ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΡΙΣΤΙΚΑ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ...

Βρήκε τα λεφτά ο Σαμαράς;;

Έτσι για να μην νομίζει κανείς ότι οι έλληνες είναι κοθώνια.   Εν τω μεταξύ οι δεξιοί ετοιμάζονται για νέο κυβερνητικό κύκλο…   Αι στο διάολο δηλαδή

papaioanou.wordpress.com

Ένοχος ένοχον ου ποιεί...

Υπό το κράτος της αποτυχίας και της εκλογικής καταβαράθρωσης η κυβέρνηση άρχισε τις απειλές προσπαθώντας να τρομοκρατήσει τους πολίτες.
Θα πάνε φυλακή οι φορτηγατζήδες, θα πάνε φυλακή οι φοροκλέφτες κτλ.
Δεν της βγαίνουν τα νούμερα όσο και αν ξεζουμίσουν τους πολίτες για να πληρωθούν τα δάνεια που μας φόρτωσαν χωρίς να μας ρωτήσουν.
Δεν είμαι ούτε φορτηγατζής ούτε φοροκλέφτης (σαν μισθωτός δεν έχω...
 δυνατότητα).
Φυσικά και όλοι συμφωνούν οι παραβάτες του νόμου να τιμωρούνται αλλά δεν πρέπει να τηρηθεί και μια σειρά;
Με τον κατάπτυστο νόμο περί ευθύνης των υπουργών τι θα γίνει;
Με τη ληστεία του χρηματιστηρίου; Με τα δομημένα ομόλογα; Με τις μίζες της ζήμενς; Με τις κλεψιές και τις λοβιτούρες των φαύλων πολιτικών; Με τις δεκαπλοχρεώσεις των έργων;
Η Ελληνική κοινωνία απαιτεί η εφαρμογή των νόμων να γίνει για όλους χωρίς διακρίσεις.
«Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί».
Το σάπιο και προδοτικό σύστημα θα πρέπει πρώτα να στείλει στη φυλακή τον εαυτό του και μετά να απειλεί τους πολίτες.
Με συγκαλύψεις, εξεταστικές παρωδίες και πολιτικάντικες μεθόδους οδηγούν τους πολίτες να γίνουν όλοι φορτηγατζήδες και φοροκλέφτες.
Η λογική της περαίωσης δηλαδή κλέψε σήμερα τους φόρους και αργότερα θα βρεθεί ο κατάλληλος υπουργός, προφασιζόμενος οικονομική ανάγκη για να σε διευκολύνει, οδηγεί όσους έχουν τη δυνατότητα να φοροκλέβουν.
Ο πολίτης μέσα του δικαιολογεί τέτοιες πρακτικές γιατί ξέρει ότι τα φορολογικά έσοδα δεν θα χρησιμοποιηθούν για την υγεία, την παιδία, την κοινωνική ασφάλιση κτλ αλλά θα πάνε στις τσέπες των επιτήδειων τρωκτικών που επί χρόνια λυμαίνονται το δημόσιο.
Η σκέψη «γιατί να πληρώσω φόρο για να τα φάνε αυτοί» υπάρχει στο μυαλό κάθε Έλληνα.
Η συμπάθεια των πολιτών στους φορτηγατζήδες δεν έχει να κάνει με το αν έχουν δίκιο ή όχι στα αιτήματά τους αλλά με το ότι είναι ο μόνος κλάδος που αντιστέκεται σθεναρά στον ετσιθελισμό της κυβέρνησης.
«Γάτος γαμ.. γάτος σκούζει» δεν γίνεται.
Βάλτε τους μεγαλοαπατεώνες και τους μιζαδόρους στη φυλακή και μετά θα έχετε το ηθικό δικαίωμα να απειλείτε τους Έλληνες κύριοι του συστήματος. Αμ πώς!!!!!!! 

http://ideopigi.blogspot.com/   

Όταν όλα φαίνεται ότι δεν πηγαίνουν καλά...

...θυμηθείτε ότι πάντοτε τα πράγματα θα μπορούσαν να...

 είναι χειρότερα...

clopyandpaste

Είμαι Έλληνας και ντρέπομαι...

Ντρέπομαι πολύ.

Ντρέπομαι επειδή ένας πάρα πολύ χοντρός άνδρας, που έχει ένα πολύ υψηλός αξίωμα στην Ελλάδα, φέρεται με τον τρόπο που φέρεται.

Αισθάνομαι ταπεινωμένος όταν έχω έναν τέτοιο αξιωματούχο. Έναν αξιωματούχο του κράτους που μιλάει σαν κουτσαβάκης, έχει τρόπους τσαμπουκαλή και διάθεση νταή με το ζουνάρι πάντα απλωμένο για καυγά. Έναν άνθρωπο που με ανάγωγο τρόπο και με πρωτοφανή αλαζονεία φέρεται σε ανθρώπους που δεν έχουν την ίδια μοίρα μ' αυτόν -ούτε τα αναρίθμητα κτήματα, ούτε τη δύναμη που ασκεί από τη θέση του, ούτε την ασυλία του, αλλά ούτε και...
 την αδιαντροπιά του. Οι τα απόβλητα δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε.
Αυτός ο άνθρωπος για χρόνια εκπροσωπεί με διαφόρους τρόπους την εξουσία. Δεν ξέρουμε αν έχει δουλέψει ποτέ του. Αυτόν τον άνθρωπο τον έχει ψηφίσει όμως ο Ελληνικός λαός.
Αηδιάζω όταν τον βλέπω και μόνον - ντρέπομαι που υπάρχει και είναι Έλληνας.

press-gr

Γερμανικό βραβείο στον Παπανδρέου

Πριν από μερικούς μήνες, όταν οι ελληνογερμανικές σχέσεις βρίσκονταν στο χαμηλότερο σημείο τους και η πτώχευση χτυπούσε την πόρτα της Ελλάδας, κανείς δεν περίμενε αυτό που συνέβη χθες το βράδυ στο Βερολίνο: ο Ελληνας πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου να τιμηθεί με το βραβείο «Γκουάντριγκα» και με τον τίτλο «Δύναμη για Αλήθεια» από τη γερμανική πολιτική και επιχειρηματική ελίτ.

Η χθεσινοβραδινή λαμπρή τελετή πραγματοποιήθηκε στο ιστορικό μουσικό θέατρο του πρώην Ανατολικού Βερολίνου και μάλιστα την ημέρα που η Γερμανία γιόρταζε τα 20 χρόνια από την ενοποίησή της. Παρόντες, πολλοί νυν και πρώην πολιτικοί, ανάμεσά τους ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γκάμπριελ και ο τουρκικής καταγωγής ηγέτης των Πρασίνων Εζντεμίρ.

