Στοιχεία Αυτοκάθαρσης ....

ΤΟ ΑΝΕΦΙΚΤΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ    

Μερικοί ορίζουμε ακόμη τον πολιτισμό όχι ως φολκλορική παρελθοντολογία, ούτε ως τακτ ευγενικών συμπεριφορών αλλά ως τρόπο του βίου, ως τρόπο ιεράρχησης των αναγκών και των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Ως τρόπο συλλογικής και ατομικής "ρύθμισης" της ανθρώπινης ύπαρξης, συνύπαρξης και πράξης. Με την έννοια αυτή προφανώς δεν υφίστανται καν "πολυπολιτισμικές" κοινωνίες αφού σ' ολόκληρο τον λεγόμενο δυτικό κόσμο, είναι εμφανέστατη η αμείλικτη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων που ορίζει η ατομοκεντρική χρησιμοθηρία και η μηδενιστική "ανθρωπολογία". Αυτός ο τρόπος του βίου -που διεκδικεί και χαρακτηριστικά οικουμενικής εμβέλειας- είναι κυρίαρχος σήμερα και στη χώρα.

Όσο κι αν εμπειρικά όλοι μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την άποψη ότι η στατιστική είναι συχνά η επιστημονική εκδοχή του ψεύδους, δεν θα ήταν άτοπο να διερευνήσουμε τον τρόπο που νεοέλληνες ιεραρχούν τις ανάγκες τους και αξιολογούν τις εξ' αυτών προτεραιότητες.

Πρώτη και κρίσιμη διαπίστωση, η μεταστροφή της θυσιαστικής αυταπάρνησης που χαρακτήριζε σε παλαιότερους χρόνους τη στάση του λαού μας απέναντι στο αύριο των παιδιών του. Δεν είναι μόνο η καριερίστα μάνα που εγκαταλείπει τον θηλασμό για να μην "κρεμάσουν" τα στήθη της, ούτε η αλλοτινή εικόνα της υπομονετικής γιαγιάς που μεταμορφώνεται σε αυτάρεσκη πολυταξιδεμένη γεροντοπόρνη που -επιτέλους- ζει τη ζωή της. Είναι που το 51% των Ελλήνων απαντά σε σχετική ερώτηση, πως δεν είναι διατεθειμένο να μειώσει το επίπεδο ζωής του, ώστε να εξασφαλίσει το μέλλον των επόμενων γενεών.  

Δεύτερη διαπίστωση, ο δραματικός  .....
περιορισμός του αποθέματος "ανθρωπιάς", της σιρμαγιάς ψυχής που για δεκαετίες υπήρξε ο συγκολλητικός αρμός της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα στα δύσκολα χρόνια της. Στην επίσημη δημοσίευση του οργανισμού CAF που παρακολουθεί τον Παγκόσμιο Δείκτη Φιλανθρωπίας, για το έτος 2010, η Ελλάδα καταλαμβάνει ασθμαίνουσα την 147 θέση από το σύνολο των 153 χωρών της κατάταξης. Ακολουθούν η (λεηλατημένη) Σερβία, η Ουκρανία (της πορτοκαλί επανάστασης), το Μπουρουντί και η Μαδαγασκάρη. Ειδικότερα με βάση τα κριτήρια φιλανθρωπίας, στην Ελλάδα, μόλις 8% είναι το ποσοστό των ανθρώπων που έδωσαν χρήματα σε συνανθρώπους τους, μόλις 5% έδωσαν εθελοντικά το χρόνο τους σε κάποια οργάνωση, ενώ μόνο 1 στους 4 βοήθησε έναν άγνωστο συνάνθρωπο του.

Τρίτη διαπίστωση, η καταλυτική κυριαρχία της αντίληψης του εύκολου πλουτισμού και του συναφούς παρασιτισμού σε βάρος της επίπονης δημιουργικότητας που για "αιώνες σκάλιζε την πέτρα για να κάμει θαύματα". Έτσι, σύμφωνα με έρευνες ο εκτιμώμενος αριθμός -στον πληθυσμό της χώρας- που ξοδεύουν χρήματα σε τυχερά παιχνίδια κάθε μήνα ανέρχεται σε 3.710.000 συμπολίτες μας.
Ο εκτιμώμενος μέσος αριθμός "παικτών" Λόττο, Τζόκερ, Πρώτο, Κίνο, μηνιαίως είναι 1.855.000 άτομα. Ειδικότερα "Πάμε Στοίχημα" παίζουν μηνιαίως 972.000 άνθρωποι.
Στην ίδια κατεύθυνση, μόλις το 26,5% των νέων τάσσεται κατά της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Στην ίδια αυτή κυρίαρχη κοινωνική αντίληψη εδράζεται προφανώς και η ραγδαία αύξηση των πωλήσεων αθλητικών εφημερίδων που από 77.532 φύλλα το 1984 σκαρφαλώνει στο αποκορύφωμα των 195.392 φύλλων το 2008, οπότε αρχίζει η κρίση και η πτώση των φύλλων που όμως παρ' όλα αυτά το 2009 παραμένει στα 160.000 φύλλα. Ίσως κάτω αυτήν την πραγματικότητα να μπορούμε και να ερμηνεύσουμε το γιατί το 52% των Ελλήνων θεωρεί ως σημαντική ή πολύ σημαντική την ομάδα του.

Τέταρτη διαπίστωση, η συστηματική μείωση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας του λαού μας, όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από διάφορους δείκτες. Χαρακτηριστικότερος ίσως όλων -και στον αντίποδα των αθλητικών εφημερίδων- ο δείκτης της κυκλοφορίας των απογευματινών εφημερίδων που από 875.000 το 1986, κατέρρευσε το 2009 στα 222.000 φύλλα.
Αντίστοιχα, το 44% των νέων διαβάζει τηλεοπτικά περιοδικά, ενώ περιοδικά γνώσεων μόλις το 7%. Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο που best seller για το 2010 ήταν το βιβλίο με τίτλο "Το τελευταίο τσιγάρο" της κας Λένα Μαντά με 60.000 πωλήσεις. Το 2009 η ίδια συγγραφέας είχε και πάλι την πρώτη θέση στις πωλήσεις με το βιβλίο της "Έρωτας σαν βροχή" και 96.000 αντίτυπα. Στην ίδια χρονιά το βιβλίο "ΙΜΙΑ" των Αθαν. Έλλις και Μιχ. Ιγνατίου -και παρά την εκτεταμένη δημοσιότητα και προβολή- πούλησε μόλις 40.000 αντίτυπα.

Όμως, στην προσπάθεια απομείωσης της κατά κεφαλήν εθνικής καλλιέργειας, πρωτοστατεί, όπως είναι φυσικό, η τηλεόραση. Είναι ενδεικτικό ότι, το 29% των νέων ηλικίας 16 -29 ετών παρακολουθεί την μεσημεριανή και την πρωινή ζώνη της τηλεόρασης. Ίσως και γι' αυτό, το 2010 σε σχέση με το 2009 έχουμε αύξηση των αιτήσεων συμμετοχής στα διάφορα τηλεοπτικά reality έως και 50%.
Είναι εξόχως εντυπωσιακά τα πληθυσμιακά μεγέθη τηλεθεατών που συγκεντρώνουν διάφορες εκπομπές-σήριαλ από όπου έντεχνα οικοδομείται και προωθείται το κυρίαρχο σήμερα ανθρωπολογικό πρότυπο. Πάνω από 1.700.000 συνέλληνες παρακολούθησαν αδιαλείπτως τα σήριαλ "Η ζωή της άλλης" και "Τα μυστικά της Εδέμ", ενώ περί το 1.000.000 τηλεθεατών κινήθηκαν σήριαλ όπως "Η οικογένεια βλάπτει", "Η πολυκατοικία", "Μίλα μου βρώμικα" κ.λπ. Χαρακτηριστικά της αλλοτρίωσης του λαού μας είναι τα στατιστικά στοιχεία για τον μέσο χρόνο τηλεθέασης του πανηγυριού της Eurovision, που ήταν υψηλότερος στο υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο (114 από τα 190 λεπτά), στις γυναίκες ηλικίας από 25-44 ετών(118 λεπτά) και στα μεγάλα αστικά κέντρα Αθήνας Θεσ/νίκης (115 και 125 λεπτά). Είναι εμφανές δηλαδή, ότι η πολιτισμική αλλοτρίωση έχει ισχυρότερη διείσδυση στους πολίτες υψηλού μορφωτικού επιπέδου, στις γυναίκες της κατ' εξοχήν δημιουργικής ηλικίας και στα μεγάλα αστικά κέντρα, στα στρώματα δηλαδή από τα οποία η ελληνική κοινωνία θα έπρεπε να προσδοκεί, θεωρητικά, την ανάταξη των προτεραιοτήτων της.

Πέμπτη διαπίστωση, εύλογα, τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα και η ακαταμάχητη ισχύς τους, ακόμη και σε καιρούς κρίσης. Έτσι, προκαλεί εντύπωση ο αριθμός των συνδέσεων κινητής τηλεφωνίας που "επιμένει" να ανέρχεται σε 18.192.000 συνδρομητές παρά την αύξηση των φόρων και των σχετικών επιβαρύνσεων, σε μια χώρα με πληθυσμό σχεδόν 11.000.000. Ανάλογα, 1.4 δισ. ευρώ ήταν η συνολική ετήσια αγορά καλλυντικών στην Ελλάδα κατά το έτος 2009, λιγότερο δηλαδή απ' όσο οι περικοπές των συντάξεων κατ' επιταγήν του μνημονίου. Έτσι, με βάση αυτήν την ιεράρχηση προτεραιοτήτων δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός της μείωσης του δείκτη όγκου λιανικού εμπορίου στα καταστήματα διατροφής κατά 3,9% όταν ο αντίστοιχος δείκτης φαρμακευτικών -καλλυντικών αυξάνεται κατά 2,7%. (Ιούνιος 2009-Ιούνιος 2010).
Μιά ολόκληρη κοινωνία -σε βαθιά ύφεση- περιορίζει την κατανάλωση της σε είδη διατροφής για να αυξήσει την κατανάλωση καλλυντικών. Και μάλιστα, ενώ οι περισσότεροι δείκτες όγκου λιανικών πωλήσεων παρουσιάζουν σημαντική πτώση, εντύπωση προκαλεί επίσης η αύξηση του όγκου πωλήσεων αντηλιακών μαλλιών κατά 1,2% (διάστημα από 01.01 έως 04.07 των ετών 2009 και 2010). Αντίστοιχα κινούνται τα μεγέθη και στον όγκο πωλήσεων των προϊόντων πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών με αυξήσεις 1,3% και 6,8% για το 1ο 6μηνο του 2010. Επιμένουμε δηλαδή -παρά την κρίση- να αγοράζουμε λογής-λογής γκάτζετς, ενώ περιορίσαμε το χόμπι μας στη φωτογραφία μόλις κατά 11%.

Στην ίδια ακαταμάχητη ισχύ των καταναλωτικών προτύπων, σίγουρα θα πρέπει να εντάξουμε και το στατιστικό δεδομένο ότι το 61% των πολιτών της χώρας, θεωρεί ως σημαντικό ή πολύ σημαντικό ένα γυμνασμένο σώμα, ενώ το 45% θεωρεί ως σημαντικό ή πολύ σημαντικό ένα καλό αυτοκίνητο ή μια καλή μηχανή.


Έκτη διαπίστωση, η μείωση της "χοϊκότητας", αν μπορεί να λεχθεί έτσι, η σχέση που ένας λαός διαμορφώνει με το "χώμα που πατάει", τις αξίες και τις παραδόσεις του. Έτσι, το 2010 για πρώτη φορά, το ποσοστό των Ελλήνων που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για διακοπές(50,7%) υπερβαίνει αυτούς "μένουν Ελλάδα" (49,3%).
Μόλις οκτώ χρόνια πριν, το 2002 το ποσοστό των Ελλήνων που ταξίδευαν στο εξωτερικό για διακοπές ήταν μόνο 35,3%. Αν σ' αυτά τα δεδομένα συνυπολογίσει κανείς ότι τα τελευταία χρόνια η γειτονική Τουρκία αναδεικνύεται σε shopping προορισμό ακόμη και των βασικών ειδών διατροφής, αφού τα τουρκικά supermarkets διαθέτουν ανταγωνιστικότερες τιμές, γίνεται αντιληπτή η επικράτηση μιας συμπλεγματικής κουλτούρας "απο"-φυγής της χώρας. Μια εικόνα απέχθειας και αποστροφής λανθάνει σε ευρύτατα στρώματα του λαού, σε τέτοιο βαθμό που να θεωρεί ότι κατά ποσοστό 47,2% δεν ενοχλείται διόλου με το γεγονός ότι το ΔΝΤ έχει ήδη αποκτήσει μερικό έλεγχο των ελληνικών υπουργείων. Αντίθετα μάλιστα πολλοί εκτιμούν ότι η μοναδική σωτηρία είναι ανάθεση της διακυβέρνησης της χώρας σε ξένους ειδικούς. Αποτέλεσμα προφανώς αυτής της μειωμένης χοϊκότητας είναι και η στατιστική διαπίστωση ότι το 21% των Ελλήνων δεν θεωρεί σημαντική την πίστη στο Θεό και τη θρησκεία, ενώ το 30% δεν θεωρεί σημαντική τη συμμετοχή στα κοινά.

