Γνωρίζαμε εξ’αρχής βέβαια, ότι πολλοί εκδότες θα στραβώσουν τα μούτρα τους, βλέποντας τον Εναλλακτικό Τύπο των εργαζομένων στον Ελεύθερο Τύπο, να κυκλοφορεί τακτικά, τα τελευταία τρία Σάββατα, στα περίπτερα. Οι περισσότεροι ήλπισαν ότι αυτό το «αυτοδιαχειριζόμενο καπρίτσιο» διαμαρτυρίας δεν θα κρατούσε παρά το πολύ ένα Σάββατο. Η προσπάθειά μας όμως, όχι μόνον συνεχιζόταν, αλλά κάθε φύλλο ήταν και καλύτερο. Ωστόσο, το τελευταίο Σάββατο, η διανομή του Εναλλακτικού Τύπου, ήταν επιεικώς απαράδεκτη. Εξίσου κακή ήταν και το προτελευταίο Σάββατο. Κι αυτό σε αντίθεση με το πρώτο Σάββατο που κυκλοφόρησε η εφημερίδα, οπότε, πράγματι, και κρεμασμένη σε όλα σχεδόν τα περίπτερα ήταν, και σχεδόν παντού μπορούσε να την βρεί κάθε ενδιαφερόμενος. Το πρόβλημα μάλιστα, επισημάνθηκε στους αρμόδιους υπαλλήλους του πρακτορείου «Αργος», ήδη, προτού κυκλοφορήσει το τρίτο φύλλο, αλλά η κατάσταση δεν άλλαξε. Πάρα πολλά περίπτερα και ψιλικατζίδια, ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας, δεν είχαν καν την εφημερίδα, όπως κατήγγειλαν πολλοί ενδιαφερόμενοι που αναζητούσαν την εφημερίδα, αλλά και πολλοί εργαζόμενοι του ΕΤ που την έψαξαν. Αλλα κεντρικά περίπτερα είχαν πολύ λίγα φύλλα, ενώ αντίθετα συνοικιακά ψιλικατζίδια, απομονωμένα, που δεν πωλούν αρκετά, ήταν «τίγκα» στα φύλλα.Βεβαίως, είναι φυσικό, μια εφημερίδα που ξεκίνησε ως φύλλο διαμαρτυρίας και έφτασε το πρώτο Σάββατο τα 10.000 φύλλα, να προκαλέσει τη δυσαρέσκεια, όχι μόνον του ζεύγους Αγγελόπουλου, αλλά και άλλων εκδοτών. Παρ’όλα αυτά, δεν παύει να είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι η εφημερίδα κυριολεκτικά «θάφτηκε». Ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες όμως, ο Εναλλακτικός Τύπος κατάφερε να πουλήσει το δεύτερο Σάββατο περί τα 5.000 φύλλα. Κάτι που οφείλει στη συμπαράσταση που επιδεικνύουν πολλοί εργαζόμενοι από τα ΜΜΕ, καθώς και άλλους εργασιακούς χώρους, όπως επίσης και από τα blog. Ο Εναλλακτικός Τύπος είναι η πρώτη εφημερίδα των εργαζομένων σε ΜΜΕ που, μετά τη Μεταπολίτευση, κυκλοφορεί αυτοδιαχειριζόμενη. Κάναμε την έκπληξη και αποδειχθήκαμε απρόβλεπτοι μέσα σε αυτό το άκρως προβλέψιμο και στημμένο σκηνικό στα ΜΜΕ. Και αυτό αρκεί, προς το παρόν, τουλάχιστον.
Asta la vista, λοιπόν!