Το βραβείο παρέδωσε στον Γ. Παπανδρέου ο διοικητής της Ντόιτσε Μπανκ, Γ. Ακερμαν, ο οποίος στην προσφώνησή του ανέφερε: «Κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, πήρατε την απόφαση να ακολουθήσετε την οδό της αλήθειας, γνωρίζοντας ότι θα μπορούσατε να χάσετε τα αξιώματά σας και να γίνετε ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στον λαό σας. Τα ελληνικά δημοσιονομικά βρίσκονται στον δρόμο της βελτίωσης και οι δομικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία προχωρούν, ακόμη και αν αυτό σε κάποιους φαίνεται ότι δεν συμβαίνει αρκετά γρήγορα. Σας ευχόμαστε όλοι να παραμείνετε σταθερός στην πορεία σας, προς το συμφέρον της χώρας σας, προς το συμφέρον της Ευρώπης».

Ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι στην Ελλάδα γίνονται βαθιές αλλαγές και ότι το βραβείο που του απενεμήθη ανήκει ουσιαστικά στο ελληνικό έθνος. «Φτιάχνουμε μια νέα Ελλάδα, η οποία αλλάζει ραγδαία» τόνισε και πρόσθεσε: «Εάν κάποιος πίστευε τα όσα μετέδιδαν πριν από λίγο καιρό αρκετά ΜΜΕ, η Ελλάδα θα ήταν μια χώρα τεμπέληδων. Ολες όμως οι στατιστικές δείχνουν ότι οι Ελληνες δουλεύουν πιο πολύ από όλους στην Ευρώπη». 

enet.gr

Ο Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ !!! ΝΑ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ;;;

Την πεποίθησή του ότι το ΠΑΣΟΚ θα επικρατήσει τουλάχιστον σε 8 περιφέρειες της χώρας εξέφρασε σήμερα το μεσημέρι ο γραμματέας του εθνικού συμβουλίου του κόμματος Μιχάλης Καρχιμάκης, κατά τη διάρκεια γεύματος με δημοσιογράφους. Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ δεν προσδιόρισε ποιες θα είναι αυτές αλλά εμφανίστηκε αισίόδοξος για το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Νοεμβρίου. Αναφερόμενος στο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με την υποψηφιότητα Καλούδη στην περιφέρεια Ιόνιων Νήσων, δήλωσε ότι θα λυθεί πολύ σύντομα, ανακοινώνοντας  την επίσκεψη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρεόυ την Κυριακή στην Κέρκυρα.

Ν.Ε ΠΑΣΟΚ ΚΕΡΚΥΡΑΣ: Όσοι με τις πρακτικές τους διασπούν το κοινωνικό-δημοκρατικό μέτωπο, βρίσκονται απέναντί μας, απέναντι στον λαό της Κέρκυρας, απέναντι στην κοινωνία.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για την αποκατάσταση της αλήθειας και προκειμένου να σταματήσουν η παραπληροφόρηση και οι ψίθυροι σχετικά με την συνάντηση που έγινε στις 30-9-2010 μεταξύ εκπροσώπων της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας, του υποψηφίου Δημάρχου με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ Χρ. Σαρλή και του υποψηφίου δημάρχου Αλ. Αυλωνίτη που συνοδευόταν από στελέχη του Συνδυασμού του, πρέπει να αναφερθούν τα εξής:

1. Η ανάληψη της πρωτοβουλίας για συνάντηση και διάλογο ζητήθηκε από οργανωμένα στελέχη του Κινήματος και κυρίως κατά  την δημοτική Συνέλευση της Δημοτικής Οργάνωσης Αγίου Ματθαίου στις 28-9-2010.
2. Η συνάντηση κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να επαναπατριστούν στους κόλπους της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης στελέχη του Κινήματος από τον χώρο της αυτοδιοίκησης που συμμετέχουν σ’ ένα συνδυασμό  με στελέχη που δεν πιστεύουν και δεν εγγυώνται την εφαρμογή στην πράξη της μεγάλης μεταρρύθμισης του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ.
3. Ο γραμματέας της Ν.Ε. που ανέλαβε την πρωτοβουλία για την συνάντηση, προσκάλεσε σε συζήτηση τους εν ενεργεία Δημάρχους που είχαν εκλεγεί με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές εκλογές του 2006.
4. Ο κ. Αλ. Αυλωνίτης επέλεξε να παραβρεθεί στη συνάντηση συνοδευόμενος από στελέχη του συνδυασμού που είναι επικεφαλής για τις ερχόμενες εκλογές.
5. Κατά την συζήτηση  διατυπώθηκε ευθέως από την πλευρά μέλους της Ν.Ε. η θέση ότι ως βάση για την συνεργασία πρέπει να τεθεί η αποδοχή του Χρ. Σαρλή ως επικεφαλής  του νέου Συνδυασμού, εφόσον αυτός επελέγη μέσα από τις διαδικασίες του Κινήματος για υποψήφιος Δήμαρχος Κέρκυρας. Για την συμμετοχή των υποψηφίων συμβούλων θα λαμβανόταν υπόψη η προεργασία που έχει γίνει στο ψηφοδέλτιο των δημάρχων.
6. Ο υπ. Δήμαρχος Αλ. Αυλωνίτης επιφυλάχθηκε ν’ απαντήσει καθόσον, όπως είπε, θα συζητούσε προηγουμένως με στελέχη  του συνδυασμού του. Του ζητήθηκε από τον γραμματέα της Ν. Ε. να απαντήσει μέσα στο επόμενο 24ωρο, πράγμα που έγινε δεκτό.
7. Ενώ αναμέναμε απάντηση, πληροφορηθήκαμε από τα Μ.Μ.Ε. ότι ο κ. Αλ. Αυλωνίτης εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει επί λέξει ‘’ ότι στην παρούσα χρονική συγκυρία και λόγω χρονικής υστέρησης που κατατέθηκε πρόταση σύγκλισης ψηφοδελτίων δεν είναι δυνατή η οποιαδήποτε συζήτηση για συνεργασία’’!
8. Είναι προφανές ότι τα παραπάνω είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Τα ζητήματα σύγκλισης και ενότητας δεν είναι θέμα χρόνου, μολονότι και αυτός υπήρξε στο πρόσφατο παρελθόν. Είναι ζητήματα πολιτικής βούλησης και συντροφικότητας. Είναι προφανές ότι πρυτάνευσαν οι προσωπικές φιλοδοξίες και στρατηγικές. Οι πρακτικές όμως αυτές  οδηγούν σε αδιέξοδο. Και ο λαός τις αποδοκιμάζει.
9. Το διακύβευμα αυτών των εκλογών δεν είναι τα πρόσωπα.  Είναι οι πολιτικές.  Είναι η επιτυχία της μεταρρύθμισης που φέρνει ο «Καλλικράτης» και ό,τι αυτό σημαίνει για την ανάπτυξη της χώρας μας, συνολικά, και της ιδιαίτερης πατρίδας μας, της Κέρκυρας, ειδικότερα.  Μπροστά σε αυτό τον στρατηγικής σημασίας  στόχο δεν χωρούν προσωπικές στρατηγικές.  Όσοι δεν εννοούν να το καταλάβουν, όσοι με τις πρακτικές τους διασπούν το κοινωνικό-δημοκρατικό μέτωπο,  βρίσκονται απέναντί μας, απέναντι στον λαό της Κέρκυρας, απέναντι στην κοινωνία.  Και θα πάρουν την απάντησή τους από την ίδια την κάλπη, στις 7 του Νοέμβρη.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Ν.Ε.Ε.Α.