Συμπερασματικά και για να επανέλθουμε στον αρχικό ορισμό του πολιτισμού, είναι προφανές ότι την τελευταία μεταπολιτευτική περίοδο επήλθε μια αντιστροφή του αξιακού κώδικα της ελληνικής κοινωνίας τουλάχιστον σε πλειοψηφικά τμήματα της. Οι ανάγκες και οι εξ' αυτών προτεραιότητες που δέσποζαν για εκατονταετίες στην κοινωνίας μας, οικοδομώντας ό,τι ονομάζουμε ελληνικό πολιτισμό, ως ελληνικό τρόπο του βίου, ως ελληνικό ήθος αντίστασης, υποβιβάστηκαν και περιθωριοποιήθηκαν. Σήμερα, πλειοψηφικά ρεύματα που διατρέχουν οριζόντια ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, θέτουν ως προτεραιότητες της ύπαρξης τους, την πιο χυδαία ατομοκεντρική χρησιμοθηρία μέσα σε έναν αχαλίνωτο μηδενιστικό ευδαιμονισμό που προσφέρει η έστω και κουτσουρεμένη κατανάλωση. Η δραματική απομείωση του επιπέδου καλλιέργειας καθιστά ακόμη και τη στοιχειώδη γλωσσική επικοινωνία μαζί τους -συχνά- κατόρθωμα.

Αυτή η τραγική πραγματικότητα, όπως περιγράφηκε πιο πάνω με αριθμούς, είναι ο μεγαλύτερος στυλοβάτης του μεταπρατικού και παρασιτικού νεοελληνικού πολιτικού συστήματος. Και για όσο αυτή η παρασιτική πλειοψηφία θα παραμένει πλειοψηφία, τόσο θα καθίσταται ανέφικτη η δημιουργική ανάταξη του λαού και του έθνους, ενώ κάθε εξέγερση θα έχει μόνο "ποδοσφαιρικά" χαρακτηριστικά εκτόνωσης και μπάχαλου, χωρίς να ανοίγει καμία νέα ελπιδοφόρα προοπτική. Μοναδική ελπίδα, η συγκρότηση ενός νέου πολιτικού υποκειμένου που θα θέτει ως ύψιστη προτεραιότητα την αποκατάσταση του αξιακού ελληνικού κώδικα, όπως αυτός διατρέχει τη δισχιλιόχρονη παράδοση μας. Όμως, ποιός αλλοτριωμένος λαός μπορεί να αυτοοργανωθεί στην κατεύθυνση αποκατάστασης του αληθινού του προσώπου, όταν προαπαιτούμενο γι' αυτό είναι η μη αλλοτρίωση του; Εδώ απαιτούνται μειοψηφίες-ελκυστές ακαταπόνητης αντοχής και ανυπέρβλητης διορατικότητας. Υπάρχουν;

   ΣΑΪΤΑ

manier-manier

Mπαρτσελονα Παναθηναικος σημερα….

asimonis

Οργή βρετανών ξενοδόχων κατά της ιστοσελίδας ΤripΑdvisor

ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΜΗΔΕΝ, σέρβις απαράδεκτο, κοριοί στα κρεβάτια, τροφικές δηλητηριάσεις. Τέτοιου είδους επικριτικά σχόλια που φιλοξενούνται στον δημοφιλή ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό οδηγό ΤripΑdvisor έχουν κάνει έξαλλους εκατοντάδες ξενοδόχους και εστιάτορες στη Βρετανία οι οποίοι διαμαρτύρονται για δυσφήμηση και απειλούν να εξαντλήσουν όλα τα νόμιμα δικαιώματά τους.

«Μακράν το χειρότερο ξενοδοχείο που έχω μείνει ποτέ... Η μοκέτα είχε να καθαριστεί εβδομάδες ολόκληρες», ανώνυμος. «Ούτε το σκυλί μου δεν θα άφηνα να φάει σε αυτό το αηδιαστικό μέρος», ανώνυμος.

Αν η δημοφιλής βρετανική ιστοσελίδα δεν αποσύρει τα «επονείδιστα σχόλια» εντός των προσεχών 15 ημερών, οι 400 ιδιοκτήτες ξενοδοχείων και εστιατορίων είναι αποφασισμένοι να ακολουθήσουν τη δικαστική οδό. Οπως υποστηρίζουν, η κριτική που τους ασκείται είναι υπερβολική και πολλά σχόλια συνιστούν προϊόν φαντασίας ή προέρχονται από ανταγωνιστές τους. Και καταγγέλλουν πως συχνά ταξιδιώτες, έχοντας διαβάσει την αρνητική κριτική, ακυρώνουν την κράτησή τους. Για τον λόγο αυτό οι επιχειρηματίες έχουν οργανώσει εκστρατεία κατά της ταξιδιωτικής ιστοσελίδας και έχουν αποταθεί στην εταιρεία ΚwikChex, η οποία χειρίζεται υποθέσεις δυσφήμησης. Σύμφωνα με την εταιρεία, κάποιοι εκμεταλλεύονται την ανωνυμία που τους προσφέρει το Διαδίκτυο προκειμένου να πλήξουν μια πετυχημένη επιχείρηση. Ακόμη και όταν η εταιρεία προσκόμισε στους υπεύθυνους του ΤripΑdvisor στοιχεία που αποδείκνυαν πως η κριτική ήταν αβάσιμη, «η συμπεριφορά τους ήταν υπερβολικά εχθρική και αδιάλλακτη», δήλωσε στην «Ιντιπέντεντ» ο Κρις Εμινις από την ΚwikChex.

Η ιστοσελίδα: φιλοξενεί περίπου 35 εκατομμύρια σχόλια για ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και εστιατόρια σε όλο τον κόσμο και είναι ο πιο δημοφιλής ταξιδιωτικός ιστότοπος στη Βρετανία. Εκπρόσωποι του ΤripΑdvisor υποστηρίζουν πως απασχολεί πολλούς υπαλλήλους που ελέγχουν τις πληροφορίες.

Ο Εμινς ωστόσο παρατήρησε ότι έπειτα από έρευνα σε βάθος, αρκετά καταγγελτικά σχόλια αποδείχθηκαν αβάσιμα. «Ερευνήσαμε 100 αναφορές για τροφική δηλητηρίαση: καμία δεν είχε αναφερθεί στις τοπικές αρχές» δήλωσε στον «Ιντιπέντεντ». Και πρόσθεσε πως αν η πληροφορία δεν είναι εξακριβωμένη, ο ΤripΑdvisor θα πρέπει να το κάνει σαφές χρησιμοποιώντας εκφράσεις του τύπου: «Δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε αυτήν την αναφορά». Αντιθέτως, στην ιστοσελίδα τα σχόλια λανσάρονται ως «επιβεβαιωμένες πληροφορίες». 

ΤΑ ΝΕΑ

Κεφαλονίτες κατά Κερκυραίων για τις υποψηφιότητες...

Από το http://politika-mezedakia.blogspot.com/
Γράφει ο Popolarus Kefalonitus
πηγή: http://www.kefaloniapress.gr/

