητο το σκοτάδι και οι άνθρωποι που το απαρτίζουν. Γνωρίζω τι δικαιώματα έχω σε αυτά που ξοδεύω, και τι υποχρεώσεις σε αυτά που κερδίζω. Το ίδιο κάνω και έξω από το σπίτι μου, στην κοινωνία ως πολίτης. Γι’ αυτό σου λέω… Όλα αυτά που βλέπω να συμβαίνουν αυτές τις μέρες, δεν μου λένε μία. Την αγανάκτηση και τη σιχασιά μου, τα εξάντλησα πριν περίπου μία δεκαετία, όταν οι περισσότεροι έψαχναν απεγνωσμένα το μερίδιό τους στην πίττα και δεν είχαν καιρό για σκέψη. Γι’ αυτό αρκετές φορές, ίσως και να δικαιολογώ την αγανάκτηση των σημερινών πιτσιρικάδων. Γιατί αυτοί δεν πρόλαβαν να σιχαθούν.                                                                              Το ελληνάκι

manier-manier

ΑΙΣΧΟΣ !!!

Ο αλυτρωτισμός του αδιόρθωτου Αντώνη

Ο κ. Σαμαράς αγωνίσθηκε και πάλι για να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Χτύπησε το φαρδύ του χέρι ηχηρά στο τραπέζι κι έτσι ο 13ος κι ο 14ος μισθός σώθηκαν.
Κι οι επικουρικές κάτω των 150 € διασώθηκαν.
Κι η τρόικα φοβήθηκε!
Δεν το διέρρευσε αυτή τη φορά. Το είπε σε διάγγελμα.
Έκανε διάγγελμα για να πεί πόσο δεν φταίει, πόσο προσπάθησε, πόσο αγωνίζεται.

ΛΑΟΣ - ΠΑΣΟΚ... στην εξουσία

http://krogias.blogspot.com

Βελτιωμενη ελληνικη εκδοση!!!

 

Ασημωνης

Κόκκινες γραμμές...

politiki-geliografia

We are Anevthynous...

Πρώτος από τα «7 καθάρματα της κρίσης» στην Ευρώπη ο Καραμανλής!

«Κώστας Καραμανλής, ο δημιουργός της ελληνικής τραγωδίας». Με αυτή την φράση το γαλλικό περιοδικό Marianne σκιαγραφεί το προφίλ του τέως πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή σε ένα αφιέρωμα για τα αίτια και τους υπεύθυνους της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη με τίτλο «Τα 7 καθάρματα της κρίσης»!

Και όπου κρίση, η Ελλάδα έχει την τιμητική της, με έναν Ελληνα να κατακτάει την πρώτη θέση: Ο Κώστας Καραμανλής φιγουράρει στην πρώτη θέση στη λίστα των «καθαρμάτων» σύμφωνα με το περιοδικό, καθώς «από το 2004 έως το 2009, με την ανικανότητα και τα ψέματά του, βύθισε τη χώρα του σε ένα τρομακτικό χάος».

Οι κόκκινες γραμμές… του κραγιόν

Το έγκλημα, όπως όλα τα συστήματα και οι μικρόκοσμοι αυτορρυθμίζονται. Δεν υπάρχει εσωτερική αστυνομία στις εγκληματικές ομάδες για να τηρείται ο νόμος της μαφίας. Ο καθένας όμως ξέρει μέχρι πού να πάει. Και αν δεν το ξέρει, του το θυμίζουν οι άλλοι καμιά φορά βίαια.

Η πολιτική, θυμίζει πλέον αυτές τις εγκληματικές ομάδες. Που με τις διαφωνίες της ή διεκδικήσεις της μπορεί να αυτορρυθμίζεται στη λειτουργία της και να βρίσκει τις συμφέρουσες ισορροπίες.

Μπορεί να τσακώνονται στα κανάλια, να ακροβατούν λεκτικά, να χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι μιας διεκδίκησης του ζωτικού τους χώρου, αλλά η λειτουργία τους αυτορρυθμίζεται. Ξέρει μέχρι πού πάει η κάθε ομάδα και ποιόν υπηρετεί. Οι νονοί μοιράζουν τις περιοχές και πουλάνε προστασία στο φοβισμένο πλήθος που φοβάται όλο και περισσότερο.

ανέβα λίγο, παραμορφώνεις.....

epikairo.gr

ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ !...

logoplokies

Δανείστε μας κι αφήστε μας !

Γράφει ο  Θόδωρος Γαλανόπουλος 

Η κυβέρνηση που έχουμε αυτό το διάστημα, με επικεφαλής τον κ. Παπαδημο  αν μη τι άλλο αποδεικνύει ένα πράγμα! Ότι κυρίως αυτό το διάστημα και οχι μόνο, όποιος και να "κυβερνούσε" τη χώρα θα ήταν το ίδιο! Βρε ακριβώς  το ίδιο!   Οι χώρες, και οι οργανισμοί που τους χρωστάμε λεφτά είτε εμφανιστεί υπουργός του Πασοκ,της ΝΔ  ή της  ψωροκώσταινας,  το ίδιο κάνει για αυτούς! 

Είναι σαν να βλέπεις τον πατέρα, τη μάνα  ή το γιό της οικογένειας που χρωστάει. Όποιος και να πάει για δανεικά, τις ίδιες ξινισμένες μούρες των τοκογλύφων θα βλέπει! 
Κόψανε μισθούς στο δημόσιο τομέα, δώρα και επιδόματα, σταματήσαμε να αγοράζουμε, δεν έχουμε καμιά ελπίδα για το μέλλον, τα παιδιά μας σε απόγνωση ψάχνουν  για δουλειές στα πέρατα του κόσμου, κόψτε και τα φάρμακα, βγείτε στην ανεργία  όλοι, πεθάνετε δεν τους νοιάζει! Το μελαχρινό μας πρόσωπο θα το αντικαταστήσουν με πιο πεινασμένους Ασιάτες! 

Από πάντα...Πεθαμένοι!!

Τι μαλακίες μού τσαμπουνάς πάλι;;

Τι σκατά έχεις στο κεφάλι;;

Η γυμνή βουλευτίνα του Πούτιν!

Ομορφάντρα Εγκώμιον...

Η Διαφήμιση δεν είναι η «Διάπλασις των Παίδων». Δεν θέλει να έχει, και δεν οφείλει να έχει, ηθικοπλαστικό ρόλο. Άλλως τε, στην Ελλάδα, η αποζημίωση που οφείλει στο κοινωνικό σύνολο για τον επιβλαβή της ρόλο -να υπηρετεί δηλαδή την υλιστική αγορά σε μία χώρα υψηλού πνεύματος- εξωφλείται, και με το παραπάνω μάλιστα, με ειδικούς φόρους, αγγελιόσημα και τον ενίοτε δημοσιογραφικό λίβελο. Η υψηλή αποστολή της διάπλασης της αισθητικής ενός λαού ανήκει άλλως τε αναμφισβήτητα σε κειμενογράφους. Αν ήταν στο χέρι τους, θα επέβαλλαν με νομοθετικό περιορισμό στους διαφημιστές να περιορίζονται σε μία αυστηρή απαρίθμηση των χαρακτηριστικών του προϊόντος ή στην προβολή υψηλής αισθητικής (στην ΕΡΤ φυσικά, ως καθ'ύλην αρμόδια). Τέρμα τα «ομορφαίνει και δεν παχαίνει».