Δημητράκη... πάλι ψέματα με πληρωμένα άρθρα;;;;

Οταν στέλνεις ΑμεΑ στα δικαστήρια, μετά από 8 χρόνια εργασίας, για να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους σε μία καλύτερη ζωή δεν τους βοηθάς ....

τους στέλνεις στο εκτελεστικό απόσπασμα να τους εκτελέσουν άλλοι....

Με ψέματα θα διεκδικήσεις την ψήφο των πολιτών;;;

Καλή σου επιτυχία!!!

kerkyraikialepou 

«Σε ένα χρόνο έγιναν, όσα δεν έγιναν χρόνια ολόκληρα»

Το πρώτο έτος της τρίτης κυβερνητικής περιόδου του ΠΑΣΟΚ, μετά την «Αλλαγή» του ’81 και τον «Εκσυγχρονισμό» του ’96, ολοκληρώθηκε. Αυτή η χρονιά βρήκε την Ελλάδα στο προσκήνιο των διεθνών εξελίξεων, σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, καθώς σύμφωνα με πηγές τόσο από το εσωτερικό, όσο και από το εξωτερικό, η χώρα βάδιζε ολοταχώς προς την πτώχευση. Στο κάδρο, μάλιστα, της ελληνικής πτώχευσης βρέθηκαν διάφορες δυνάμεις που επένδυσαν με ακρίβεια στο εφιαλτικό αυτό σενάριο και διαψεύστηκαν. Κάποιοι έκαναν λόγο για ενορχηστρωμένη δράση στα πλαίσια ενός οικονομικού πολέμου, άλλοι για μια επίθεση αντιπερισπασμού στο ευρώ, προκειμένου να ανακουφιστεί η πίεση του αμερικανικού δολαρίου, άλλοι για «την νέα τάξη πραγμάτων» και άλλοι, πιο πραγματιστικά, για τις τραγικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Οποιοδήποτε και αν ήταν το αιτιολογικό, ένα ήταν το προφανές… Η Ελλάδα, στροβιλιζόταν με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα στη δίνη της πτώχευσης.

Τα σενάρια με τα οποία θα οδηγούμασταν στην πτώχευση ήταν πολλά. Αντιθέτως, σενάριο για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας… ουδέν, καθώς «γνωστοί και φίλοι» στο διεθνές στερέωμα φέρονταν περισσότερο πρόθυμοι να επενδύσουν παρά να συνδράμουν στην αποτροπή της χρεωκοπίας της χώρας. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο νέος εθνικός στόχος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την διαμόρφωση και επεξεργασία ενός σεναρίου για τη διάσωση της χώρας. Σενάριο, το οποίο ολοκληρώθηκε με την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης στις 23 Απριλίου 2010. Ένας μηχανισμός δίχως προηγούμενο, ο οποίος σχεδιάστηκε μετά από πολύ κόπο και προσπάθειες, ελλείψει οποιασδήποτε άλλης ρεαλιστικής εναλλακτικής.
Μετά από την επίτευξη του πρώτου, και εκ των ων ουκ άνευ, στόχου η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επικεντρώθηκε στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών και την εξάλειψη των αιτίων που μας οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση. Με το τρίπτυχο διαφάνεια, βιωσιμότητα, δικαιοσύνη ελήφθησαν σε ένα χρόνο, νομοθετικές πρωτοβουλίες που συζητιούνταν δεκαετίες. Ρυθμίσεις που, παρά την δεδομένη ανάγκη να ληφθούν, έμεναν στις καλένδες της ελληνικής διακυβέρνησης, ελέω πολιτικού κόστους. Έτσι, σε ένα μόλις χρόνο κυβερνητικού έργου, το ΠΑΣΟΚ προχώρησε στην απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, την αναμόρφωση του φορολογικού, το μετασχηματισμό της Αυτοδιοίκησης, την υπαγωγή όλων των προσλήψεων στο ΑΣΕΠ, την ανάκτηση του αισθήματος ασφάλειας στον πολίτη, την απλοποίηση του ΕΣΠΑ, την προστασία του υπερχρεωμένου νοικοκυριού και επαγγελματία, την εκκίνηση της διαδικασίας ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων κ.α.
Παράλληλα, η κυβέρνηση προχώρησε και σε μία πρωτοφανή μείωση δαπανών, καθώς αναμφισβήτητα η πολιτική παροχών με δανεικά αποτέλεσε την ουσιαστικότερη αιτία της κατάστασης στην οποία περιήλθε η χώρα. Έτσι, κατάφερε τη μείωση του ελλείμματος κατά 7 δις ευρώ, περιόρισε τις λειτουργικές δαπάνες του Δημοσίου για προμήθειες, τηλέφωνα, ρεύμα, αυτοκίνητα κατά 1 δις ευρώ, σταμάτησε το «μαγείρεμα» των στατιστικών στοιχείων, κυνήγησε περιπτώσεις προκλητικής φοροδιαφυγής, μείωσε τις δαπάνες των ασφαλιστικών ταμείων κ.α.
Από την άλλη, σε αυτήν την κυβέρνηση μπορεί κάποιος να προσάψει πολλά, γιατί αναμφισβήτητα έκανε και λάθη. Άλλωστε, όπως λέει και ο λαός, λάθη δεν κάνει αυτός που δεν προσπαθεί. Στην προσπάθεια διάσωσης της χώρας και δεδομένων των στενών χρονικών και οικονομικών πλαισίων δεν προχώρησε σε πολιτικές που θα επιφέρουν άμεσα αποτελέσματα στη μείωση της ανεργίας. Ορισμένες φορές, στην αναζήτηση άμεσων εισροών κεφαλαίου προχώρησε σε πρόσθετες επιβαρύνσεις κάποιων αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Όμως, έπρεπε αυτή η κυβέρνηση να επιλέξει μεταξύ του βραχυπρόθεσμου και του μακροπρόθεσμου. Έπρεπε, αρχικά, να διασφαλίσει τη διάσωση της χώρας και δεδομένης αυτής, να χτίσει με ταχείς ρυθμούς τα νέα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας.
Καταλήγοντας, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η κυβέρνηση έκανε σε ένα χρόνο, όσα δεν έγιναν χρόνια ολόκληρα. Παρά τα όποια λάθη μπορεί να έγιναν, δεν έγινε το μεγάλο λάθος. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δεν έμεινε αδρανής απέναντι στις εξελίξεις, δεν άφησε την Ελλάδα να παρακμάσει ακόμα περισσότερο, δεν επέτρεψε να θεριεύσουν κατεστημένες αντιλήψεις και πρακτικές. Η εύκολη κριτική σε αυτήν την κυβέρνηση μπορεί να κάνει λόγο για την Ελλάδα του ΔΝΤ, για κυβέρνηση σκληρών μέτρων ή για κυβέρνηση Μνημονίου. Όμως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι, επίσης, αποκλειστικά υπεύθυνη για την αποφυγή της χρεωκοπίας, τη διάσωση της χώρας και την ανάκτηση προοπτικής για τον τόπο. Είναι υπεύθυνη, μεταξύ άλλων, για τη διάσωση των ασφαλιστικών ταμείων, την ανάσταση της γερασμένης αυτοδιοίκησης και την καθιέρωση φιλοσοφίας «καθαρών οικονομικών» και βιώσιμης διαχείρισης των δημοσιονομικών μεγεθών της χώρας. Είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι βρήκε διέξοδο όταν όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί φορείς συναγωνίζονταν μεταξύ τους σε λαϊκισμό και ανευθυνότητα. Και βέβαια, μεταξύ αυτών, και οι πραγματικοί υπεύθυνοι για την κατάσταση της χώρας…
nadiagiannakopoulou.gr