Όλα δικά τους τα θέλουν οι Κερκυραίοι. Έτσι είχανε μάθει και έτσι συνεχίζουν να συμπεριφέρονται.
Η Κέρκυρα το κέντρο του σύμπαντος (μετά την Κεφαλονιά παλικάρια, κουλάρετε)…
Στα δόντια προλάβαμε να μην αφανιστεί από τον Καλλικράτη η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων αλλά αυτοί το χαβά τους. Οι Κερκυραίοι ξανά στα χαρακώματα. «No passeran» ! «Πας μη Κερκυραίος» δεν θα περάσει για υποψήφιος Περιφερειάρχης. Αυτή είναι η συμπεριφορά τους.
Μόλις δε, ακούσανε για την υποψηφιότητα του Κεφαλλονίτη Ηλία Μπεριάτου, κήρυξαν το «Καλλικράτειο αντάρτικο». Βγάλανε τα μαγιό και τα βατραχοπέδιλα και πήρανε σβάρνα τα...
 φουαγιέ των ξενοδοχείων και των θεάτρων. «Κεφαλλονίτης υποψήφιος Περιφερειάρχης αποκλείεται»! Αυτό λένε σε όλους τους τόνους, ναίσκε τζόγια μου!
Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής πρέπει να άρχισε η επανάσταση τση Κέρκυρας. Με αρχηγό τον Γιώργο Καλούδη, οι πράσινοι Κορφιάτες σήκωσαν τη σημαία του αντάρτικου και της ανεξαρτησίας της Κέρκυρας. Μπου! Φοβηθήκαμε ωρέ!
Eδω που τα λέμε, ο Γιώργος Καλούδης δεν είναι κανένας μουρλός Κερκυραίος. Αντίθετα μάλιστα. Είναι υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώτος αναπληρωματικός βουλευτής Κέρκυρας. Θα θυμάστε ότι πολλές φορές έχουμε διαβάσει για την κόντρα του με την πρ. Υφ/γό Τουρισμού Ατζελα Γκερέκου.
Με ένα εκπληκτικό προσκλητήριο το οποίος διακίνησε μέσω sms : «Η Κέρκυρα βουλιάζει. Η Αθήνα δεν μας υπολογίζει. Μας υποτιμά και μας προσβάλλει συνεχώς. Το μέλλον μας είναι προδιαγεγραμμένο. Θα μείνουμε αδρανείς; Δεν θα αντιδράσουμε;» , διοργάνωσε την Παρασκευή το βράδυ, συγκέντρωση στελεχών, φίλων και γνωστών στο φουαγιέ του Θεάτρου της Κέρκυρας.
Μαζευτήκανε λοιπόν καμιά 150αριά Κερκυραίοι, σε ένα φουαγιέ, σε μια «στημένη» μάζωξη που ξεχείλιζε από Κερκυραϊκό εγωισμό, να μη σας πω και σωβινισμό, μπροστά στον «κοινό εχθρό» που λέγεται «μη Κερκυραίος υποψήφιος» .
Και τι αποφάσισαν; Αντάρτικη κάθοδο στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου στα Ιόνια Νησιά! Υποψήφιος Περιφερειάρχης ο Γιώργος Καλούδης.
Ποιοι; Οι μέχρι σήμερα «ορκισμένοι εχθροί»! Αυτοί που μέχρι χθες ούτε καλημέρα δεν έλεγαν!
Οι φίλοι του Γιώργου Καλούδη από την μια μεριά του φουαγιέ και οι φίλοι της Αντζελας Γκερέκου από την άλλη. Το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», ξεσηκώνεται. Απαξάπαντες με ένα ροσόλι στο χέρι σε ένδειξη περασμένων μεγαλείων στο Αχίλλειο.
Συμφώνησαν λοιπόν ότι μπροστά στον κίνδυνο «μη Κερκυραίος υποψήφιος» θα ξεχάσουν τα μίση και τα πάθη και θα αλλάξουν την απόφαση του προέδρου και πρωθυπουργού!
Καλά, είναι τρελοί αυτοί οι Κερκυραίοι, έτσι; Αλλάζει ο Γιώργος απόφαση σιόρ Διονύση;
Ακούστε όμως και την συνέχεια.
Την ίδια ώρα που η Κέρκυρα κήρυττε το αντάρτικο του φουαγιέ, στο Αργοστόλι η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ ασχολιόταν με τις διαρροές σε site και τοπικό τύπο.
Παραλίγο να είχαμε και διαγραφές υποτιθέμενων πληροφοριοδοτών! Σιγά! Θα πέσουμε από τη σκάλα!! Μυστικό είναι οι κακές σχέσεις της ομάδας της Νομαρχίας με τον Μπεριάτο; Δεκάδες τα πρωτοσέλιδα τοπικών εφημερίδων. Χρειάζονται πληροφοριοδότες για αυτό;
Όσο για την Ζάκυνθο και τη Λευκάδα, οι δυο κοντέσες των Ιονίων φαίνεται να αδιαφορούν για το αν θα είναι ή όχι περιφερειάρχης Κορφιάτης ή Κεφαλλονίτης , επιλέγοντας να συνωστίζονται πέντε – πέντε ανά νησί για μια θέση Αντιπεριφερειάρχη.
Φαταούληδες, ψηλομύτες και ακατάδεχτοι οι Κερκυραίοι. Εμείς όμως- τα άλλα νησιά τι κάνουμε;
Μπορεί Κερκυραίος υποψήφιος Περιφερειάρχης να κατεβάσει ψηφοδέλτιο χωρίς εκπροσώπους από τα άλλα νησιά;
Όχι δεν μπορεί που να κτυπιέται μέσα στη μέση του δρόμου, κάτω από το προικώων τση Άντζελας στο Πεντοφάναρο– δώρο του Τόλη και αδήλωτο.
Σε παρατηρητές της συγκέντρωσης του κ. Καλούδη στην Κέρκυρα, δημιουργήθηκαν εύλογα ερωτηματικά όπως :
Πως είναι τόσο σίγουρος ο κος Καλούδης για την υποψηφιότητά του;
Βρήκε υποψήφιους από τα άλλα νησιά και ποιους;
Βρέθηκαν Κεφαλλονίτες, Θιακοί, Ζακυνθινοί και Λευκαδίτες που «πως η Κέρκυρα βουλιάζει» και βάλθηκαν να την βοηθήσουν γυρίζοντας την πλάτη στα νησιά τους;
Ωρε! Υπάρχουν οχτώ Κεφαλλονίτες υποψήφιοι που θα συνδράμουν τον κ. Καλούδη και τσου φίλους του επειδή, όπως ισχυρίζονται, «η Αθήνα δεν υπολογίζει την Κέρκυρα»; Υπάρχουν οκτώ Ζακυνθινοί , πέντε Λευκαδίτες και ένας Θιακός, αντίστοιχα, που θα πάνε με τσου Κερκυραίους επειδή κλαψουρίζουνε «η Αθήνα μας υποτιμά και μας προσβάλλει συνεχώς»;
Ωρέ κουρλαθήκαμε εντελώς, αν μας νοιάζει Κεφαλονίτες, Θιακούς, Ζακυνθινούς και Λευκαδίτες «το προδιαγεγραμμένο μέλλον» τση Κέρκυρας.
Το μόνο σίγουρο είναι το προδιαγεγραμμένο δικό μας μέλλον, αν βγει Κερκυραίος Περιφερειάρχης!
Δεν το πιστεύω λοιπόν ότι μπορεί να αυτομολήσουν Κεφαλονίτες, Θιακοί, Ζακυνθινοί και Λευκαδίτες για τα συμφέροντα της Κέρκυρας!
Κανονικά, ούτε ένας Κεφαλονίτης, Θιακός, Ζακυνθινός και Λευκαδίτης, δεν πρέπει να βρεθεί για να φτιάξει ψηφοδέλτιο ο Καλούδης, αλλά και σε κανένα άλλο ψηφοδέλτιο με Κερκυραίο υποψήφιο Περιφερειάρχη, τον εκλεκτό του Αλιβιζάτου Σπύρου ή όποιον άλλο!
Είναι καιρός να καταλάβουν οι Κερκυραίοι πως για να υπάρξει η Περιφέρεια των Ιονίων Νησιών πρέπει να σταματήσουν να φέρονται αλαζονικά απέναντι στα άλλα νησιά.
Δεν μπορεί να τα θέλουν μονίμως όλα δικά τους!
Και την έδρα της Περιφέρειας δικιά τους!
Και όλες τις Περιφερειακές υπηρεσίες δικιές τους!
Και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο δικό τους!
Και την πλειοψηφία (22 μέλη στα 41) του νέου εκλεγμένου Περιφερειακού Συμβουλίου δικιά τους!
Ε, πάει πολύ να θέλουν και τον Περιφερειάρχη δικό τους και μάλιστα με το έτσι θέλω!
Βέβαια και για να λέμε και τα σωστά, υπάρχουν Κερκυραίοι, όπως ο Νομάρχης Στέφανος Πουλημένος, που «μετά πίστεως γνώση» υποστηρίζουν «να είναι μη Κερκυραίος ο Περιφερειάρχης»!
Και τώρα ακούστε! Για το τέλος σας φυλάμε το καλύτερο.
Στα πηγαδάκια του Κερκυραϊκού φουαγιέ ακούστηκαν κάποια περίεργα υπονοούμενα.
Σε πολύ χαμηλούς τόνους κάποιοι πολύ σκεπτικοί καθόντουσαν στις.. εσχατιές της συγκέντρωσης και αναρωτιόνταν : Μήπως ο Καλούδης «χρησιμοποιείται» από Κερκυραίους, Κεφαλονίτες (κυρίως) και Λευκαδίτες του «βαθέως ΠΑΣΟΚ» που δεν θέλουν επ ουδενί τον Ηλία Μπεριάτο για υποψήφιο και ο καθένας για δικούς του διαφορετικούς λόγους;
Μήπως με την “κίνηση Καλούδη” υπάρχει πιθανότητα να εκβιάζεται η Ιπποκράτους να αλλάξει υποψήφιο Περιφερειάρχη;
Μήπως το τράβηξαν στον κλεφτοπόλεμο για να απηυδήσει ο Μπεριάτος και να τα παρατήσει, οπότε και να έλθει….ο σωτήρας Καλούδης ή κάποιος άλλος εκ Κερκύρας ή και ακόμα και…. εκ Λευκάδος υποψήφιος;
Μήπως; 

press-gr

Οι «επαναστάτες του αυτονόητου»

Ο Πρωθυπουργός τούς χαρακτήρισε «επαναστάτες του αυτονόητου». Πρόκειται για τους επιχειρηματίες εκείνους που, όπως είπε ο κ. Παπανδρέου κατά την ομιλία του στους εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, κάνουν πράξη τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Μάλιστα ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε ονομαστικά σε μια σειρά από επιχειρήσεις: την Ιndifex, τη δράση ΟpenCoffee, την εταιρεία τριών φοιτητών που δημιούργησαν εφαρμογή για το iΡhone, την εταιρεία βιο-πληροφορικής Βiovista, τον Συνεταιρισμό της Κριτσάς στην Κρήτη, τον Κορρέ, την Αpivita, την Cocomat, την εταιρεία Βαράγκη. Ολες, όπως είπε, έχουν στηριχθεί στην καινοτομία, τις νέες τεχνολογίες, την παράδοση και αποτελούν παραδείγματα της υγιούς επιχειρηματικότητας «που σημαίνει επένδυση στον άνθρωπο, κατάκτηση της γνώσης, αφομοίωση της τεχνολογίας, επένδυση στα προϊόντα μας, στη γνώση, στην ιστορία, στην τεχνογνωσία, στην αισθητική, στην ποιότητα, στην αξία» και είναι ζητούμενο για την ανάπτυξη της χώρας. Διευκρίνισε, βέβαια, ότι τα παραδείγματα θα μπορούσε να είναι εκατοντάδες.

Ο 30χρονος μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και πληροφορικής Δημήτρης Γλέζος ξαφνιάστηκε ευχάριστα ακούγοντας τον κ. Παπανδρέου να αναφέρεται ονομαστικά στον ίδιο και την εταιρεία Ιndifex που ίδρυσε πέρσι στην Πάτρα. Η εταιρεία, όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γλέζος, «δημιουργήθηκε με στόχο τη σημαντική βελτίωση οποιουδήποτε κειμένου στο Διαδίκτυο, επιτρέποντάς μας να διαβάζουμε περισσότερα κείμενα στη μητρική μας γλώσσα».

Καινοτόμο σύστημα

«Με ένα κλικ μετάφρασε αυτό που θες σε χιλιάδες γλώσσες» αυτό είναι το σύνθημα της εταιρείας, με κύριο προϊόν της το transifex, ένα καινοτόμο σύστημα διαχείρισης μεταφραστικού έργου. Το σύστημα, εξηγεί ο κ. Γλέζος, λειτουργεί ως «ενδιάμεσος κόμβος» ανάμεσα στους δημιουργούς περιεχομένου για το Διαδίκτυο και μεταφραστές απ΄ όλον τον κόσμο. Την αρχική ομάδα της Ιndifex αποτελούσαν επτά άνθρωποι σε διάφορες χώρες του κόσμου. Πολύ γρήγορα η εταιρεία δημιούργησε στρατηγικές συνεργασίας με μεγάλες διεθνείς εταιρείες τεχνολογίας, όπως η Ιntel, η Νokia, η Red Ηat, οι οποίες χρησιμοποιούν το transifex για τη μετάφραση δεκάδων προϊόντων από χιλιάδες επαγγελματίες και εθελοντές μεταφραστές. Οι καινοτόμες τεχνολογίες που ανέπτυξε η εταιρεία του 30χρονου Δημήτρη Γλέζου έχουν παρουσιαστεί σε δεκάδες διεθνή συνέδρια και έχουν κερδίσει υποτροφίες από την Google ενώ ιδρύθηκε από ίδια κεφάλαια.

«Είμαστε μία ομάδα νέων που ξεκίνησαν με μόνο όπλο την όρεξή τους και το Ιnternet» αναφέρει ο κ. Γλέζος. Και συμπληρώνει: «Αλλωστε στο Ιnternet όλα είναι μια ιδέα και εμείς προσπαθούμε με αυτές τις εφαρμογές να αλλάξουμε την καθημερινότητά μας».

Τρία εκατ. χρήστες κατέβασαν το iSteam

ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ του Πρωθυπουργού δεν την παρακολουθούσε λάιβ προχθές το βράδυ.

Ελαβε όμως ένα μήνυμα στο κινητό του από έναν φίλο του που έλεγε: «Ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε αναφορά σ΄ εσάς». Ο Βασίλης Ράππος είναι ο ένας από τους τρεις φοιτητές που πριν από ενάμιση χρόνο δημιούργησαν μια εφαρμογή, ένα παιχνίδι, το iSteam, το οποίο έχουν κατεβάσει περισσότεροι από 3 εκατομμύρια χρήστες του iΡhone.

«Ηταν συγκλονιστικό. Απίστευτο. Αμέσως επικοινώνησα με τα άλλα παιδιά και έψαξα να βρω το video στο youtube» λέει στα «ΝΕΑ» ο 24χρονος φοιτητής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείοστο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών- Βασίλης Ράππος. Μαζί με τους άλλους δύο της νεανικής παρέας, τον Βασίλη Σαμόλη και τον Κώστα Ελευθερίου διατηρούν σήμερα την εταιρεία GreatΑpps Ltd που έχει έδρα την Αγγλία. Την ίδρυσαν τον Φεβρουάριο του 2009, προκειμένου να δημιουργήσουν κι άλλες εφαρμογές σαν το iSteam. Γιατί όμως με έδρα την Αγγλία; «Εκεί οι διαδικασίες για να στηθεί μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης χρειάζονται μόνο μία ώρα.

Αντίθετα, στην Ελλάδα χρειάζεται να τρέχεις περίπου έναν μήνα» εξηγεί ο Βασίλης.

Καφές ιδεών

Η αρχή έγινε πριν από περίπου τριάμισι χρόνια. Η ιδέα ήρθε από το εξωτερικό και σιγά σιγά το opencoffee. gr άρχισε να σχηματοποιείται. Τα μέλη μιας ομάδας νέων- 15 ήταν αρχικά - αντάλλασσαν ιδέες για την επιχειρηματικότητα. Σήμερα στις συναντήσεις τους, που γίνονται μία φορά τον μήνα, συμμετέχουν κατά μέσο όρο 200 μέλη. Δημιούργησαν και έναν οργανισμό- theopenfund ονομάζεται- ο οποίος θα επιλέγει και θα χρηματοδοτεί νέους επιχειρηματίες με καινοτόμες ιδέες στον χώρο του Διαδικτύου, του λογισμικού και των εφαρμογών κινητής τηλεφωνίας.