Το ισλανδικό μάθημα...

Την περασμένη Τρίτη, το Κοινοβούλιο της Ισλανδίας αποφάσισε να παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας, ενεργοποιώντας, για πρώτη φορά, έναν νόμο περί ευθύνης υπουργών που θεσπίστηκε το 1905! Είχα την τύχη να παρακολουθήσω αυτήν την ιστορική, πιστεύω, ψηφοφορία. Είναι, νομίζω, η πρώτη φορά στην ιστορία που μια δημοκρατία εγκαλεί ποινικά έναν εκλεγμένο άρχοντά της όχι για κάποιο σκάνδαλο, οικονομικής ή ηθικής φύσεως, αλλά για αμέλεια περί την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο πρώην πρωθυπουργός κατηγορήθηκε ότι δεν έκανε ό,τι μπορούσε ώστε να αποφύγει η χώρα του τη χρεοκοπία και την προσφυγή στο ΔΝΤ. Είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς τον πειρασμό να μεταφέρει την ισλανδική εμπειρία στα καθ΄ ημάς.

Από το ισλανδικό παράδειγμα, λοιπόν, συγκρατώ τρία ενδιαφέροντα στοιχεία:

Πρώτον, η Εξεταστική Επιτροπή, βάσει του πορίσματος της οποίας έγινε η ψηφοφορία της περασμένης Τρίτης, δεν ήταν μια επιτροπή εκ βουλευτών, διορισμένων από τις ηγεσίες των κομμάτων τους, εγνωσμένου κομματικού πατριωτισμού, με εντολή να προστατεύσουν το συμφέρον του κόμματος και όχι να αναζητήσουν την αλήθεια. Η ισλανδική Βουλή είχε αναθέσει το έργο αυτό σε μια ανεξάρτητη επιτροπή, στην οποία μετείχαν ένας ανώτατος δικαστής, ο συνήγορος του πολίτη και μια διάσημη οικονομολόγος ισλανδικής καταγωγής, που διδάσκει σε αμερικανικό πανεπιστήμιο. Η Επιτροπή, που προσέλαβε 48 εμπειρογνώμονες, είχε πλήρη ανακριτικά δικαιώματα, κάλεσε όλους τους πρώην και εν ενεργεία υπουργούς και πρωθυπουργούς να καταθέσουν (χωρίς κανείς τους να διανοηθεί να στείλει επιστολή), είχε δικαίωμα άρσης του τραπεζικού απορρήτου και πρόσβασης σε κάθε έγγραφο και αρχείο. Εργάστηκε ανενόχλητη επί 15 μήνες, χωρίς καμιά διαρροή στον Τύπο και ξαφνικά, άνευ προαναγγελίας, ένα πρωί, έδωσε στη Βουλή και ταυτόχρονα στη δημοσιότητα το πόρισμά της. Σύμφωνα με αυτό, οι ισλανδικές τράπεζες, μετά την ιδιωτικοποίησή τους, είχαν κυριολεκτικά ληστευθεί από τους ιδιοκτήτες τους και επιπλέον είχαν δημιουργήσει μια απίστευτη τραπεζική φούσκα (με την αξία των τραπεζών να φθάνει στο δεκαπλάσιο του ΑΕΠ της χώρας!) και οι εποπτικές αρχές, κυβέρνηση και κεντρική τράπεζα, απέφευγαν να τις ελέγξουν. Και επιπλέον απέφυγαν και να αντιδράσουν όταν, από το 2006, υπήρχαν σημάδια που προμήνυαν την επικείμενη πτώχευση.

Δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο είναι, νομίζω, η ψηφοφορία η ίδια. Παρ΄ όλο που η ψηφοφορία ήταν κυριολεκτικά δραματική, η συζήτηση κύλησε με εντυπωσιακή ηρεμία, χωρίς διαπληκτισμούς, χωρίς δακρύβρεκτες ομιλίες και τους συνήθεις για εμάς θεατρινισμούς. Και οι βουλευτές ψήφισαν χωρίς κανένα σεβασμό στην κομματική τους προέλευση, χωρίς γραμμή, με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί, με δύο ψήφους διαφορά, ο πρώην πρωθυπουργός, αλλά να απαλλαγούν οι τρεις παραπεμπόμενοι υπουργοί, με μία ή δύο ψήφους διαφορά ο καθέναςτους. Τρίτο, φυσικά, και πιο ενδιαφέρον είναι η συζήτηση που όλη αυτή η πρωτοφανής ενέργεια προκαλεί. Μπορεί κανείς να παραπέμπει ένα πολιτικό πρόσωπο όχι για πράξεις αλλά για παραλείψεις; Υπόκεινται σε ποινική αποτίμηση οι καθαρά πολιτικές επιλογές- έστω και αν ήταν, πολιτικά, καταφανώς και εγκληματικά εσφαλμένες;

Ενα μέλος της Επιτροπής που διερεύνησε την υπόθεση μού απάντησε πως αν κάποιος από όλους αυτούς είχε βρει το θάρρος να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για τη συμφορά στην οποία οδηγηθήκαμε, να αναγνωρίσει το λάθος του με ειλικρίνεια, τότε δεν θα υπήρχε, ίσως, ανάγκη για άλλες διαδικασίες. Και ο πρόεδρος του κόμματος της Αριστεράς, που ψήφισε υπέρ της παραπομπής, μου απάντησε πως η πολιτική είναι (ή πρέπει να είναι) και παιδαγωγική, και πως η οργή του κόσμου (που από μόνη της είναι επικίνδυνη) μόνον μέσα από μια διαδικασία αλήθειας και κάθαρσης μπορεί να μετασχηματιστεί σε κάτι θετικό.

Τους άκουγα και σκεφτόμουν το καθ΄ ημάς αδιερεύνητο και αδικαίωτο έγκλημα διαρκείας, που μας οδήγησε δανείου υποτελείς στην εξουσία των πιστωτών μας: από το καλοκαίρι του 2007, όταν το δημοσιονομικό καμπανάκι είχε σημάνει, αλλά τα μέτρα δεν ελήφθησαν ποτέ, λόγω ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και ισχνότερου αισθήματος ευθύνης των κυβερνώντων. Και από το φθινόπωρο του 2008, όταν η Ευρώπη βοούσε ότι η Ελλάδα φλερτάρει με τη χρεοκοπία, αλλά εμείς κρύβαμε κάτω από το χαλί, με greek stastics, την αλήθεια, για να περάσει η εκλογική χρονιά. Κι έπειτα, ήταν πολύ αργά...

Η Εξεταστική Επιτροπή, βάσει του πορίσματος της οποίας έγινε η ψηφοφορία για την παραπομπή, δεν ήταν μια επιτροπή εκ βουλευτών, όπως στην Ελλάδα, αλλά ανεξάρτητη, στην οποία μετείχαν ένας ανώτατος δικαστής, ο συνήγορος του πολίτη και μια διάσημη οικονομολόγος ισλανδικής καταγωγής, που διδάσκει σε αμερικανικό πανεπιστήμιο.

ΤΑ ΝΕΑ

Της Δεξιάς το κάγκελο!..

Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι να διαβάσει κανείς την επιστολή του Κ. Καραμανλή προς την Προανακριτική Επιτροπή για το Βατοπαίδι.

Σύμφωνα με τον πρώτο, ο επιστολογράφος διαπιστώνει ότι τίποτε ως τώρα δεν έχει αντικρούσει όσα έχει ήδη πει για το Βατοπαίδι, άρα κακώς τον ρωτούν και κακώς τον εμπλέκουν.

Σύμφωνα με τον δεύτερο, ο επιστολογράφος προβιβάζει το Βατοπαίδι σε «πολιτική σκευωρία», η οποία εξυφάνθηκε για να πλήξει τον ίδιο και την κυβέρνησή του.

Η πρώτη ανάγνωση παραπέμπει σε έναν άνθρωπο που φροντίζει για την υστεροφημία του. Η δεύτερη σε έναν πολιτικό που εκκαθαρίζει το παρελθόν επειδή ετοιμάζει το μέλλον.

Είναι αλήθεια, όμως, ότι κανέναν δεν θα απασχολούσε το βαθύτερο νόημα της επιστολής Καραμανλή , αν η παράταξή του δεν βρισκόταν σε τόσο δραματική κατάσταση. Δεν είναι μόνο η επόμενη μέρα μιας βαριάς εκλογικής ήττας- τέτοιες είχε υποστεί και το 1981 και το 1993, χωρίς ανάλογες επιπτώσεις. Είναι η αίσθηση ότι βρίσκεται σε διαδικασία αποσύνθεσης.

Η διαδικασία αυτή προέκυψε προφανώς από την κυβερνητική αποτυχία και την εκλογική ήττα. Αλλά και από άλλους δύο πρόσθετους παράγοντες. Πρώτον, από τη διαμόρφωση μιας «Δεξιάς της Δεξιάς» ως υπαρκτής πολιτικής δύναμης. Κακά τα ψέματα, ο ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό «success story» της τελευταίας δεκαετίας. Ξεκίνησε περίπου σαν κίνημα του Μπρανκαλεόνε και κατέληξε να γίνει κανονική κοινοβουλευτική δύναμη αυξάνοντας τα ποσοστά του σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις.

Δεύτερον, από την αδυναμία της (ηττημένης) ΝΔ να διατηρήσει την ενότητά της μετά την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή. Η λαϊκή και η φιλελεύθερη πτέρυγα της κεντροδεξιάς παράταξης που συγκρότησε ο θείος του οδεύουν στον χωρισμό, ενώ η αδυναμία συνύπαρξης του ΑντώνηΣαμαρά και της Ντόρας Μπακογιάννη λειτούργησε περίπου ως καταλύτης του διαζυγίου.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, όλοι αυτοί μαζί με το ζόρι συγκινούν πλέον ένα 30% του εκλογικού σώματος, ποσοστό που κινδυνεύει σοβαρά να αποτυπωθεί στον α Δ γύρο των περιφερειακών εκλογών. Να θυμίσω επίσης ότι οι δύο υποψηφιότητες της Δεξιάς ( Β. Κικίλιας και Αδ. Γεωργιάδης ) αθροίζουν στην Αττική ένα 23%-24%, όταν οι αριστερές υποψηφιότητες Ι. Δημαρά, Αλ. Μητρόπουλου, Αλ. Αλαβάνου και Γρ. Ψαριανού προσεγγίζουν το 35%.

Γιατί αυτή η διαδικασία αποσύνθεσης; Για όλους τους λόγους που προαναφέραμε, αλλά και για έναν εξίσου σημαντικό.

Οι μεγάλες παρατάξεις στη χώρα μας είναι πολιτικοί σχηματισμοί, αλλά και σχέδια εξουσίας. Το ΠαΣοΚ μπόρεσε να βγει από την κρίση του μόνο και μόνο επειδή, διατηρώντας την ενότητά του ως πολιτικού σχηματισμού, διατήρησε και την προοπτική του ως σχεδίου εξουσίας. Οταν η εξουσία παύει να λειτουργεί ως συνεκτικός ιστός, τότε παίρνουν το πάνω χέρι οι φυγόκεντρες δυνάμεις- προσωπικές ή ιδεολογικές, αδιάφορο...