Η όρεξη, η δουλειά και το μεράκι τους να προωθήσουν, να βοηθήσουν, να στηρίξουν νέες επιχειρηματικές ιδέες κίνησαν και το ενδιαφέρον του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου ο οποίος προχθές έκανε αναφορά στην ομάδα του ΟpenCoffee.

«Το πιο σημαντικό είναι ότι το όλο σκεπτικό είναι μηδενικού προϋπολογισμού» λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιώργος Τζιραλής απόφοιτος της Σχολής Μηχανολόγων του ΕΜΠ, ο οποίος ασχολείται με την ομάδα του ΟpenCoffee εκ της συστάσεώς της. Οι συναντήσεις- στην Αθήνα γίνονται στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς- αρχικά αρχίζουν χαλαρά στο μπαρ. «Στη συνέχεια ακολουθούν σύντομες παρουσιάσεις στο αμφιθέατρο».

100 δολάρια το λίτρο για το λάδι Lambda

ΤΟ ΕΞΤΡΑ παρθένο ελαιόλαδο Lambda («λ») φιγουράρει στα ράφια του λονδρέζικου Ηarrod΄s (φωτογραφία) ως η «ΡολςΡόις» του λαδιού. Κοστίζει 100 δολάρια το λίτρο και είναι το ακριβότερο ελαιόλαδο στον κόσμο. Προέρχεται από την περιοχή της Κριτσάς στο Λασίθι, τυποποιείται και συσκευάζεται από τον αγροτικό συνεταιρισμό Κριτσάς για λογαριασμό του επιχειρηματία Γιώργου Κολιόπουλου, ο οποίος το διαθέτει στα Ηarrrod΄s.

«Ο Πρωθυπουργός είχε επισκεφθεί τον συνεταιρισμό μας πριν από λίγους μήνες, είχε ξεναγηθεί και είχε εντυπωσιαστεί από τον τρόπο λειτουργίας μας» λέει ο κ. Νίκος Ζαχαριάδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κριτσάς. Ο πρόεδρος του συνεταιρισμού εκφράζει την ικανοποίησή του για την τιμητική αναφορά στον συνεταιρισμό από τον Πρωθυπουργό στην ομιλία του στη ΔΕΘ.

Τα οφέλη για τον παραγωγό της Κριτσάς είναι πολύ μεγάλα όταν διακινεί το λάδι του μέσω του αγροτικού συνεταιρισμού, αναφέρει ο κ. Ζαχαριάδης. «Οταν ο μέσος παραγωγός παίρνει 2 ευρώ για το κιλό το λάδι που πουλάει, εμείς δίνουμε 2,70 προκαταβολή και ό,τι προκύψει ως κέρδος από την εμπορία του ελαιολάδου σε όλο τον κόσμο».

ΤΑ ΝΕΑ

ΔΑΛΟΥΚΑΣ: « Αποχωρώ από τη Σούπερ Λίγκα»

Ο Γιώργος Δαλούκας αποχωρεί από τους αγώνες της Σούπερ  Λίγκας. Αυτή είναι η απόφασή του και τη γνωστοποίησε με επιστολή που απέστειλε στην ΕΠΟ και την ΚΕΔ. Από το ύφος της επιστολής, προκύπτει ότι η αποχώρηση του διεθνούς ρέφερι είναι προσωρινή και δεν αποκλείεται να επανέλθει στα σπουδαία ραντεβού. Η επιστολή του Γιώργου Δαλούκα είναι η εξής: «Η αγάπη μου για το ποδόσφαιρο και η αξιοπρέπειά μου , δεν μου επιτρέπουν στην παρούσα φάση να διευθύνω αγώνες της Σούπερ Λίγκας, μετά τα λάσπη που δέχθηκα για μια απόφασή μου στον αγώνα Αρη -Παναθηναϊκού. Για να διευκολύνω την ΕΠΟ και την ΚΕΔ, δηλώνω την απόφασή μου να μην μετέχω  σε αγώνες της Σούπερ Λίγκας. Εύχομαι η απόφασή μου αυτή να αποφορτίσει την ατμόσφαιρα και να πάει το ποδόσφαιρο μπροστά».

Take a walk on the wild side

Ζητιάνοι, πρεζάκια, πλανόδιοι πωλητές, φυλές των φαναριών. Ανάμεσά τους, με το φως της μέρας, κυκλοφορούν και μικρομεσαίοι Έλληνες, από ανάγκη, επειδή πρέπει να βρίσκονται εκεί, επειδή περνούν απ' εκεί, επειδή ξέμειναν οι δουλειές τους εκεί. Όταν πέσει η νύχτα, οι μικρομεσαίοι εξαφανίζονται, εκτός από όσους έχουν τα σπίτια τους εκεί: είναι αυτοί που ζουν εκτός πολιτεύματος, όπως περιγράφει τον εαυτό του φίλος κάτοικος Πατησίων.

Κάθε περιγραφή της παρούσας κατάστασης στο ιστορικό κέντρο υπολείπεται της πραγματικότητας· κάθε περιγραφή είναι πιο ζοφερή από την προηγούμενη. Καθώς σωρεύονται οι περιγραφές, αποσπασματικές και περιπτωσιολογικές, μετατρέπονται ακαριαία σε ...

κοινοτοπία, καταντάνε αναμενόμενη μικροφρίκη.

● Οι μικρομεσαίοι δεν θέλουν να μαθαίνουν, δεν θέλουν να βλέπουν λιώμα πλάσματα χυμένα στα ρείθρα, δεν θέλουν να μυρίζουν ούρα, δεν θέλουν να ακούνε για εγκληματικότητα, δεν θέλουν να δεχτούν ότι η πόλη τους, η πρωτεύουσα του κρατιδίου, καρδιά και πνεύμονας της Δημοκρατίας, κατελήφθη από αλλότριες δυνάμεις, από υπέρτερες δυνάμεις, από τις δυνάμεις της απόλυτης φτώχειας, της εξαθλίωσης, των ανθρώπινων ναυαγίων.

● Οι μικρομεσαίοι δεν θέλουν να ξέρουν ότι η Αθήνα μετασχηματίζεται σε χωματερή, ότι η εξαθλίωση απλώνεται σαν γιγάντιος μύκητας που όλα τα σκεπάζει και τα κατατρώει, από το κέντρο, εστία της λοίμωξης, προς την περιφέρεια, προς τις γειτονιές, τις συνοικίες, τα προάστια.

● Οι μικρομεσαίοι Έλληνες δεν θέλουν να ξέρουν το προφανές: Στη χωματερή του ιστορικού κέντρου καθρεφτίζεται εν μέρει η παρούσα Ελλάδα, και εν όλω η επελαύνουσα Ελλάδα του σκληρού χειμώνα 2010-11. Καθρεφτίζεται ένα κράτος, μια διοίκηση, ένα πολιτικό σύστημα και ένας λαός, που περιφρόνησαν τον δημόσιο χώρο, τον συλλογικό βίο, το κοινό καλό, το σχέδιο, την ταυτότητα, που στρουθοκαμήλισαν ενώπιον της ζωής με κλισέ ορθοφροσύνης, που φάνηκαν οπισθόβουλοι, συμφεροντολόγοι, απαθείς, κυνικοί, κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν.

● Η μεσαία τάξη, παγωμένη και έμφοβη, δεν θέλει να δει την προεικόνισή της: Έξω από κάθε μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας, που κλείνει και μένει ξενοίκιαστο, πένθιμο, στήνεται σκουπιδαριό και δημόσιο ουρητήριο. Το άφησε ο μαγαζάτορας, ο ιδιώτης, έγινε οιονεί δημόσιο, το άφησαν όλοι: ακόμη και οι οδοκαθαριστές του δήμου.

Αυτή η εικόνα, βγαλμένη από δυστοπικά μυθιστορήματα και ταινίες, βγαλμένη από βίαια ντοκιμαντέρ και βίντεο ειδήσεων, θα 'πρεπε να στοιχειώνει τον ύπνο των Ελλήνων. Με υπερφορτωμένες και υποβαθμιζόμενες υποδομές, με σχολεία και νοσοκομεία σε φθίση, με τον κοινωνικό μισθό ισχνό ή ανύπαρκτο, με το νόμιμο εισόδημα συρρικνούμενο, με την παραοικονομία υπό πίεση, με το κράτος χρεοκοπημένο, με τους κυβερνήτες λίγους και άσχετους, ελπίζει άραγε ο Έλληνας ότι τα πράγματα θα φτιάξουν; Μαγικά;

Θα βουλιάζουμε. Κάθε μέρα, κάθε μήνα. Η ύφεση φέρνει φτώχεια στη μικρομεσαία Ελλάδα, φέρνει μνήμες υπανάπτυξης, φέρνει τον μικρομεσαίο, αυτόν που ξέχασε τη φτώχεια και τη σπάνιδα, πιο κοντά, όλο και πιο κοντά στο επίπεδο του οικονομικού πρόσφυγα, του μετανάστη, του απεγνωσμένου. Ο βούρκος του περιθωριακού απειλεί να ρουφήξει και τον ενταγμένο μικρομεσαίο. Μοιράζονται τον ίδιο δημόσιο χώρο, την ίδια ζούγκλα, την ίδια χωματερή.

Στην κρίση καλύτερος δρομέας είναι ο πλούσιος, έγραψε ένας τραπεζίτης πρόσφατα. Ουδέν αληθέστερον. Οι έχοντες δεν ζουν καν στην Αθήνα, δεν τους νοιάζει· και ίσως βλέπουν την παρακμή της μεσαίας τάξης σαν αποκατάσταση της διασαλευθείσας τάξης, της απόλυτης κυριαρχίας τους, της φεουδαρχίας με νεωτερικά ψιμύθια. Οι περισσότεροι πολιτικοί υπηρετούν αυτή τη λογική, ή ανήκουν σ’ αυτήν· έχουν εγκαταλείψει προ πολλού και τη δημοκρατία και την πατρίδα.

Το θέμα είναι τι κάνουν οι μικρομεσαίοι, οι πολλοί, όσοι δεν είναι πάνω από τη φτώχεια, αλλά μακριά από τον πλούτο· τι κάνουν για να σωθούν. Εκαναν το κουνέλι, λούφα και φυγή· μήπως και ωφεληθούν οι ίδιοι από την αδικία, την ανισότητα, την ανομία.

Τώρα όμως απειλούνται με ισοπέδωση όλοι, κανείς δεν μπορεί να σωθεί μόνος του. Μόνο αν δράσουν συλλογικά, μόνο αν μεταβούν στο Εμείς, θα μπορέσουν να αποτρέψουν την εξολόθρευσή τους, υλική, ηθική, πνευματική. Μόνο αν αποφασίσουν να δράσουν για τον συλλογικό εαυτό, μόνο τότε υπάρχουν ελπίδες ανάσχεσης και αναστροφής τα χρόνια που έρχονται. Όποιος δεν καταλαβαίνει, όποιος δεν αντιλαμβάνεται την ιστορική θραύση, ας κάνει μια βόλτα on the wild side.

ΠΗΓΗ

udemand 

Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, φταίμε όλοι μας....

Διαβάζω και ακούω παντού αγανακτισμένους πολίτες κατά της Κυβέρνησης, κατά των πολιτικών κομμάτων και αναρωτιέμαι έχουμε σαν Έλληνες πολίτες σώας τας φρένας;

Ουρανοκατέβατοι μας ήρθαν όλοι αυτοί που καταλήστεψαν τον τόπο; Δεν βγήκαν με την ψήφο του ελληνικού λαού;

Όσους μετανάστες κι αν φέρνουν για να βγούνε δεν μπορούν να βγούνε σε καμία περίπτωση στην εξουσία μόνο από αυτούς.