Σε αυτό το σημείο βρίσκεται τώρα η Δεξιά. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει συλλογικό σχέδιο εξουσίας, η πολιτική εξελίσσεται σε διαγωνισμό τιριτόμπας. Οταν δεν έχεις κάτι να σε ενώνει, βρίσκεις πολλά που σε χωρίζουν. Ο Σαμαράς εναντίον της Ντόρας και αντιστρόφως, ο Καραμανλής στο περίμενε, ο Καρατζαφέρης εναντίον όλων, άντε να βγάλεις άκρη. Δεν είναι τυχαίο ότι σε ανάλογες διαδικασίες αποσύνθεσης επιδίδεται (αν και με μεγαλύτερη διαλυτική ικανότητα...) και η Αριστερά, άλλη μια παράταξη που δεν διαθέτει χειροπιαστή προοπτική εξουσίας. Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι τα σχέδια εξουσίας δεν αποφασίζονται σε κάποιο κομματικό κονκλάβιο. Ή υπάρχουν και συγκινούν τον κόσμο ή δεν υπάρχουν. Ο Γ. Παπανδρέου δεν εξελέγη επειδή ξετρέλανε τον κόσμο με το πρόγραμμα του ΠαΣοΚ, ούτε επειδή είμαστε βέβαιοι ότι είχε μια λύση για όλα τα προβλήματα, κάθε άλλο. Εξελέγη επειδή πολλοί αισθάνθηκαν ή πίστεψαν ότι μπορεί να αποδειχθεί καλύτερος από την τότε κυβέρνηση.

Αυτό δεν ξέρω πώς μπορεί να το κατακτήσει η Δεξιά, εκτός αν ανακύψουν συνθήκες εθνικής καταστροφής- πράγμα το οποίο, ελπίζω, ουδείς θέλει να διανοείται... Και γι΄ αυτό περιορίζονται τώρα σε μια αναμέτρηση εσωτερικής επικυριαρχίας, η οποία δεν πιστεύω να ενδιαφέρει κανέναν άλλον πέρα από τους ίδιους.

Αν ο Κύριος αγαπάει ακόμη «τη Δεξιά του», θα φροντίσει από αυτήν την αναμέτρηση να βγει τουλάχιστον κάποιος νικητής, μπας και συμμαζέψει το μαγαζί. Αν, όμως, τους έχει ακόμη άχτι, θα παρατείνει τις εχθροπραξίες μέχρι τελικής διαλύσεως. Ακόμη και με κίνδυνο να γίνει «της Δεξιάς το κάγκελο»... 

tovima.gr

Τι έγινε; Ζοριστήκαμε...;

Ακούστε να σας πω, παίδες. (και όταν λέω "παίδες" εννοώ τους πάντες).
Κάποιοι (και εννοώ πολλοί) πρέπει να πληρώσουν για την κατάντια της χώρας.
Όποιου χρώματος κι αν είναι. Σημίτης θα είναι αυτός, Καραμανλής... Δεν με νοιάζει.
Μη σας πω, καλύτερα να πληρώσουν ισόποσα και κατά απόλυτη αναλογία... Γκέγκε;
Αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε!
Μόνο αυτό κρατά τον λαό! 

antikrogias 

 

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑ.ΣΟ.Κ !…

Πριν ένα, ακριβώς, χρόνο ο ελληνικός λαός αποτύπωνε στην κάλπη, αφ΄ ενός την αγανάκτησή του για όσα υπέστη, ο ίδιος και η χώρα, στο πενταετές, αυτή τη φορά, διάλλειμα της δεξιάς διακυβέρνησης και αφ΄ ετέρου την ελπίδα του για μια νέα πορεία της Ελλάδας, με το ΠΑΣΟΚ και πάλι στην εξουσία !

Ο Γ. Παπανδρέου κόντρα σ΄ όλη την πολύχρονη και πολύπλευρη επιχείρηση λάσπης και παραπληροφόρησης, (πολλαπλών πηγών και αφετηριών), απέσπασε την εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών κι συγκρότησε την πρώτη του κυβέρνηση.

Το πρόγραμμα που είχε διαμορφωθεί και εξαγγελθεί από το νέο ΠΑΣΟΚ, περιείχε ουσιαστικές αναλύσεις των μεγάλων προβλημάτων της χώρας και της κοινωνίας, όπως επίσης έδινε οράματα εξυγίανσης και ανάπτυξης για το μέλλον.
Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που περιγράφονταν, σ΄ όλους τους τομείς, είχαν ως σημείο αναφοράς και ωφέλειας τον πολίτη, ειδικά δε στην Οικονομία, το σεβασμό των δεδομένων, των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των πλατιών μαζών του εργαζόμενου λαού.

Το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε αυτό το Πρόγραμμα για να το εφαρμόσει πλήρως κι όχι να το βάλει στο ράφι ή να το εφαρμόσει σε δόσεις.
Αυτό αποδεικνύεται από τις πρώτες κινήσεις της νέας κυβέρνησης, ακόμα και από τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού στη Βουλή.
Η ανάγκη για την αναδίπλωση στον τομέα της Οικονομίας και για την αναζήτηση μέτρων – σωσιβίων, έγινε αδήριτη, όταν αποκαλύφθηκε, πως ο Γ. Παπανδρέου δεν είχε κληρονομήσει μια χώρα με οικονομικά προβλήματα, αλλά μια Ελλάδα, ουσιαστικά χρεοκοπημένη, μια Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής ! 

 

Οι – άγνωστες από πριν – συνθήκες έκτακτης ανάγκης, που ταχύτατα έκαναν τη χώρα βούκινο σ΄ όλη την υφήλιο, επέβαλλαν κινήσεις και πρακτικές, εν πολλοίς εκ των ενόντων και – αυτονόητα – σε συνεργασία με τους εταίρους μας στην Ε.Ε.
΄Ετσι προέκυψε το Μνημόνιο, έτσι ενέσκυψαν τα μέτρα λιτότητας, αρκετά των οποίων πρωτοφανή σε σκληρότητα και αβάσταχτα (όπως φαίνεται) για τα εκατομμύρια των μη προνομιούχων τάξεων.

Μέσα σ΄ ένα χρόνο έγιναν πολλά, ίσως τόσα και τέτοια, που δεν είχαν ξαναγίνει σ΄ ολόκληρη τη νεότερη ιστορία της χώρας. Το διακύβευμα, όμως, ήταν υπέρτατο και πιθανά να χρειάζονταν ή να χρειάζονται ακόμα περισσότερα.
Μέσα σ΄ ένα χρόνο άλλαξαν πολλά, (μάλλον ξεκίνησαν ν΄ αλλάζουν πολλά…), σ΄ όλους τους τομείς και εξαιρουμένων των μέτρων για την Οικονομία, τα υπόλοιπα είναι καθορισμένα στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και υλοποιούνται αποφασιστικά και αταλάντευτα, προκειμένου ν΄ αλλάξουν τη χώρα προς το καλύτερο.

Στον οικονομικό τομέα, δυστυχώς, οι δύσκολες καταστάσεις απαιτούν δύσκολα μέτρα, σκληρά και επίπονα, πόσο, μάλλον, οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Η πολιτική που ακολουθείται στοχεύει στο σταμάτημα της κατρακύλας και στην ανάκαμψη. Η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να παράγει ελλείμματα και να καταστεί ικανή να δημιουργεί πόρους για να ξεπληρώνει το χρέος της.
Φυσικά και τα περιοριστικά μέτρα που πάρθηκαν δεν μπορεί να παγιώσουν τις συνέπειές τους, οι οποίες και θα πρέπει να αίρονται με την πρόοδο που θα επέρχεται.
Δυστυχώς, εναλλακτικές λύσεις και δρόμοι δεν υπάρχουν και το πέρασμα μέσα από το τούνελ του Μνημονίου είναι μονόδρομος
Σ΄ αυτά τα δυο ζητήματα, την προσέγγιση των καθορισμένων στόχων και την σταδιακή εξάλειψη των βαριών συνεπειών των σκληρών μέτρων λιτότητας, είναι που θα κριθεί το ΠΑΣΟΚ κι ο Γ. Παπανδρέου τα επόμενα χρόνια.
Η κρίση και η κριτική για τον πρώτο, μόνο, χρόνο έχουν τη σημασία τους, αλλά δεν μπορεί να είναι ολοκληρωμένες… 

logoplokies 

Εικόνες από το μέλλον

- Δεν είπαμε, εμείς ποτέ, ότι δεν θα χρειαστούν θυσίες. Είπαμε ότι θα πιάσουν τόπο οι θυσίες.
- Δεν είπαμε εμείς ποτέ ότι η Νέα Δημοκρατία τα έκανε όλα καλά στο παρελθόν. Όμως ό,τι μέτρα κι αν πήρε, τις συντάξεις των 700 ευρώ για τον αδύναμο ή το γέρο άνθρωπο, δεν τις πείραξε! Όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ σήμερα.
Ούτε αύξησε το ΦΠΑ στα τρόφιμα από το 9% όπου ήταν πέρσι, στο 11% που έφτασε φέτος ή στο 23% που δεσμεύτηκε με το Μνημόνιο να το ανεβάσει το επόμενο διάστημα…
- Δεν είπαμε εμείς ποτέ, ότι θα μοιράσουμε λεφτά στον κόσμο. Αλλά αυτά που δεσμευτήκαμε θα τα κάνουμε με το δικό μας Σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, είναι σίγουρο ότι θα αποκαταστήσουμε τις συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων!

Θέλω λοιπόν, να πω ότι η Νέα Δημοκρατία, στα 5 χρόνια της διακυβέρνησης της,έκανε αυτά, τα οποία άλλο κόμμα δεν έχει κάνει.

Σχόλιο Παραπολιτικής: Αυτή ακριβώς θα είναι η προεκλογική ρητορική της Ν.Δ όταν θα έρθει η ώρα των εθνικών εκλογών. Θυμηθείτε το...
 parapolitiki

Η κόντρα του Παπανδρέου με τον Σημίτη ...

...το τηλέφωνο που δεν έγινε ποτέ!

Η κόντρα του Γιώργου Παπανδρέου με τον Κώστα Σημίτη φάνηκε περισσότερο και από το γεγονός πως οι δύο τους δεν μιλούν ούτε στο... τηλέφωνο. 

Σύμφωνα με πληροφορίες  η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού ήταν αποτέλεσμα της... άρνησης του Γιώργου Παπανδρέου να μιλήσει απευθείας μαζί του με αποτέλεσμα σήμερα όλοι να μιλούν για τεταμένες σχέσεις.  

Πάντως, στην κυβέρνηση, σήμερα ασχολούνται με την Κίνα, αγνοώντας επιδεικτικά τον πρώην πρωθυπουργό... 

emprosdrama 

Οι συνδικαλιστές δεν δουλεύουν ποτέ, ασχολούνται μόνο με τον συνδικαλισμό

Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου

Εκτιμήσεις για όλα τα γούστα. Μεταφράζεται σε γενική απεργία-γενική αποτυχία. Είναι το μήνυμα της προχθεσινής διαμαρτυρίας των εργατικών συνδικάτων της Ισπανίας ενάντια στα οικονομικά μέτρα λιτότητας της σοσιαλιστικής κυβέρνησης και στις αλλαγές στην εργατική νομοθεσία της χώρας. Μιας κυβέρνησης, υποτίθεται με την ίδια πολιτική ιδεολογία της δικιάς μας. Η πρώτη γενική απεργία τα τελευταία οκτώ χρόνια στην ιβηρική χερσόνησο ανέδειξε, με την βοήθεια της συντηρητικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενδιαφέροντα στοιχεία για τον ρόλο πολλών χιλιάδων συνδικαλιστών. Των εργατοπατέρων με συντεχνιακή νοοτροπία, αλλά και προνόμια, που οδηγούνται όλο και περισσότερο σε απομόνωση.

Το θέμα αφορά κι εμάς. Όπως και να το κάνουμε, ξεχωρίζουμε μέσα στο γενικότερο πανευρωπαϊκό κλίμα διαμαρτυριών κατά της λιτότητας. Τα βασικά αίτια της οικονομικής κρίσης μπορεί να διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά οι συνταγές για την θεραπεία της είναι περίπου οι ίδιες. Ο γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, John Monks, παραδέχτηκε ότι η Ελλάδα επέβαλε τα πλέον αυστηρά μέτρα λιτότητας, με δεύτερη την Ισπανία. Ακολουθούν Πορτογαλία και Ιρλανδία, όπου τις τελευταίες ημέρες οι προβλέψεις για το άμεσο μέλλον κάθε άλλο παρά ευχάριστες είναι. Το μήνυμα έστειλαν οι συντονισμένες διαμαρτυρίες εργατικών συνδικάτων πολλών ευρωπαϊκών χωρών στις Βρυξέλλες.

Συνδικάτων, ο ρόλος των οποίων αμφισβητείται από τους ίδιους τους εργαζόμενους ακριβώς στην πιο δύσκολη περίοδο για όλους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ισπανία, όπου η έβδομη γενική απεργία τα τελευταία 35 χρόνια (από τον θάνατο του Φράνκο) σημείωσε την μεγαλύτερη αποτυχία από πλευράς συμμετοχής. Τα νούμερα είναι εκ διαμέτρου αντίθετα, με τα εργατικά συνδικάτα να μιλούν για επιτυχία συμμετοχής 70-75%, την δε κυβέρνηση να μειώνει το ποσοστό σε 20-25%. Η αντικειμενική αλήθεια είναι πως η απεργία έγινε αισθητή μόνο στα βιομηχανικά συγκροτήματα, τις υπεραστικές συγκοινωνίες, στα αεροδρόμια και σε ορισμένα καταστήματα, όπου κυριάρχησε ο φόβος επεισοδίων και αντιποίνων. Παρ΄ όλα αυτά υπήρξαν 50 τραυματίες, 100 συλλήψεις και εκτεταμένες καταστροφές από αναρχικούς στη Βαρκελώνη (φωτογραφία).