Πώς φίλε Έλληνα να μην καταληστεύουν τον τόπο όταν εσύ προη γουμένως τους έχεις ψηφίσει για να βολέψουν το παιδί σου σε καμία θέση και όλο σου το συγγενολόι και παρακάμπτεις την αξιοκρατία; Όταν ψηφίζεις με βάση το προσωπικό σου συμφέρον και όχι με βάση αυτού του κατακαημένου του τόπου; Όταν έχεις χάσει την έννοια της πατρίδας;

Εσύ πρώτα που καταστρατηγείς το νόμο γκρινίαζεις για το τι κάνουν αυτοί; Μα γιατί; Εσύ κάνεις κάτι διαφορετικό; Εσύ δεν τους ψήφισες για να βολευτείς; Γιατί σου κακοφαίνεται όταν θέλουν αντιστοίχως να βολευτούν κι αυτοί; Δεν λέω ότι αυτοί ενεργούν σωστά αλλά μήπως κι εσύ από τη θέση σου δεν κάνεις τα ίδια;

Και αντί να βάλεις μυαλό, να κατεβάσεις το κεφάλι από ντροπή, γιατί οι διεφθαρμένοι πολιτικοί βγαίνουν μέσα από ένα διεφθαρμένο λαό που τους ζητά, που τους ψηφίζει, και να αλλάξεις πρώτα εσύ σαν άνθρωπος και να σκέφτεσαι το καλό του τόπου σου πάνω από της τσέπης σου, φωνάζεις, τσιρίζεις κτλ. Κάθε φορά πριν τις εκλογές βλέπεις τους πολιτικούς να τάζουνε, να τάζουνε, και ο λαός να τρέχει να τους ψηφίσει βάσει των υποσχέσεών τους.

Ανάλογα με το ποιος θα γεμίσει την τσέπη σου ψηφίζεις και όχι με το ποιος θα βοηθήσει πραγματικά τη χώρα.Δεν έχεις ακούσει για το νόμο της αγοράς και της ζήτησης; Αν δεν υπήρχε διεφθαρμένος λαός δεν θα αντέχανε και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί! Λες γιατί ανακυκλώνει η κυβέρνηση αποτυχημένους στην πράξη βουλευτές της.

Μα γιατί να μην το κάνει όταν εσύ νωρίτερα ψήφισες αυτούς τους αποτυχημένους για να μπουν στη Βουλή. Εσύ δηλαδή είσαι άμοιρος ευθυνών;

Έχεις μάθει να ζεις με δανεικά και να κάνεις φιγούρα με αυτά. Αλλά ξεχνάς ότι τα δανεικά δεν κρατάνε για πάντα, έρχεται η ώρα της επιστροφής και με υπέρογκο τόκο. Τόσο καιρό ζούσες με δάνεια, δάνεια, δάνεια; Καλά τι! νόμισες;

Οι τράπεζες είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα; Σε ποιο ονειρεμένο κόσμο ζεις; Είτε είσαι απλός πολίτης, είτε είσαι κράτος μπορείς να τρως και να πίνεις όσο θέλεις με δανεικά αλλά κάποτε έρχεται η ώρα που θα περάσεις από το ταμείο και τότε η πραγματικότητα θα είναι πολύ σκληρή. Που είναι βρε παιδί μου εκείνη η νοοτροπία των παλιών να ανοίγεσαι μέχρι εκεί που φτάνεις; Καθημερινά ψηφίζονται νόμοι οι οποίοι είναι αντισυνταγματικοί, μάλιστα οι αντισυνταγματικοί είναι πολλοί περισσότεροι.

Και αναρωτιέμαι μήπως φίλε Έλληνα πώς έχεις βολευτεί και έχεις ξεχάσει το καλό του τόπου σου; Δεν νοιάζεσαι και μάλιστα κυνηγάς και όποιον νοιαστεί γιατί σου χαλάει τον ύπνο; Ούτε καν τη νομοθεσία της πατρίδας σου δεν νοιάζεσαι να μάθεις! και σίγουρα δεν έχεις ιδέα περί της ακροτελεύτιας διάταξης του Συντάγματος σου! Διαφορετικά δεν θα μιλούσες για αποχή από τις κάλπες! Γιατί στην αποχή αφήνεις ανενόχλητους τους επιτήδειους να κάνουν τη δουλειά τους και μετά πληρώνεις τις αποφάσεις τους, αλλά είσαι κι εσύ συνυπεύθυνος για την όλη κατάσταση!

Γιατί η ψήφος δεν είναι απλώς δικαίωμα του πολίτη είναι και υποχρέωση! Υποχρέωση προς τον εαυτό του, το κράτος του και  τις μελλοντικές γενιές που έρχονται!

Γιατί αν αυτές σε πετάξουν αύριο στο δρόμο και σε φτύνουν όταν σε βλέπουν δεν θα έχουν άδικο, γιατί κι εσύ έβαλες με τη νοοτροπία σου ένα λιθαράκι στο μαύρο μέλλον τους!

Γιατί όταν ήρθε η ώρα να πράξεις το καθήκον σου εσύ την είχες κοπανήσει! Γιατί είναι δείγμα ηλιθιότητας το να φωνάζεις και να τσιρίζεις εκ των υστέρων τη στιγμή που όλο το προηγούμενο διάστημα «κοιμόσουν»! Και όπως νομοθετικά η άγνοια του νόμου δεν αποτελεί άλλοθι παρανομίας έτσι και στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει άλλοθι άγνοιας τη! ς κατάστασης!

Όφειλες φίλε να ξέρεις τις αρχές των ανθρώπων που τους έβαλαν να σε κυβερνήσουν! Διότι αν δεν το έχεις πάρει χαμπάρι όταν ψηφίζεις κάποιον του δίνεις εν λευκώ την εξουσία να καθορίσει τη ζωή σου ως πολίτη!

Εσύ έτσι εν λευκώ παραχωρείς σε κάποιον τέτοια εξουσία στην προσωπική σου ζωή χωρίς πρώτα να του έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη ότι θα ενεργεί μόνο προς το συμφέρον σου;

Και μην μου πεις σαν δικαιολογία ότι μόνο βρώμικοι υπάρχουν!

Γιατί αν ο λαός ήθελε καθαρούς πολιτικούς οι βρώμικοι δεν θα αντέχανε αφού δεν θα έβγαιναν ποτέ  στην εξουσία!

Μακάρι να καταλάβουμε το λάθος μας και να κάνουμε μια νέα αρχή σε σωστές βάσεις αυτή τη φορά!

pelasgia 

Μιζέρια, φτώχεια και αφιλότιμο...

Θανάσης Μαυρίδης

Ότι είμαστε σε κρίση, αυτό είναι γνωστό. Ότι έχουμε εισέλθει σε έναν φαύλο κύκλο μιζέριας και απαισιοδοξίας, είναι ορατό στην καθημερινότητά μας δια του γυμνού οφθαλμού. Αυτό που δεν περιμέναμε είναι ότι σε αυτή τη δύσκολη περίοδο οι Έλληνες δεν θα έβρισκαν έναν κοινό τόπο για να μονοιάσουν και να αντιμετωπίσουν όλοι μαζί την λαίλαπα. Δυστυχώς οι δύσκολες αυτές ώρες δεν ξύπνησαν το φιλότιμο του Έλληνα. Δίχως τιμή, δίχως λόγο, ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος...

Πάρτε το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Εκεί τα νούμερα είναι τραγικότερα από τα δικά μας, αλλά οι αγορές δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην Οικονομία τους. Ποιος είναι ο λόγος; Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση στην Ιρλανδία υπήρξε μία ομόνοια μεταξύ των πολιτικών και των κοινωνικών ομάδων, σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την κρίση. Αυτό και μόνο το γεγονός ήταν αρκετό για να κερδίσει η Ιρλανδία πολύτιμο χρόνο από τις αγορές. Σήμερα τα ιρλανδικά ομόλογα έχουν καλύτερη τιμολόγηση από τα ελληνικά. 

Στην Ελλάδα γίνεται συζήτηση μεταξύ των μεγάλων κομμάτων αν ήταν καλό πράγμα ή όχι το μνημόνιο. Ασφαλώς και δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Αλίμονο στο λαό εκείνο που αναγκάζεται να εφαρμόσει τόσο σκληρές πολιτικές. Ωστόσο, οι πολέμιοι του μνημονίου δεν μπορούν να απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα: Ας πούμε ότι η κυβέρνηση δεν κατέφευγε σε αυτή τη λύση. Υπήρχε, άραγε, κάποια άλλη πρόταση στο τραπέζι και την αγνόησε;

Είναι αστείο να βλέπει κανείς τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να είναι λάβροι κατά του μνημονίου. Λες και αυτοί οι βουλευτές δεν συμμετείχαν στην προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία και είναι σε έναν μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τη σημερινή μας κατάσταση. Πιστεύουν άραγε ότι θα κερδίσουν κάτι από την πολιτική τους αυτή επιλογή; Πιστεύουν ότι ο λαός έχει κοντή μνήμη;

Θα ήταν πιο χρήσιμοι στην κοινωνία αν προσπαθούσαν να κάνουν ως αντιπολίτευση όλα εκείνα που δεν έκαναν τόσα χρόνια ως κυβέρνηση. Να ελέγχουν σκληρά την κυβέρνηση, αν αυτή δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Να προτείνουν λύσεις και όχι να πουλάνε φθηνό λαϊκισμό.

Γελιούνται όσοι νομίζουν ότι θα κερδίσουν από την χρεοκοπία της χώρας. Έχουν ποντάρει σε λάθος άλογο όσοι ελπίζουν να εισπράξουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Ο λαός δεν έχει κοντή μνήμη και θυμάται καλά ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών είναι όλες συνυπεύθυνες για την κατάντια της χώρας. Μην υποτιμούν τους Έλληνες πολίτες και μην παίζουν με την υπομονή τους...

www.capital.gr

Συναντήσεις Γ.Νικητιάδη με αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους

Με στόχο την αύξηση της τουριστικής κίνησης, καθώς και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Γιώργος Νικητιάδης πραγματοποιεί αυτή την περίοδο σειρά επαφών με αεροπορικές εταιρίες και μεταξύ αυτών και με όσες ανήκουν στην κατηγορία του «χαμηλού κόστους».
Στόχος είναι να ενθαρρυνθούν οι αεροπορικές εταιρίες και να προσθέσουν δρομολόγια προς όλους τους ελληνικούς προορισμούς ή να αυξήσουν τα υφιστάμενα και από πολλά σημεία κυρίως της Ευρώπης.

Επίσης και με τις εταιρίες που σήμερα δεν έχουν πτήσεις προς την Ελλάδα θα πραγματοποιηθούν συναντήσεις προκειμένου να δραστηριοποιηθούν στην χώρα μας.

Iδιαίτερες προσπάθειες γίνονται προς την κατεύθυνση της επιμήκυνσης του χρονικού διαστήματος που οι αεροπορικές εταιρίες θα πετούν στην Ελλάδα και σε όσο το δυνατόν περισσότερα αεροδρόμια της χώρας, με πρώτο στόχο την κρίσιμη τουριστικά περίοδο από Μάρτιο έως Νοέμβριο.

Στο πλαίσιο αυτό και μετά από τις επαφές του κ. Νικητιάδη εντάσσεται η απόφαση της RYANAIR να πετά από την 1η Δεκεμβρίου 2010 και για όλο τον χρόνο απευθείας από Ρώμη σε Ρόδο. Επίσης η εταιρεία προτίθεται να πετά σε εννέα (9) ελληνικά αεροδρόμια από 31 και πλέον ευρωπαϊκά και από 10 διαφορετικές χώρες μεταφέροντας στην Ελλάδα περίπου 700 χιλιάδες νέους επισκέπτες το 2011 φθάνοντας έτσι το 1 εκατομμύριο επιβάτες.

Επίσης, συζητήσεις έχουν γίνει και με την easyJet η οποία φέτος υπολογίζεται πώς θα φθάσει τους 700 χιλιάδες επιβάτες πετώντας από επτά (7) χώρες προς 10 ελληνικά αεροδρόμια με 35 συνολικά διαδρομές. Στα σχέδιά της είναι να αυξήσει το 2011 κατά 11% την κίνησή της εξετάζοντας παράλληλα και την αύξηση των ελληνικών και ξένων προορισμών.

Επισημαίνεται ότι συζητήσεις έχουν γίνει και με την AIRBERLIN, την TRANSAVIA ενώ επίκεινται συναντήσεις και με άλλες εταιρίες.

in.gr

Και επίσημα με Μπεριάτο στις εκλογές της ΠΙΝ το ΠΑΣΟΚ – Το προφίλ του υποψήφιου Περιφερειάρχη

Τον Ηλία Μπεριάτο ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει για τις εκλογές της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων το ΠΑΣΟΚ. Ποιο είναι το προφίλ του Κεφαλλονίτη υποψηφίου Περιφερειάρχη.