΄Ομως, ο κόσμος έμαθε ότι υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες συνδικαλιστές που είναι ελεύθεροι υπηρεσίας. Αυτό σημαίνει ότι πληρώνονται χωρίς να πηγαίνουν ποτέ να δουλέψουν, καλυπτόμενοι από την κατά περίπτωση νομοθεσία που προβλέπει ότι ένα συγκεκριμένο ποσοστό από τους εργαζόμενους σε κάθε τόπο δουλειάς μπορεί να ασχολείται μόνο με συνδικαλιστικά θέματα. Πόσοι ακριβώς είναι αυτοί; Η σοσιαλιστική κυβέρνηση αρνήθηκε να δώσει στοιχεία, με την συντηρητική αντιπολίτευση να την κατηγορεί για ...απόρρητο μυστικό. Τελικά έγινε γνωστό ότι στο δήμο της Μαδρίτης κάπου 3.500 εργαζόμενοι πληρώνονται για να ασχολούνται με τα συνδικαλιστικά, ενώ σε κάποιες κυβερνητικές υπηρεσίας σε κάθε 75 δημόσιους υπαλλήλους αντιστοιχεί ένα συνδικαλιστής. Είπατε τίποτα!

ellinas-xoris-ellada

Χωρίς ίχνη και …αγωνία

Toυ Θανάση Ι. Νικολαΐδη

ΗΤΑΝ υπερυπουργός και το δεξί (τι άλλο;) χέρι του κ. Καραμανλή ο κ. Ρουσόπουλος. Δήθεν απ’ την αριστερά προερχόμενος, δημοσιογράφος με όψιμο πτυχίο ΑΕΙ και χωρίς ξένες γλώσσες, ψύχραιμος, ψυχρός και ιδιαιτέρως…θρήσκος, έμπασε τον Εφραίμ στα άδυτα των υπουργείων. Συντονισμένοι και βιαστικοί στρώθηκαν στη…δουλειά. «Δεν ξέρεις τι γίνεται…είμαστε δεν είμαστε, αύριο θα’ ναι αργά. Τώρα ή ποτέ κι ας είναι καλά τα χέρια μας που ψήφισαν νόμο που δεν μας πάει φυλακή…». (Πού το ξέρουμε; Το(τα) υποθέτουμε. Όπως τόσα και τόσα για...
 τόσους, οι οποίοι δεν αφήνουν ίχνη…).
ΤΟΤΕ τον «προσκυνούσαν», σήμερα τον προσπερνούν αδιάφοροι, αύριο μπορεί να τον «κρεμάσουν». Συνάδελφοί του ομόφρονες και ομοϊδεάτες που «ηγάπησαν την προδοσίαν» απορρίπτοντας τον προδότη. Κι ούτε ένας τους πήγε να ρίξει μια ματιά στις (3) βίλες και στο «πόθεν έσχες» του Θοδωρή. Όλα καλώς καμωμένα και τώρα τρέχουν. Με την «Προανακριτική» να τους γνέφει σφηνώνοντας σε μυαλά την ιδέα της εκδίκησης. «Όταν ξανάρθουμε, η Εξεταστική μας θα είναι για το ΔΝΤ».
ΕΔΩ, να σταθούμε στο «πού το ξέρεις;», στις ενδείξεις και αποδείξεις. Δεν είναι εύκολο και δυνατό να κρατάς πάντα στα χέρια σου στοιχεία. Πολλά τα κρίνεις εκ του αποτελέσματος και τον πολιτικό απ’ τον βίο, την πολιτεία και το ήθος του. Αν ρωτήσεις, για παράδειγμα, έναν τυχαίο έλληνα «ήταν αμερικανικής εμπνεύσεως η χούντα του ’67;» θα σου απαντήσει αβίαστα «ναι», χωρίς να μπορεί να το αποδείξει. Δεν κρατάει έγγραφα, δεν έχει πρόσβαση στη CIA, δεν άκουσε «φιλέλληνες» να συζητούν στον Λ. Οίκο.
ΔΕΝ ανησυχούν οι…αξιωματούχοι βατοπεδινοί. Οι πιο πολλοί δεν άφησαν ίχνη και οι λίγοι ρίξαν απάνω τους την κάπα του νόμου περί ΜΗ ευθύνης υπουργών. Γι αυτό στέκονται μακριά, δεν αγωνιούν, ρίχνουν ένα υπόμνημα στην «Προανακριτική» και πάνε για ύπνο. Και, βέβαια, αλλιώς θα (μας) συμπεριφέρονταν, αν με την προανακριτική διαδικασία αχνοδιαγράφονταν μια προφυλάκιση. Για αστέρες και αστεράκια που διέγραψαν τροχιά χωρίς δικό τους φως. Αν και οι πολιτικοί δικάζονταν απ’ τον φυσικό τους δικαστή, που δεν είναι η βουλή. Απ’ τον ίδιο δικαστή με τον πολίτη και με τον ίδιο τρόπο. Θα’ ταν προσεκτικοί. Θα γλυτώναμε απ’ τους Εφραίμ, τις μίζες και τα χρηματιστήρια. Ωστόσο, κανένας των νομοθετών μας δεν προτίθεται να βγάλει τα μάτια με τα χέρια του. 

press-gr 

Θα μπορούσαν να λένε...

-Κράτα με να σε κρατώ, Κώστα, γιατί
μας έχουνε στριμώξει και τους δύο...

Δια την αντιγραφήν

Ο Ταχυδρόμος

press-gr

«Κέρκυρα Πολιτών» το όνομα του συνδυασμού του Χ. Σαρλή - Την Πέμπτη εκδήλωση στο Δημ. Θέατρο

«Κέρκυρα Πολιτών» είναι το όνομα του συνδυασμού ο οποίος, με επικεφαλής τον Χρύσανθο Σαρλή, διεκδικεί την ψήφο των Κερκυραίων στις προσεχείς Δημοτικές εκλογές.

Ο συνδυασμός που υποστηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ θα πραγματοποιήσει πολιτική εκδήλωση την προσεχή Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010 και ώρα 20.00 στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας στη διάρκεια της οποίας ο επικεφαλής υποψήφιος Δήμαρχος Χρύσανθος Σαρλής με πολιτική του ομιλία θα απευθυνθεί στο λαό της Κέρκυρας παρουσιάζοντας τις θέσεις του στο πλαίσιο της νέας αυτοδιοικητικής πραγματικότητας και πρόκλησης που δημιουργεί ο «Καλλικράτης».

Σήμερα Παρασκευή, εξάλλου, το απόγευμα ο κ. Σαρλής θα παραστεί σε συνάντηση στελεχών της Δημοτικής οργάνωσης Κορισσίων του ΠΑΣΟΚ τους Αργυράδες.

corfupress.com