Ανακοίνωσε για την ΠΙΝ, όχι για το Δήμο
Με μια λιτή ανακοίνωση, το ΠΑΣΟΚ έδωσε τη στήριξη του στον Ηλία Μπεριάτο για τις Αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου. Ωστόσο, στην ανακοίνωση αυτή, δεν περιλαμβάνεται και ο «εκλεκτός» της Ιπποκράτους για το Δήμο της Κέρκυρας.
«Στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του Νοεμβρίου 2010 το ΠΑΣΟΚ για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων υποστηρίζει τον Ηλία Μπεριάτο.
Καθηγητής χωροταξικού - περιβαλλοντικού σχεδιασμού και Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και μέλος ΣΕΠ στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Διετέλεσε Βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ».

Το βιογραφικό του Μπεριάτου
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς το 1949. Είναι έγγαμος με δύο κόρες.
Επάγγελμα: Καθηγητής χωροταξικού - περιβαλλοντικού σχεδιασμού και γεωγραφίας στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και μέλος ΣΕΠ στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ).

Σπουδές: Διπλωματούχος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Πτυχιούχος Ανθρωπογεωγραφίας του Πανεπιστημίου Paris-X-NANTERRE. Μεταπτυχιακό δίπλωμα στον Χωροταξικό και Περιφερειακό Σχεδιασμό του Πανεπιστημίου Paris-IV-SORBONNE (με υποτροφία του ΙΚΥ). Διδάκτωρ Χωροταξίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris-IV-SORBONNE).

Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά.

Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες
Βουλευτής επικρατείας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες
Έχει διδάξει στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου (1990-94), στο Τμήμα Διαχείρισης Αγροτικού Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του ΠΘ, στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του ΕΜΠ καθώς και στη Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (2002-04). Επίσης δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Renmin University Πεκίνο (1996), στο Dipartimento di Architettura e Planificazione Territoriale πανεπιστημίου της Βologna (2005) και στο Ινστιτούτο Γεωγραφίας της Ρουμανικής Ακαδημίας Επιστημών (2006). Eίναι Fellow στο Wessex Institute of Technology- UK (2004) και έχει τιμηθεί από το WWF (Leader for a Living Planet-2000) ενώ το 2005 του απονεμήθηκε το Βραβείο της Ένωσης Ευρωπαϊκών Σχολών Χωροταξίας (The AESOP Prize for Best Published Paper). Έχει συγγράψει ή επιμεληθεί μόνος ή με άλλους 18 βιβλία και έχει δημοσιεύσει πάνω από 90 εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Έχει κατά καιρούς διατελέσει Ειδικός σύμβουλος Χωροταξίας και Περιβάλλοντος στο ΥΧΟΠ (1981-85), Νομάρχης Κεφαλονιάς και Ιθάκης (1985-89), Επιστημονικός σύμβουλος της ΚΕΔΚΕ, Εμπειρογνώμων της ευρωπαϊκής επιτροπής (1992-96), Μέλος Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (1993- 96), Γενικός Γραμματέας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος (1996-98), Γενικός Γραμματέας ΥΠΕΧΩΔΕ (1998-2001), Πρόεδρος ΗΑΒΙΤΑΤ και Ανωτάτου Συμβουλίου Απονομής Οικολογικoύ Σήματος (ΑΣΑΟΣ). Επίσης διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Πολεοδόμων και Χωροτακτών (ISOCARP) 2005-08, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολεοδόμων (ECTP) και Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ) 2005-09

Επιτροπές της Βουλής
Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης Θέση: Μέλος

corfupress.com

Τα ιδια σκατα και φετος……

asimonis

Παίζει μόνος του και δεν χάνει

Είναι ίσως η πρώτη φορά που ένας πρωθυπουργός ρωτήθηκε στη ΔΕΘ για τα πάντα (πλην Siemens) αλλά του προσφέρθηκε η ευκαιρία να μην απαντήσει σχεδόν σε τίποτα. Όταν ένας δημοσιογράφος κάνει 3 δυνατές ερωτήσεις μαζί, είναι πολύ εύκολο για έναν έμπειρο πολιτικό να...ξεφύγει. Κι αυτό έκανε σήμερα ο Παπανδρέου.

Όπως έγραψα και το πρωί, ο πρωθυπουργός επιμένει να μην εξηγεί τα γιατί των αποφάσεων του, δεν άκουσα τίποτα το ουσιαστικό για τον ανασχηματισμό στον οποίο προχώρησε. Αν υπήρχε μια σοβαρή Αξιωματική Αντιπολίτευση, η επανάληψη του αρνητικά φορτισμένου "λεφτά υπάρχουν" θα προκαλούσε χιλιάδες συζητήσεις. Αν ο Παπανδρέου δεν ήταν σήμερα ο μόνος σοβαρός παίκτης στην πολιτική σκακιέρα, η εισήγηση του για όλα αυτά που "αν σας τα έλεγα την περασμένη χρονιά" θα είχε σχολιαστεί ποικιλοτρόπως Όταν ο ίδιος παραδέχεσαι ότι τίποτα από όσα έλεγες στην περασμένη ΔΕΘ, δεν κατάφερες να υλοποιήσεις, δεν μπορείς να βγαίνεις κι από πάνω.

Από εκεί και πέρα, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι...

...σε μια συνέντευξη Τύπου τόλμησε να προχωρήσει σε μια εξαιρετικά εύστοχη κριτική του άθλιου τρόπου κάλυψης της οικονομικής κρίσης από τα ΜΜΕ, κάτι που ενδεχομένως και να πληρώσει από αύριο. Αρνήθηκε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο νέων μέτρων ενώ παράλληλα διέψευσε και τα σενάρια περί αναδιάρθρωσης του χρέους. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τον διαψεύσουν οι εξελίξεις. Απέρριψε και τα σενάρια περί ΟΗΕ αλλά με κάποια ασάφεια που πιστεύω ότι θα μας απασχολήσει στο μέλλον. Στα υπέρ του σημειώνω και τα ελάχιστα σχόλια για τις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή. Εξαιρετική και κάθε του απάντηση για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, όπως πάντα.

Συνοψίζοντας, ήταν μια συνέντευξη με πολλές ερωτήσεις αλλά πολύ λίγες απαντήσεις. Ο Παπανδρέου αύριο φεύγει για 12 ημέρες στο εξωτερικό. Από τη στιγμή που δεν έχασε, μάλλον κέρδισε...

parapolitiki 

Η Ελλάδα μόλις δυο γενιές πριν

Της Καιτης Βασιλακου                                      Όσοι σήμερα στη χώρα μας είναι κάτω από σαράντα χρονών, γνωρίζουν μια Ελλάδα της κατανάλωσης (και της υπερκατανάλωσης) και δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι στη δεκαετία του 50 και του 60 τα παιδάκια στα σχολεία μάθαιναν ότι ανήκουν σε μια χώρα φτωχή μεν αλλά με ένδοξο παρελθόν και ότι το να είσαι φτωχός δεν είναι ντροπή, αρκεί να είναι καθαρά τα μπαλωμένα ρουχαλάκια σου. («Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά», το θυμάται σήμερα αυτό κανείς; Ή εκείνο το ποιηματάκι: «Ξημερώνει αυγή δροσάτη με το πρώτο της πουλί...» που μιλούσε για τη χαρά του εργάτη που πήγαινε να ξεπατωθεί στη δουλειά όλη μέρα).

Οι Έλληνες της δεκαετίας του 50 και του 60 μεγάλωναν με την ακράδαντη πεποίθηση ότι ήταν το άλας της γης, αλλά πολλοί και διάφοροι λόγοι (Τουρκοκρατία, οι ξένες μεγάλες και κακές δυνάμεις, το άγονο ορεινό έδαφος της χώρας που δεν μπορούσε να παράγει αγαθά και άλλα πολλά) τους είχαν οδηγήσει στη φτώχεια και την υπανάπτυξη, ενώ όλοι εκείνοι οι πρώην βάρβαροι που κατοικούσαν σε εύφορα εδάφη και δεν μετρούσαν πίσω τους μια τουρκική κατοχή, είχαν εν τω μεταξύ προοδεύσει....

Μια αίσθηση αδικίας μάς κατέτρυχε και παράλληλα ένα πολύ ισχυρό κόμπλεξ κατωτερότητας, όποτε βλέπαμε ξένους. Εννοώ Ευρωπαίους ή Αμερικανούς, από εκείνους τους λίγους που έρχονταν για τουρισμό στη χώρα μας. Άλλους ξένους δεν γνωρίζαμε, ήμασταν ακόμα τότε μια χώρα κλειστή. Ωστόσο πολλοί από μας μετανάστευαν σωρηδόν σε άλλους πλούσιους τόπους για να κάνουν την τύχη τους.

Για τις άλλες χώρες που ήταν φτωχότερες από μας, δεν είχαμε άποψη, κατά βάθος αδιαφορούσαμε. Ασφαλώς γνωρίζαμε ότι στην Ινδία π.χ επικρατούσε μεγάλη αθλιότητα, αλλά τέλος πάντων δεν ήταν Ινδία εδώ, εδώ ήμασταν Ευρώπη και είχαμε καταντήσει οι φτωχοί συγγενείς των λευκών Ευρωπαίων και ντρεπόμασταν πάρα πολύ γι αυτό. Ευτυχώς δηλαδή που είχαμε την ένδοξη ιστορία μας ως αντίβαρο και μπορεί οι ξένοι να ήταν πλούσιοι, όμως τι σπουδαίο είχαν αυτοί να επιδείξουν από το παρελθόν τους;

Για Αναγέννηση, Διαφωτισμό και τα λοιπά σπανίως μιλούσαμε, επειδή δεν γνωρίζαμε και πολλά πράγματα και εν πάση περιπτώσει ό,τι κατάφεραν οι ξένοι σε μας οφείλεται, αν λείπαμε εμείς, ο κόσμος θα ήταν ακόμα βάρβαρος.

Για κάτι άλλους λαούς που ζούσαν στο «σιδηρούν παραπέτασμα» (θυμάστε τον όρο;) είχαμε αντιφατικές πληροφορίες, μια μειοψηφία επέμενε ότι ζούσαν πολύ καλά, οι υπόλοιποι είχαν άλλη άποψη, συνεπικουρούμενοι και από το επίσημο κράτος , και μιλούσαν για καθεστώτα στυγνά και δικτατορικά, όπου οι άνθρωποι εξαφανίζονταν και δεν ξαναβρίσκονταν ποτέ. Αλλά στο κάτω-κάτω επρόκειτο για σλάβους, ένα παρακλάδι της λευκής φυλής που δεν ζηλεύαμε. Υπήρχε και στα βάθη της ψυχής μας μια ανησυχία μην εκσλαβιστούμε κι εμείς και απορροφηθεί το DNA μας από μια ξένη φυλή. Κάποτε παραλίγο να το πάθουμε κι από τότε προσέχουμε πολύ.

Οι Έλληνες κομμουνιστές ήταν άφαντοι. Ο εμφύλιος είχε λήξει κι αυτοί είχαν χάσει τα πρόσωπά τους. Η χώρα φαινόταν να υπάρχει χωρίς αυτούς.

Έτσι λοιπόν η Ελλάδα του 50 και του 60 όδευε προς το μέλλον της, στην πολιτική τα πράγματα ήταν ταραγμένα – και πότε δεν ήταν; - στην καθημερινή ζωή η μικροαστική τάξη πάλευε να σταθεί στα πόδια της με κάποια αξιοπρέπεια, από πίσω ακολουθούσαν πλήθη αγροτών και εργατών, άνθρωποι που με δυσκολία τα έβγαζαν πέρα, οι πλούσιοι ήταν λίγοι και δαχτυλοδειχτούμενοι.

«Σκέψου», μου είχε πει κάποτε μια γειτονοπούλα μιλώντας για κάποιους πλούσιους συγγενείς της, «αυτοί τα χόρτα δεν τα τρώνε για κανονικό φαγητό, τρώνε κρέας και τα χόρτα τα έχουν έτσι, για συμπλήρωμα».

Η Ελλάδα εκείνα τα χρόνια έτρωγε πολύ χόρτο. Και πολύ όσπριο. Το κρέας το δοκίμαζε τις Κυριακές και στους φούρνους εκείνη την ημέρα πηγαινοέρχονταν τα ταψιά των μικροαστών.

Σε ένα περιοδικό εκείνης της εποχής που έπεσε προ καιρού στα χέρια μου, διάβασα σε μια συνέχεια ενός λαϊκού μυθιστορήματος την ατάκα κάποιου που έλεγε στη γυναίκα του: «Πάλι φακές, βρε γυναίκα; Αχ και να ήμασταν πλούσιοι, να τρώγαμε κρέας κάθε μέρα!».

Πού να φανταζόταν ο συγγραφέας του λαϊκού αυτού μυθιστορήματος ότι μερικές δεκαετίες αργότερα τα περιοδικά θα συμβούλευαν τους Έλληνες να κόψουν το πολύ κρέας και να το γυρίσουν στα λαχανικά και τα όσπρια.

Στα περιοδικά και στις εφημερίδες εκείνης της εποχής βλέπει κανείς και πολλές γελοιογραφίες που αντικατοπτρίζουν την ελληνική κοινωνία.Μια κατηγορία από αυτές απηχεί την έκπληξη των Ελλήνων, όταν είδαν από κοντά τους ναύτες του 6^ου αμερικανικού στόλου. Οι νεαροί εκείνοι αμερικανοί παριστάνονται σαν τηλεγραφόξυλα, ενώ οι Έλληνες τους κοιτάζουν από κάτω προς τα πάνω. Σήμερα βλέποντας αυτές τις γελοιογραφίες νιώθει κανείς πάλι έκπληξη.Οι αμερικανοί δεν είναι πια ψηλοί. Επειδή εν τω μεταξύ ψηλώσαμε κι εμείς.

Παράλληλα την ίδια εποχή ανθούσε στη χώρα μας ο κινηματογράφος, εγχώριος και ξένος, που ήταν η μόνη λαϊκή διασκέδαση , αν εξαιρέσουμε τα πανηγύρια. Ο κινηματογράφος γενικά ήταν ένα καλό και φτηνό ντόπινγκ που έδειχνε στους Έλληνες πώς ζουν οι πλούσιοι, όχι μόνο εδώ, αλλά και στο εξωτερικό, εκεί που ο κόσμος οδηγεί κάτι τεράστια αυτοκίνητα με υπερυψωμένα φτερά και τα σπίτια τους έχουν πισίνες ( μια λέξη που με δυσφορία βάλαμε στο λεξιλόγιό μας, γιατί παρέπεμπε σε μια άλλη, όχι πολύ εύηχη λέξη ελληνική).

Ο εγχώριος κινηματογράφος εστιαζόταν κυρίως στη ζωή των φτωχών και καλών ανθρώπων που μετά από ταλαιπωρίες και κακουχίες κατάφερναν κάποτε να δικαιωθούν. Εδώ οι πλούσιοι σπανίως είναι καλοί και αυτό απηχεί αμυδρά την αίσθηση των λαϊκών μαζών ότι όποιος έχει χρήματα είναι ανάλγητος και αμοραλιστής.

Την ίδια εποχή η Ελλάδα χαρτοπαίζει ανελέητα.

Η λαϊκή τάξη παίζει χαρτιά στα καφενεία, η μικροαστική και η αστική στα σπίτια. Η χαρτοπαιξία μαζί με τον κινηματογράφο είναι η μόνη εύκολη διασκέδαση σε μια εποχή που το ραδιόφωνο αρχίζει να μπαίνει δειλά στα σπίτια των Ελλήνων και η τηλεόραση είναι κάτι μαγικό που το έχουν αυτοί οι ξένοι, αλλά εδώ ακόμα παραμένει ασύλληπτη ιδέα.

Η γκαζιέρα είναι ακόμα το κύριο μέσον με το οποίο μαγειρεύουμε το φαγητό μας. Κάποια νοικοκυριά έχουν πετρογκάζ – μιλάμε για μεγάλη εξέλιξη. Αν έχουν και ηλεκτρικό σίδερο, τότε πια τα έχουν όλα.

Ψυγείο έχουμε βεβαίως οι περισσότεροι, κάθε πρωί ο παγοπώλης αφήνει μια κολώνα πάγου έξω από το σπίτι μας.

Οι δρόμοι είναι ήσυχοι. Περνούν κάρα πότε-πότε, ποδήλατα, λεωφορεία και πολύ σπανίως ιδιωτικά αυτοκίνητα.

Οι νοικοκυρές - όλες νοικοκυρές είναι, αν καμιά εργάζεται εκτός σπιτιού αποτελεί εξαίρεση – ασχολούνται με το σπίτι και, όταν όλα έχουν ταχτοποιηθεί, συναντιούνται με τις γειτόνισσες, πίνουν καφέ, αναποδογυρίζουν έπειτα το φλιτζάνι και προβλέπουν το μέλλον.

Θα μπορούσε κανείς να γράψει ολόκληρο βιβλίο για την Ελλάδα εκείνων των δύο κρίσιμων δεκαετιών. Έδειχνε να είναι μια χώρα κατσιασμένη, όχι βέβαια άθλια όπως οι τριτοκοσμικές χώρες, αλλά πάντως υπανάπτυκτη, εχθρική πάντα προς τους γείτονες Τούρκους και καχύποπτη απέναντι στο ανατολικό μπλοκ.

Η τομή έγινε το 1974.

«Ανήκομεν εις την Δύσιν» , είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επιστρέφοντας στη χώρα με τη μεταπολίτευση και λίγο αργότερα ο Ανδρέας Παπανδρέου διευκρίνιζε: «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».

Μέσα σ’ αυτό το δίπολο κινηθήκαμε, δηλαδή ξεκαθαρίσαμε στο μυαλό μας ότι πρώτον, η Ελλάδα είναι δυτική χώρα και να μην αμφιβάλλουμε ποτέ γι αυτό και δεύτερον, ότι παρά τα όσα ακούγονται, μπορούμε μόνοι μας να διαχειριστούμε τις τύχες μας.

Και ξαφνικά, με ένα τρόπο που δεν μπορέσαμε ποτέ να καταλάβουμε επακριβώς, βρεθήκαμε ουραγοί στο χορό των πλούσιων κρατών και από τότε όλα άλλαξαν ως δια μαγείας. Για να καταλάβουμε πόσο πολύ άλλαξαν, αρκεί να σκεφτούμε ότι μέσα σε λίγα χρόνια από χώρα αποστολής μεταναστών γίναμε χώρα υποδοχής μεταναστών.

Οι δρόμοι μας γέμισαν ιδιωτικά αυτοκίνητα, τα σπίτια μας γέμισαν με ηλεκτρικές συσκευές, η τηλεόραση έγινε η βασίλισσα της οικογενειακής διασκέδασης. Τα σκουπίδια μας πολλαπλασιάστηκαν και μπορούσε να δει κανείς εκεί πεταμένα έπιπλα σε καλή κατάσταση, συσκευές τηλεόρασης, ρούχα, παπούτσια.

Οι ξένοι που έρχονταν για τουρισμό στη χώρα μας πολλαπλασιάστηκαν κι αυτοί. Τους είδαμε από κοντά όλοι, τους συνηθίσαμε, τους βαρεθήκαμε. Το κόμπλεξ κατωτερότητας μεταμορφώθηκε σε κόμπλεξ ανωτερότητας και αρχίσαμε να τους κοροϊδεύουμε και να τους κλέβουμε. Αφού ήταν κουτορνίθια...

Όσο για την ένδοξη ιστορία μας, όλα κι όλα, εδώ δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας – ασχέτως ότι για το ιστορικό μας παρελθόν οι γνώσεις μας είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Έχουμε εμείς την Ακρόπολη να μας θυμίζει τι σπουδαία ράτσα είμαστε.

Και φυσικά πάψαμε να είμαστε Βαλκάνιοι, γίναμε επιτέλους Ευρωπαίοι. Τρώμε σε ακριβά ρεστοράν και ταξιδεύουμε στο εξωτερικό τα τριήμερα των αργιών.

Λοιπόν, τι άλλο μας μένει πια για να θεωρηθούμε ίσοι με τους Ευρωπαίους, αυτούς τους πρώην βάρβαρους;

Τίποτα.

Εκτός ίσως από μια κοινωνική βαρβαρότητα, κατάλοιπο προφανώς της Τουρκοκρατίας, και από μια επικείμενη οικονομική κατάρρευση που κινδυνεύει να μας μετατρέψει πάλι σε Βαλκάνιους.      Καίτη Βασιλάκου     

ostria-gr

ΤΟ ΔΝΤ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ...

barelskitsa

Δημοσκόπηση της Pulse για το «Ποντίκι»

Ένας στους τρεις ψηφοφόρους τοποθετείται στην περιοχή της αδιευκρίνιστης ψήφου, σύμφωνα με την έρευνα της Pulse RC για το «Π». Το ΠΑΣΟΚ χάνει συγκριτικά με τον Μάρτιο, αλλά σχεδόν κανείς από την αντιπολίτευση δεν κερδίζει, όπως θα δείτε αναλυτικά στους πίνακες και στην ερμηνεία των στοιχείων. Ο μόνος κερδισμένος είναι η... σιωπή.Δεν μετατοπίζονται πολιτικά οι άνθρωποι που ρωτήθηκαν. Απλώς περνούν στην γκρίζα ζώνη, με έκδηλη απογοήτευση για το πολιτικό σύστημα. Αυτή η γκρίζα ζώνη όμως εμφανίζει συνωστισμό εδώ και πολύ καιρό – συνεπώς πού είναι το καινούργιο; Ίσως η απάντηση να βρίσκεται στην πρωτοφανή κρισιμότητα της κατάστασης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, η οποία έχει μεταβληθεί σε πεδίο δοκιμής – αν όχι... βολής – και εργαστήριο τής επί τα χείρω μεταμόρφωσης ολόκληρης της Ευρώπης.Το κοινωνικό κόστος είναι ήδη τεράστιο, αν και βρισκόμαστε μόνο στην αρχή. Άλλωστε η επιτήρηση μετράει στη χώρα μας ένα τετράμηνο όλο κι όλο – και ο Γολγοθάς είναι μπροστά μας...Η κοινωνία βυθίζεται στην απογοήτευση καθώς συνειδητοποιεί ότι γκρεμίζονται με φοβερή βία όχι μόνο οι σταθερές της, αλλά και όλα όσα πίστευε ότι θα ισχύουν για τα παιδιά της, ότι η οικονομική επιβράδυνση των προηγούμενων χρόνων έχει μεταβληθεί ήδη σε μια κανονική χρεοκοπία, ότι απέναντι στην οικονομική λεηλασία που υλοποιεί η κυβέρνηση με τις επιταγές και τις ευλογίες της «τρόικας» δεν βρίσκει απάντηση από την αντιπολίτευση.Έτσι αποτραβιέται. Με ποια προοπτική όμως; Μπορεί αυτή η απόσυρση να μεταβληθεί σε αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος; Μπορεί αυτή η αμφισβήτηση να γεννήσει μια πολιτική σύγκρουση που θα το οδηγήσει σε εκ βάθρων μετασχηματισμό με πολιτικούς όρους; Ή μήπως η κοινωνία αποτραβιέται ενοχική, άβουλη και ηττημένη στη γωνιά της μεταβαλλόμενη σε απλό θεατή, όπως συμβαίνει ήδη σε πολλές δυτικές κοινωνίες; Κανείς δεν μπορεί σήμερα να το προβλέψει.Μπορεί αντιθέτως να προβλέψει με μια σχετική ασφάλεια ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα οδεύει προς απόσυρση, καθώς ήδη τα σημάδια της αποσύνθεσης είναι περισσότερο από εμφανή. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν η απόρριψη θα μεταφραστεί σε αμφισβήτηση ή σε ήττα, κάτι το οποίο κανείς δεν μπορεί να... προφητεύσει με τα σημερινά δεδομένα. Τους επόμενους μήνες όμως πολλά θα είναι εντελώς διαφορετικά – και τότε ίσως δούμε κάποιες, πρώτες έστω, απαντήσεις...

Τα... παράξενα

Το ΠΑΣΟΚ, συγκριτικά με την έρευνα της ίδιας εταιρείας τον Μάρτιο (προ «Μηχανισμού Στήριξης» και ΔΝΤ), υποχωρεί στο 26,5% (από 31%) και η διαφορά στην εκτίμηση της πρόθεσης ψήφου μεταξύ των δυο «μεγάλων» κομμάτων πέφτει στο 7,5%. Όμως η μείωση οφείλεται μόνο στην πτώση του ΠΑΣΟΚ, αφού η Ν.Δ. καταγράφει το ίδιο ποσοστό με αυτό του Μαρτίου (19%).Το άθροισμα των ποσοστών των δύο «μονομάχων» βρίσκεται μόλις μισή μονάδα πάνω από το 45%, κάτι που, όπως επισημαίνει ο γενικός διευθυντής της Pulse RC Γιώργος Αράπογλου, «αποτυπώνει “ανάγλυφα” την απογοήτευση των πολιτών από τα δύο κόμματα που μονοπώλησαν τη διακυβέρνηση της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες».Το άλλο... «παράξενο», το οποίο απαντάται και σε άλλες έρευνες εδώ και καιρό, είναι πως τα υπόλοιπα κόμματα δεν φαίνεται να προσελκύουν τους απογοητευμένους από τα δύο μεγάλα ψηφοφόρους: το ΚΚΕ σταθερό στο 7%, ο ΛΑΟΣ στο 5% (από 6%), ο ΣΥΡΙΖΑ στο 2,5% (από 4%), οι Οικολόγοι - Πράσινοι στο 2,5% (από 1%) και η απάντηση «Άλλο κόμμα» στο 5% (από 2%). Το άθροισμα των ποσοστών των υπόλοιπων απαντήσεων (αναποφάσιστοι, Δ.Α., λευκό / άκυρο, αποχή - δεν θα ψηφίσω) φτάνει στο 32,5% (από 30% τον Μάρτιο)!

 epirusgate

Για φούντο και η Ισπανία με την Πορτογαλία...

Δύσκολα πλέον τα πράγματα και σε Ισπανία και Πορτογαλία. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή  έκρουσε χθες τον κώδωνα του κινδύνου προειδοποιώντας ότι θα χρειασθεί να εφαρμόσουν επιπρόσθετες περικοπές δαπανών το 2012, για να καταφέρουν να εκπληρώσουν τους στόχους περί μείωσης του ελλείμματος.
Ο Ευρωπαίος επίτροπος  οικονομικών υποθέσεων Ολι Ρεν ζήτησε επίσης από Μαδρίτη και Λισαβόνα να αποσαφηνίσουν κι άλλο τα μέτρα εξοικονόμησης πόρων και μείωσης των ελλειμμάτων για το 2011.
 Εξάλλου, η Κομισιόν εισηγήθηκε να...
 ενεργοποιηθεί η σχετική διαδικασία περί υπερβολικού ελλείμματος για τρεις ακόμη χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης -Δανία, Φινλανδία και Κύπρο- ανεβάζοντας σε 23 το σύνολο των χωρών-μελών της Ε.Ε. που παρουσιάζουν έλλειμμα άνω του 3%... 

press-gr

Η «επάρατη» δεξιά...

Στην Ελλάδα η προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ και των αριστερών κομμάτων ταυτίζουν τη δεξιά με ότι πιο κακό συμβαίνει στη χώρα.

Όταν λέμε δεξιά κανονικά εννοούμε τον συντηρητικό χώρο που εκφράζει πολίτες από όλη την κοινωνία.

Στη δεξιά ανήκουν ειδικά στη λαϊκή ακόμη και φτωχοί εργαζόμενοι.

Η προπαγάνδα όμως θέλοντας να καταδικάσει τη ΝΔ φορτώνει την αδιαφάνεια, τις μίζες, τις «λαμογιές», την κακοδιοίκηση, τα «ρουσφέτια», τις «μίζες» και κάθε στρέβλωση του πολιτικού μας συστήματος στην «επάρατη» δεξιά.

Αν δεχτούμε ότι όλα τα παραπάνω είναι ιδιώματα της «επάρατης» δεξιάς τότε το ΠΑΣΟΚ που είναι βουτηγμένο μέχρι το λαιμό σε όλα αυτά πρέπει να το ταυτίσουμε με την «επάρατη» δεξιά ή όχι;

Ειδικά σήμερα οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που κατ’ εντολή του ΔΝΤ επιβάλει στους Έλληνες μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι σοσιαλιστικό ή προοδευτικό κόμμα;

Του προσάπτουμε δίκαια το επίθετο του «επάρατου».

Η καταδίκη όσων πολιτικάντικων πρακτικών μας έφεραν σ΄αυτό το χάλι είναι καθολική.

Η ΝΔ σαν δεξιό κόμμα δεν επικροτεί αυτές τις πράξεις και τις καταδικάζει απερίφραστα, το θέμα είναι ότι τα στελέχη της που άσκησαν εξουσία βαρύνονται με πολιτικάντικη πρακτική παλαιοκομματικού τύπου.

Αυτό δεν καταδικάζει την ιδεολογία της λαϊκής δεξιάς αλλά τα πρόσωπα που εκμεταλλευόμενα το νομικό και πολιτικό περιβάλλον που δημιούργησαν μαζί με το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια πρόδωσαν και πλήγωσαν τους απλούς δεξιούς πολίτες.

Η ανάληψη της προεδρίας του κόμματος απ’ τον Σαμαρά μπορεί να αλλάξει και τα πρόσωπα αλλά και τις πολιτικάντικες πρακτικές τους.

Το ερώτημα είναι θα πετύχει;

Μέχρι σήμερα κανένας Νδκράτης δεν είναι ικανοποιημένος απ’ την πορεία του κόμματος, αυτό θα φανεί και στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Αν ο Σαμαράς δεν καθαρίσει το κόμμα απ’ τα βαρίδια του παρελθόντος κινδυνεύει να χαρακτηριστεί σαν ο «νεκροθάφτης» της ΝΔ.

Όσοι κριτικάρουν τις κινήσεις του προέδρου χαρακτηρίζονται αιρετικοί και απομονώνονται.

Ο πρόεδρος αν θέλει να διασώσει τη ΝΔ και να δώσει αέρα νίκης στο κόμμα θα πρέπει να μελετήσει σε βάθος τις κριτικές που γίνονται απ’ τη βάση του κόμματος που τον στήριξε στην εκλογή του στην ηγεσία.

Οι καλοβολεμένοι που τον περιβάλουν αδιαφορούν για την πορεία του κόμματος και του λαού και ενδιαφέρονται για την προσωπική τους πολιτική επιβίωση.

Αν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα κ. Σαμαρά.

Η λογική των ισορροπιών θα καταβαραθρώσει το κόμμα αλλά και το  σύστημα ΠΑΣΟΚ σαν κάκιστη πολιτική δύναμη δεν θα μπορέσει να επιβιώσει.

Ο χρόνος κυλάει σε βάρος του σάπιου συστήματος και όποιος δεν συμμορφωθεί θα εξαφανιστεί απ’ το πολιτικό προσκήνιο όταν νέοι πολιτικοί σχηματισμοί θα αναδυθούν απ’ τα σπλάχνα του λαού.

Μακάρι οι νέοι αυτοί πολιτικοί σχηματισμοί να μην ανήκουν στην «επάρατη» δεξιά δηλαδή στο σάπιο σημερινό σύστημα.

Η ΝΔ εκπροσωπώντας τη λαϊκή δεξιά θα ανήκει σ’ αυτούς τους πολιτικούς σχηματισμούς κ. Σαμαρά ή θα εξαφανιστεί απ’ το πολιτικό χάρτη;      

ideopigi

«Φρένο» στα σενάρια αύξησης του πετρελαίου θέρμανσης έβαλε ο πρωθυπουργός

Δεν θα υπάρξει εξίσωση των φόρων πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, όσο δεν υπάρχει μηχανισμός αναδιανομής, τόνισε ο πρωθυπουργός κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου από τη ΔΕΘ, τονίζοντας ότι δεν υπάρχουν νέα μέτρα και δεν θα γίνουν νέες περικοπές μισθών. Ο Γ.Παπανδρέου χαρακτήρισε «καταστροφικό» το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους, διέψευσε ότι υπάρχουν «ακέφαλα υπουργεία» και επιβεβαιώσε τη συνεργασία του με τον Λ.Παπαδήμο. Διέψευσε επίσης ότι σκέφτεται να μετακινηθεί σε αξίωμα στην ΕΕ ή στον ΟΗΕ.

Στην αρχική τοποθέτησή του, ο πρωθυπουργός έθεσε το νέο δίλημμα «ή αλλάζουμε την Ελλάδα, ή καταδικάζουμε την Ελλάδα», εξηγώντας ότι ή θα κάνουμε τα αυτονόητα, ή καταδικάζουμε την Ελλάδα να παραμένει συνεχώς σε κρίση και να παλεύει για τη σωτηρία της, δέσμια ξένων δυνάμεων, όπως είπε.

Ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι «το μεγάλο μέρος της αναμόρφωσης της Ελλάδας έχει ξεκινήσει» και έκανε ένα μακρύ απολογισμό του έργου που έχει γίνει τους τελευταίους 11 μήνες, σημειώνοντας πως έγιναν σε αυτό το διάστημα όσα δεν έγιναν επί δεκαετίες. «Και λάθη έγιναν. Αλλά δεν κάναμε το μεγάλο λάθος: Να παραμείνουμε αδρανείς» συμπλήρωσε ο πρωθυπουργός.

neatv.gr

«Ασήμαντη Αριστερά»;

 

Tου Παντελη Μπουκαλα

«Ασήμαντη» χαρακτήρισε την Αριστερά ο κ. Αλέκος Αλαβάνος, ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά του στην περιφέρεια Αττικής. Πρόσωπα και πράγματα γνωρίζει και δικαίωμα απόλυτο έχει να αποδίδει οποιουσδήποτε χαρακτηρισμούς. Αν έχει και δίκιο είναι προς συζήτηση, μια συζήτηση ωστόσο που, έτσι όπως επιβλήθηκαν οι προσωποποιημένες αντιπαλότητες, δεν φαίνεται να γίνεται με τους πολιτικότερους και ιδεολογικότερους των όρων στον μέχρι διαλύσεως κατακερματισμένο χώρο της Αριστεράς, που κάποτε αρκούσε να την ονομάσεις Ανανεωτική για να δώσεις το στίγμα της· τώρα πια πρέπει να προσδιορίσεις τον επικεφαλής (τον κ. Τσίπρα, τον κ. Αλαβάνο, τον κ. Κουβέλη) για να καταλάβει ο συνομιλητής σου σε ποια μερίδα, κόμμα ή μέτωπο αναφέρεσαι.

Είναι ένα ερώτημα άλλωστε πόσοι, ακόμα και ψηφοφόροι του, θυμούνται τον ακριβή τίτλο του αρχικού Συνασπισμού (της Αριστεράς και της Προόδου) και της μετεξέλιξής του (της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας) και πόσοι έχουν τη γνώση και την υπομονή να χαρτογραφήσουν λεπτομερώς τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τις υποομάδες κάθε συνιστώσας. Από αμήχανη μελαγχολία μάλλον παρά από πρόθεση ειρωνική, κάμποσοι, μπροστά σε μια πολυδιάσπαση που εκτραχύνει τη γλώσσα, γεγονός που ματαιώνει εν τη γενέσει της οποιαδήποτε δοκιμή συνεννόησης, φέρνουν στο νου τους την εξαιρετική ταινία των Μόντι Πάιθονς «Ενας προφήτης μα τι προφήτης», όπου, σχεδόν αδιαφορώντας για τους Ρωμαίους, το Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης σφάζεται με το Απελευθερωτικό Μέτωπο της Παλαιστίνης, και τα δυο μαζί με το Μαχητικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, και βέβαια με το Σφόδρα Μαχητικό Απελευθερωτικό Μέτωπο.

Αν λοιπόν η ανανεωτική Αριστερά, στην οποία κάποια στιγμή προσχώρησε και κατόπιν ηγεμόνευσε ο κ. Αλαβάνος, κατάντησε «ασήμαντη», κάθε άλλο παρά ασήμαντο μπορεί να θεωρηθεί το μερίδιο ευθύνης των ηγετών της - όλων. Ωφέλιμη ως εκ τούτου (ή μάλλον κάτι σπουδαιότερο: άκρως αναγκαία) θα ήταν η αυτοκριτική - επίσης όλων. Αλλά όχι με τον απολιτικό και προσχηματικό τρόπο που συνηθίζεται στο ΚΚΕ, τον τελικό νικητή του ενδοαριστερού μικροεμφυλίου.

kathimerini.gr

Ο ΓΑΠ θέλει να γυρίσει πίσω το παπούτσι

epikairo